การบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนขยายโอกาสในกลุ่มประดู่แก้ว สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบ 1) การบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนขยายโอกาสในกลุ่มประดู่แก้ว 2) แนวทางการพัฒนาการบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนขยายโอกาสในกลุ่มประดู่แก้ว สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 4 การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา กลุ่มประชากร คือ ผู้อำนวยการสถานศึกษา รองผู้อำนวยการสถานศึกษา และข้าราชการครู ในกลุ่มประดู่แก้ว สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 4 จำนวน 65 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ โดยมีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถาม และวัตถุประสงค์ (Index of Item Objective Congruence : IOC ) เท่ากับ 0.60 – 1.00 และมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟา (𝛼 - coefficient) ของครอนบาค (Cronbach) เท่ากับ .925 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1. การบริหารแบบมีส่วนร่วม ของโรงเรียนขยายโอกาสในกลุ่มประดู่แก้ว โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาตามรายด้านพบว่า อยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงค่ามัชฌิมเลขคณิตจากมากไปน้อย ดังนี้ ความยึดมั่นผูกพัน ความมีอิสระในการปฏิบัติงาน การตั้งเป้าหมายและวัตถุประสงค์ร่วมกัน และการไว้วางใจกัน ตามลำดับ 2. แนวทางการพัฒนาการบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนขยายโอกาสในกลุ่มประดู่แก้ว สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 4 เป็นพหุแนวทาง โดยแนวทางการพัฒนาการบริหารแบบมีส่วนร่วมทั้ง 4 ด้าน มีแนวทางการพัฒนาทั้งหมด 8 แนวทาง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
ข้อความในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
วิศรุต เพ็ชรสีม่วง และเพ็ญนภา สุขเสริม. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 11(3), 124–138.
วิสนีย์ นุราช. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(7), 275-285.
ศิริพร จันทศรี และกิจพิณิฐ อุสาโห. (2567). การบริหารงานแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารโรงเรียนกลุ่มหนองหาน 3สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 4(1), 259-270.
สุธิตา มณีสอดแสง และขัตติยา ด้วงสำราญ. (2567). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนขนาดเล็กในกลุ่ม บูรพาศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์, 7(2), 104-113.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์พริกหวาน กราฟฟิค.
Likert, R. (1967). The Human Organization. New York, NY: McGraw- Hill.
Triwiset, T., and Chansirisira. P. (2025), “Needs Assessment of Participatory School Management for Academic Effectiveness in Provincial Administrative Organization Schools: A Study ofNortheast Thailand”. Journal of Education and Learning, 14(5), 348-356.
