การปลูกฝังคุณธรรมในวัยเด็กผ่านการปฏิบัติ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการปลูกฝังคุณธรรมในวัยเด็กผ่านการปฏิบัติ ซึ่งมีเนื้อหากล่าวถึงความหมายของคุณธรรมจริยธรรม แนวคิดเกี่ยวกับคุณธรรมจริยธรรม ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรม แนวทางการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมผ่านการปฏิบัติสำหรับเด็กที่ได้รับการปลูกฝัง พัฒนา และส่งเสริมคุณธรรมทางพระพุทธศาสนา 4 ด้าน คือ 1) ด้านร่างกาย จะเป็นเด็กที่ร่างกายมีความพร้อมสมบูรณ์ คือ มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง ช่วยเหลือตัวเองได้ ไม่เบียดเบียนตนเอง ไม่เบียดเบียนสิ่งแวดล้อมรอบตัว และสามารถดำรงชีวิตประจำวันได้อย่างปกติสุข 2) ด้านสังคม จะเป็นเด็กที่มีความเมตตาต่อตัวเอง และผู้อื่น คือ เป็นเด็กที่รู้จักรักตัวเอง และรู้จักเห็นอกเห็นใจคนอื่น มีความสัมพันธ์ทางสังคมที่ดี ไม่เบียดเบียนคนอื่น รู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา ปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างที่อยากให้ผู้อื่นปฏิบัติต่อตัวเรา แบ่งปันน้ำใจให้คนรอบตัว 3) ด้านอารมณ์ จะเป็นเด็กน่ารัก มีจริตที่เหมาะสมตามวัย คือ เป็นเด็กมีสัมมาคารวะ ยิ้มแย้มแจ่มใส คิดบวก ไม่ใช้อารมณ์ตัดสินปัญหา มีจิตอาสา 4) ด้านสติปัญญา จะเป็นเด็กฉลาดและใช้ความฉลาดในทางที่ถูก คือ จะเป็นเด็กฉลาดแต่ไม่โกง เป็นเด็กช่างสังเกต มีเหตุผล มีจินตนาการ คิดอย่างสร้างสรรค์ และวิเคราะห์แก้ปัญหาได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2538). ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรม : การวิจัยและการพัฒนาบุคคล. กรุงเทพฯ : สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2556). จริยธรรมธุรกิจ. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ : เซ็นทรัลเอ๊กซ์เพรส.
ประภาศรี สีหอำไพ. (2550). พื้นฐานการศึกษาทางศาสนาและจริยธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปราชญา กล้าผจัญ. (2550). คุณธรรมจริยธรรมผู้นำรัฐ. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ : ก. พลการพิมพ์.
ผกา สัตยธรรม. (2556). การสอนจริยธรรมสำหรับเยาวชน. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2558). คุณธรรมและจริยธรรมสำหรับเด็กและเยาวชนรุ่นใหม่. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2555). การพัฒนาจริยธรรมตามแนวคิดเชิงพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์พระพุทธศาสนาของธรรมสภา.
พระราชปริยัติกวี (สมจินต์ สมฺมาปัญฺโญ). (2562). สารัตถธรรมจากชาดก : ทสบารมี. กรุงเทพฯ : หจก.ประยูรสาส์นไทยการพิมพ์.
พุทธทาสภิกขุ. (2505). แนะแนวจริยธรรม. กรุงเทพฯ : บริษัทศิริพัธต์.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์.
วิทวัฒน์ ขัตติยะมานะ. (2556). เอกสารประกอบการสอนวิชาคุณลักษณะและจรรยาบรรณครู. ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ : มหาวิทยาลัยทักษิณ.
สาโรช บัวศรี. (2554). จริยธรรมไทยในปัจจุบัน. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ศาสนา.
สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). รายงานเบื้องต้นการเสริมสร้างคุณธรรมในระบบการศึกษาไทย. กรุงเทพฯ : วี.ที.ซี.คอมมิวนิเคชั่น.
แสงเดือน ผ่องพุฒ. (2556). สื่อสังคมออนไลน์ : แนวทางการนํามาประยุกต์ใช้. วารสารวิชาการสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา, 3(20), 1-22.
Good, C. V. (1973). Dictionary of Education. (3rd ed). New York : Mac Graw Hill Book.
Kolhberg. L. (1976). Development of Moral Character and Moral Ideology Review of Child Development Research. New York : Russell Sage Foundation.
