การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมาตรฐานสากลสู่ความเป็นเลิศ ระดับประถมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการบริหารงานวิชาการ 2) พัฒนาและประเมินความเหมาะสมของรูปแบบ และ 3) ประเมินความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ของรูปแบบ เป็นการวิจัยและพัฒนา ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาสภาพและวิเคราะห์ความต้องการโดยเก็บข้อมูลจากโรงเรียนมาตรฐานสากลที่มีวิธีปฏิบัติที่ดี จำนวน 3 โรงเรียน ผ่านการสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ขั้นตอนที่ 2 ออกแบบรูปแบบการบริหารงานวิชาการบนพื้นฐานข้อมูลจากขั้นตอนแรก ขั้นตอนที่ 3 ตรวจสอบคุณภาพและการปรับปรุงรูปแบบด้วยการสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ 7 คน ขั้นตอนที่ 4 รนำรูปแบบไปทดลองใช้ในโรงเรียนที่มีความพร้อม และขั้นตอนที่ 5 ประเมินความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ของรูปแบบ โดยเก็บข้อมูลจากผู้บริหารโรงเรียนมาตรฐานสากล จำนวน 80 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แบบประเมินความเหมาะสม และแบบประเมินความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ วิเคราะห์เชิงเนื้อหา ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมาตรฐานสากลสู่ความเป็นเลิศมีการกำหนดเป้าหมายและทิศทางที่ชัดเจนสอดคล้องกับวิสัยทัศน์ มุ่งเน้นการมีส่วนร่วมของผู้บริหาร ครู ผู้ปกครอง และชุมชน มีการพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนที่สอดคล้องกับมาตรฐานสากล ใช้สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีการศึกษาที่ทันสมัย ส่งเสริมการพัฒนาครูและบุคลากรอย่างต่อเนื่อง และมีระบบการวัดและประเมินผลที่เป็นระบบ ส่งผลให้ผู้เรียนมีคุณภาพตามเกณฑ์มาตรฐานสากล โรงเรียนบริหารงานวิชาการด้วย 6 องค์ประกอบ คือ (1) การวางแผนและกำหนดจุดมุ่งหมาย (2) การพัฒนาหลักสูตร (3) การจัดการเรียนการสอน (4) การพัฒนาสื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา (5) การส่งเสริมและพัฒนาบุคลากร และ (6) การวัดและประเมินผล มีกระบวนการในแต่ละองค์ประกอบ 4 กระบวนการ คือ การวางแผน การปฏิบัติ การเรียนรู้และพัฒนา การปรับปรุงผล แล้วสังเคราะห์ข้อมูลเพื่อสร้างรูปแบบ 2) การพัฒนาและประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมาตรฐานสากลสู่ความเป็นเลิศ ได้ 5 รูปแบบ ประกอบด้วย หลักการและเหตุผล วัตถุประสงค์ สาระสำคัญ การนำรูปแบบไปใช้ และเงื่อนไขความสำเร็จ และ 3) มีความเป็นไปได้ด้านความเหมาะสมขององค์ประกอบ กระบวนการดำเนินงาน และเงื่อนไขความสำเร็จ และความเป็นประโยชน์ต่อผู้บริหาร ครู นักเรียน และการพัฒนาคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนโดยภาพรวมและรายองค์ประกอบอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2555). แนวทางการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนมาตรฐานสากล ฉบับปรับปรุง. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจํากัด.
นิวัตร นาคะเวช. (2554). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการโรงเรียนในฝัน. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย.
บรรจง เจริญสุข. (2552). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน เขตจังหวัดภาคใต้ตอนบน. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
เบญจภรณ์ รัญระนา. (2560). องค์ประกอบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิภาพของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดนครปฐม. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 7(2), 97-107.
เมตตา ศรีกัลยาณบุตร. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการเชิงระบบสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). คณะศึกษาศาสตร์ : มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล.
รัตน์ชนก พราหมณ์สิริ, ณรงค์ พิมสาร และณัฐพล ชุมวรฐายี. (2559). รูปแบบการบริหารงานวิชาการของมหาวิทยาลัยเอกชน สู่ความเป็นเลิศ. วารสารวิชาการอุตสาหกรรมศึกษา, 10(2), 113-115.
วิภา ทองหงำ. (2554). รูปแบบการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศุภลักษณ์ รักภักดี. (2558). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาระบบราชการ. (2554). การพัฒนาระบบราชการเพื่อส่งเสริมคุณภาพการบริการภาครัฐ. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาระบบราชการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2551). การพัฒนาคุณภาพการศึกษาของประเทศไทย แนวทางและทิศทางในอนาคต. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (2566). แนวทางการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนมาตรฐานสากล. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
อาจินต์ จรูญผล. (2556). การพัฒนารูปแบบการบริหารวิชาการที่มีประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). คณะศึกษาศาสตร์ : มหาวิทยาลัยบูรพา.
Peters, T. J. & Waterman, R. H. (1982). In Search of Excellence: Lessons from America's Best-Run Companies. New York : Harper & Row.
Sallis, E. (2002). Total quality management in education. (3rd ed.). London: Kogan Page.
Wilson, E. (2009). School Based Research: A Guide for Education Students. London: SAGE.
