การพัฒนาเว็บไซต์ชุมชนท่องเที่ยวตำบลดงละคร อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของการใช้เว็บไซต์ของชุมชนท่องเที่ยวของตำบลดงละคร อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก และ 2) เพื่อพัฒนาเว็บไซต์ชุมชนท่องเที่ยวของตำบลดงละคร อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เก็บรวบรวมข้อมูลจากนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาแหล่งท่องเที่ยวชุมชนท่องเที่ยวในตำบลดงละคร อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก ซึ่งไม่ทราบจำนวนของประชากร ผู้วิจัยจึงกำหนดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 500 คน เพื่อให้ได้ผลลัพธ์จากการวิเคราะห์มีความใกล้เคียงกับความเป็นจริงและความน่าเชื่อถือมากขึ้น ใช้โปรแกรมทางสถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิจัย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บรวบรวมข้อมูลภาคสนามด้วยวิธีการสนทนากลุ่ม เพื่อกำหนดแนวทางการพัฒนาและใช้เว็บไซต์และแอปพลิเคชันของชุมชนท่องเที่ยวของตำบลดงละคร อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก เมื่อได้ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ ผู้วิจัยจะทำการวิเคราะห์และสังเคราะห์ร่วมกับหลักการ ทฤษฎี แนวคิดและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องที่ศึกษา และนำข้อมูลทั้งสองส่วนมาทำการประเมินรูปแบบการใช้เว็บไซต์และแอปพลิเคชันของชุมชนท่องเที่ยวของตำบลดงละคร อำเภอเมือง จังหวัดนครนายกโดยผู้เชี่ยวชาญ ผลการวิจัย พบว่า 1) นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ใช้งานเว็บไซต์ชุมชนท่องเที่ยวของตำบลดงละคร อำเภอเมืองนครนายก 3-5 ครั้ง / ปี มีความพึงพอใจต่อเว็บไซต์ชุมชนท่องเที่ยวของตำบลดงละคร อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก โดยรวมอยู่ในระดับมาก และ 2) สร้างเว็บไซต์ชุมชนท่องเที่ยวของตำบลดงละคร อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก เนื้อหาหลักของเว็บไซต์ชุมชนท่องเที่ยวของตำบลดงละคร อำเภอเมืองนครนายก ประกอบด้วย (1) ข้อมูลสารสนเทศด้านแหล่งท่องเที่ยว สินค้าชุมชน จุดเด่นของชุมชน เส้นทางการท่องเที่ยว จุดเช็คอิน แหล่งศึกษาเรียนรู้ของแต่ละชุมชน จังหวัดนครนายก โฮมสเตย์ อาหารพื้นถิ่น ศิลปวัฒนธรรม ประเพณี สินค้าชุมชน ประมวลภาพกิจกรรม และช่องทางติดต่อสอบถาม (2) การออกแบบเว็บไซต์ ได้แก่ การออกแบบโฮมเพจ หน้าแรกของเว็บไซต์ การออกแบบเว็บเพจ การสร้างหน้าเนื้อหาส่วนต่างๆ ที่เชื่อมโยงจากโฮมเพจ การประชุมกลุ่มมีการเสนอข้อเสนอแนะ ได้แก่ ควรมีการเพิ่มเติมข้อมูลแหล่งท่องเที่ยว ร้านอาหาร โรงแรม ที่พัก การเดินทางให้เป็นปัจจุบัน มีระบบบริหารจัดการเว็บไซต์ที่มีประสิทธิภาพ รวมทั้งการสร้างปฏิสัมพันธ์กับนักท่องเที่ยว ผ่านระบบสนทนาออนไลน์ และเว็บไซต์ควรกดเลือกเปลี่ยนหน้าเว็บทั้งหมดเป็นภาษาที่สองได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
จิตรนันท์ ศรีเจริญ ดวงจันทร์ สีหาราช และอนุพงษ์ สุขประเสริฐ. (2562). การพัฒนาสื่อแอปพลิเคชัน 9 สถานที่สักการะในจังหวัดเลยด้วยเทคโนโลยีโลกเสมือนผสานโลกจริง. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 14(1), 244-258.
ชัยพฤกษ์ บุญเลิศ. (2553). พฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยในการใช้บริการจองห้องพักออนไลน์. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มาริยา เธรนฮาร์ท และประสพชัย พสุนนท์. (2564). ความสัมพันธ์ของการยอมรับเทคโนโลยี และความคาดหวังในการตัดสินใจเลือกใช้แอพลิเคชันและเว็บไซต์แอร์บีเอ็นบีของนักท่องเที่ยวชาวไทยกลุ่มมิลเลนเนียล. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัย
ราชภัฏนครศรีธรรมราช, 13(3), 68-77.
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล. (2565). แพลตฟอร์ม poskar เพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวยุคดิจิทัล Digital Society Series: poskar Platform for Tourism. เข้าถึงได้จาก https://www.depa.or.th/th/article-view/poskar-digital-society-series-poskar-platform-tourism
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน). (2565). เมืองโบราณดงละคร: แหล่งโบราณสถาน. เข้าถึงได้จาก https://cbtthailand.dasta.or.th/ webapp/relattraction/content/1987/
Aladwani, A. M., & Palvia, P. C. (2002). Developing and validating an instrument for measuring userperceived web quality. Information and Management, 39(6), 467-476.
Amin, M., Rezaei, S. & Abolghasemi, M. (2014). User satisfaction with mobile websites: the impact of perceived usefulness (PU), perceived ease of use (PEOU) and trust. Nankai Business Review International, 5(3), 258-274.
Buhalis, D., & Law, R. (2008). Progress in information technology and tourism management: 20 years on and 10 years after the Internet-The state of eTourism research. Tourism Management, 29(4), 609–623.
Chaffey, D. & Ellis-Chadwick, F. (2019). Digital Marketing: Strategy, implementation and practice (7th ed), London : Pearson Education.
Delone, W., & McLean, E. (2003). The DeLone and McLean model of information systems success: A ten-year update. Journal of Management Information Systems, 19(4), 9-30.
Gretzel, U., D. R. Fesenmaier, & J. T. O’Leary. (2006). The transformation of consumer behavior. In D. Buhalis & C. Costa (Eds.) Tourism Business Frontiers: Consumers, Products and Industry (pp. 9–18) Oxford, UK : Elsevier.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing Management (15th ed.). Harlow, England : Pearson Education
Litvin, S.W., Goldsmith, R.E. & Pan, B. (2008). Electronic Word-of-Mouth in Hospitality and Tourism Management. Tourism Management, 29(3), 458-468.
Wang, N. (2015). Research on Construction of Smart Tourism Perception System and Management Platform. In Chen et al. (Eds.), International Conference on Education, Management and Computing Technology (pp. 89–92). Tianjin, China : Atlantis Press.
Zeng, B., & Gerritsen, R. (2014). What do we know about social media in tourism? A review. Tourism Management Perspectives, 10, 27-36.
