การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจสมรรถนะนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มุ่งศึกษารูปแบบโครงสร้างของสมรรถนะนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร โดยใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจเป็นแนวทางในการวิเคราะห์ข้อมูล เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาคณะครุศาสตร์ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 545 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาอยู่ระหว่าง 0.80–1.00 มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.312 – 0.792 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.930 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ โดยหมุนแกนองค์ประกอบแบบออโธโกนอลด้วยวิธีแวริแมกซ์ ผลการวิจัยพบว่า ข้อมูลมีความเหมาะสมสำหรับการวิเคราะห์องค์ประกอบ ได้จำนวน 16 ตัวแปร ซึ่งไม่เป็นเมทริกซ์เอกลักษณ์ (Bartlett’s test of sphericity: χ² = 2528.417, df = 120, p < .001) และมีค่า KMO เท่ากับ 0.934 ผลการหมุนแกนองค์ประกอบพบว่า มีองค์ประกอบหลักจำนวน 5 องค์ประกอบ สามารถอธิบายความแปรปรวนรวมได้ร้อยละ 82.343 ได้แก่ องค์ประกอบด้านจิตวิญญาณความเป็นครู ด้านความรู้และความเข้าใจในวิชาชีพครู ด้านทักษะการจัดการเรียนรู้ ด้านทักษะการคิดวิเคราะห์ทางการวิจัย และด้านทักษะดิจิทัลและนวัตกรรมการเรียนรู้ ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นกรอบสมรรถนะที่มีความชัดเจนและครอบคลุมมิติสำคัญของการพัฒนานักศึกษาครู ซึ่งสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการกำหนดนโยบายหรือออกแบบกิจกรรมส่งเสริมสมรรถนะนักศึกษาคณะครุศาสตร์ในบริบทของมหาวิทยาลัยราชภัฏได้อย่างเป็นระบบ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. (2568). นโยบายการผลิตครูและพัฒนาสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21. สกลนคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ธราเทพ เตมีรักษ์, อนงลักษณ์ หนูหมอก, บุญส่ง วงค์คำ, สรินดา อุคำ, และ ปิยะนันท์ ปลื้มโชค. (2568). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจสมรรถนะนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 4(2), 137–156.
ประกาศคณะกรรมการคุรุสภา เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการทดสอบและประเมินสมรรถนะทางวิชาชีพครู พ.ศ. 2566. (2566, 5 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 140 ตอนพิเศษ 82
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2568). กรอบมาตรฐานสมรรถนะครูและนักศึกษาครู (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2568). กรุงเทพฯ : คุรุสภา.
สำนักงานส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน มหาวิทยาลัยราชภัฏ
สกลนคร. (2568). รายงานจำนวนนักศึกษา ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568. สกลนคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Baumfield, V. (2006). Tools for pedagogical inquiry: The impact of teaching thinking skills on teachers. Oxford Review of Education, 32(2), 185–196. https://doi.org/10.1080/03054980600645362
Boadu, S. K., & Boateng, F. O. (2024). Enhancing students’ achievement in mathematics education in the 21st century through technology integration, collaborative learning, and student motivation: The mediating role of student interest. EURASIA Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 20(11), em2534. https://doi.org/10.29333/ejmste/15622
Boyatzis, R. E. (2008). Competencies in the 21st century. Journal of Management Development, 27(1), 5–12. https://doi.org/10.1108/02621710810840730
Comrey, A. L., & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis. (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Guerriero, S. (Ed.). (2017). Pedagogical knowledge and the changing nature of the teaching profession. Paris, France: OECD Publishing. https://doi:10.1787/
-en
Ingersoll, R. M., & Strong, M. (2011). The impact of induction and mentoring programs for beginning teachers: A critical review of the research. Review of Educational Research, 81(2), 201–233. https://doi.org/10.3102/ 0034654311403323
Kim, J. O., & Mueller, C. W. (1978). Introduction to factor analysis: What it is and how to do it. Beverly Hills, CA: Sage Publications, Inc.
McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than for “intelligence”. American Psychologist, 28(1), 1–14. https://doi.org/10.1037/h0034092
NAEYC. (2022). Developmentally appropriate practice in early childhood programs serving children from birth through age 8. (4th ed.). Washington, DC: National Association for the Education of Young Children.
Naseri Moghadam, S., & Razavi, M. R. (2022). The effect of the flipped learning method on academic performance and creativity of primary school students. European Review of Applied Psychology, 72(5), 100811. https://doi:10.1016/j.erap.2022.100811
Organization for Economic Co-operation and Development. (2021). Teachers’ professional learning and development: Future of education and skills 2030. Retrieved from. https://www.oecd.org/education/future-of-education-and-skills-2030
Paniagua, A., and Istance, D. (2018). Teachers as designers of learning environments: The importance of innovative pedagogies. Paris: Educational Research and Innovation, OECD Publishing. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/
en/publications/reports/2018/04/teachers-as-designers-of-learning-environments_g1g8b73f/9789264085374-en.pdf
United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (2018). UNESCO
ICT competency framework for teachers (Version 3). Paris: UNESCO. Retrieved from https://teachertaskforce.org/sites/default/files/2020-07/ict_framework.pdf
United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (2024). AI Competency framework for teachers. Paris: UNESCO. Retrieved from https://unesdoc.unesco.org/
