นวัตกรรมการฝึกอบรมและการเผยแพร่หลักสูตรจิตภาวนาแห่งอีอีซี
Main Article Content
บทคัดย่อ
โครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเผยแพร่หลักสูตรจิตภาวนาด้วยการฝึกอบรมแบบผสมผสานระหว่างออนไลน์ผ่าน BUU MOOC และฝึกปฏิบัติในสถานที่จริง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพที่ใช้สถิติเชิงพรรณนาประกอบการวิเคราะห์และนำเสนอผลการวิจัย กลุ่มเป้าหมาย คือ ผู้สูงอายุ หรือผู้ดูแลผู้สูงอายุโดยอาชีพหรือในฐานะญาติมิตร จำนวน 100 คน ได้มาด้วยการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม การสังเกต และการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า การเผยแพร่หลักสูตรจิตภาวนาด้วยการฝึกอบรมแบบผสมผสานระหว่างออนไลน์ผ่าน BUU MOOC และฝึกปฏิบัติในสถานที่จริง ด้านความรู้ ความเข้าใจ และความสามารถของผู้เข้าร่วมโครงการวิจัยโดยภาพรวม ก่อนเข้าร่วมโครงการวิจัยอยู่ในระดับน้อยค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 2.69 และหลังเข้าร่วมโครงการวิจัยอยู่ในระดับมากค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.28 โดยรายการที่ 6 คือ วิธีประยุกต์จิตภาวนาแห่งอีอีซีกับการดำเนินชีวิตและการประกอบอาชีพหลังเข้าร่วมโครงการวิจัยมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.42 ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยรวม ด้านความพึงพอใจโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.48 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีระดับความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด 11 รายการ ความพึงพอใจระดับมาก มี 7 รายการ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
เดวิด โบห์ม. (2554). ว่าด้วยสุุนทรียสนทนา (เพชรรัตน์ พงษ์เจริิญสุข, ผู้แปล). สวนเงินมีนา.https://research.ebsco.com/c/3q5j6g/search/details/nitxe7ior5?db=cat05085a
ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2549). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 4).วิทยาออฟเซทการพิมพ์.https://webopac.lib.buu.ac.th/bibitem?bibid=b00092062
บุญชม ศรีสะอาด. (2561). การแปลผลเมื่อใช้เครื่องมือรวบรวมข้อมูลแบบมาตราส่วนประมาณค่า. Journal of Educational Measurement Mahasarakham University, 2(1), 64-70. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jemmsu/article/view/154477
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. (พิมพ์ครั้งที่ 45). สหธรรมิก. https://www.car.chula.ac.th/display7.php?bib=2127295
มนตรี วิวาห์สุข และวรัญญา ปรีดาธวัช. (2568). การพัฒนารายวิชา “จิตภาวนาแห่งอีอีซี” ในระบบการจัดการเรียนรู้ออนไลน์แบบเปิดสำหรับมวลชนของมหาวิทยาลัยบูรพา. วารสาร มจร กาญจนปริทรรศน์, 4(3), 458-469. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Kanchana-editor/article/view/276935
มนตรี วิวาห์สุข, ลัดดาวัลย์ พุทธรักษา, วรากร ทรัพย์วิระปกรณ์, ธนิดา จุลวนิชย์พงษ์, จุฑามาศ แหนจอน และอรพินท์ หลักแหลม. (2564). การพัฒนารูปแบบจิตภาวนาแห่งอีอีซี. (รายงานการวิจัย). คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. https://www.shorturl.asia/zv0cz9
มนตรี วิวาห์สุข, ลัดดาวัลย์ พุทธรักษา, วรากร ทรัพย์วิระปกรณ์, ธนิดา จุลวนิชย์พงษ์, จุฑามาศ แหนจอน และอรพินท์ หลักแหลม. (2569). การพัฒนารูปแบบจิตภาวนาแห่งอีอีซี. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 14(3), 1281-1299. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/296643/194602
มนตรี วิวาห์สุข. (2565). การสร้างหลักสูตรจิตภาวนาแห่งอีอีซี. (รายงานการวิจัย). คณะมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. https://shorturl.asia/jm0tmo
มนตรี วิวาห์สุข. (2566). นวัตกรรมการฝึกอบรมและการเผยแพร่หลักสูตรจิตภาวนาแห่งอีอีซี. (รายงานการวิจัย). คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.https://www.shorturl.asia/vuer1j
มนตรี วิวาห์สุข. (2568). การสร้างเครือข่ายจิตภาวนาแห่งอีอีซี. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 19(1), 37-44. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RRBR/article/view/280519
มนตรี วิวาห์สุข. (2569). การสร้างหลักสูตรจิตภาวนาแห่งอีอีซี. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 26(3), 369-386. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/291259
มหาวิทยาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. https://www.car.chula.ac.th/display7.php?bib=b1527813
วัลลัภ รัฐฉัตรานนท์. (2557). เทคนิควิจัยทางสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 5). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. https://webopac.lib.buu.ac.th/bibitem?bibid=b00268701
วีระยุทธ พรพจน์ธนมาศ. (2565). ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณกับความเป็นสากล (ที่ยังไม่เป็นสากล?): บทสำรวจความหลากหลายของคำอธิบายการสุ่มตัวอย่างและการหาขนาดตัวอย่างในหนังสือระเบียบวิธีจิจัยและสถิติเพื่อการวิจัยโดยนักวิชาการไทย. วารสารรามคำแหง ฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 5(2), 120–161. https://so16.tci-thaijo.org/index.php/RJPA/article/view/2085
สิน พันธุ์พินิจ. (2554). เทคนิคการวิจัยทางสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). วิทยพัฒน์. https://webopac.lib.buu.ac.th/bibitem?bibid=b00307823