การพัฒนารูปแบบการบริหารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา สู่องค์กรแห่งนวัตกรรม
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและแนวทางบริหารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสู่องค์กรแห่งนวัตกรรม 2) พัฒนารูปแบบบริหารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสู่องค์กรแห่งนวัตกรรม และ3) ประเมินรูปแบบการบริหารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสู่องค์กรแห่งนวัตกรรม เป็นการวิจัยแบบวิจัยและพัฒนา (Research and development) ขั้นตอนในการวิจัย ประกอบด้วย 1) การศึกษาสภาพและแนวทาง ผู้ให้ข้อมูล คือ ผู้บริหารการศึกษา หรือผู้อำนวยการกลุ่ม หรือเจ้าหน้าที่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาทั่วประเทศ จำนวน 62 เขต ๆ ละ 1 คน โดยการคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) รวม 62 คน 2) การพัฒนารูปแบบ โดยการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ (Connoisseurship) ด้วยรูปแบบการสนทนากลุ่ม (Focus Group Discussion) ใช้กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 7 คน และ3) การประเมินรูปแบบจากกลุ่มผู้ที่ใช้งาน ได้แก่ ผู้บริหารการศึกษา ผู้อำนวยการกลุ่ม และเจ้าหน้าที่ จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ เชิงลึก และแบบประเมิน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพและแนวทางการบริหารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสู่องค์กรแห่งนวัตกรรม ทั้ง 6 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านวิสัยทัศน์ และเป้าหมายร่วม 2) ด้านกระบวนการและวัฒนธรรมองค์กร 3) ด้านผู้นำองค์กรแห่งนวัตกรรม 4) ด้านทักษะความคิดสร้างสรรค์บุคลากร 5) ด้านการจัดการความรู้และข้อมูลข่าวสาร และ 6) ด้านการประเมินผลนวัตกรรม มีสภาพการปฏิบัติร้อยละ 90 ขึ้นไปทุกด้าน และมีแนวทางด้านการบริหารจัดการ 4 ด้าน 8 ข้อ และแนวทางด้านการบริหารสู่องค์กรแห่งนวัตกรรม 6 ด้าน 12 ข้อ 2) ผลการพัฒนารูปแบบ ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบที่ 1 ด้านการบริหารจัดการ องค์ประกอบที่ 2 ด้านการบริหารสู่องค์กรแห่งนวัตกรรม องค์ประกอบที่ 3 ด้านแนวทางการบริหารจัดการ Agile Management และองค์ประกอบที่ 4 ความสำเร็จขององค์กรแห่งนวัตกรรม และ 3) ผลการประเมินรูปแบบการบริหารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสู่องค์กรแห่งนวัตกรรม มีความถูกต้องและความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
จิติมา วรรณศรี. (2563). นวัตกรรมสู่การพัฒนาสถานศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). โรงพิมพ์รัตนสุวรรณ.
ชวน ภารังกูล. (2556). การศึกษาความเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดราชบุรี. (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา (ฉบับปรับปรุง) เพื่อปฏิรูปรอบสองและประเมินภายนอกรอบสาม. ข้าวฟ่าง.
สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ.2561-2580 (ฉบับย่อ). สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน) (2564). ภาพอนาคตการพัฒนานวัตกรรมเชิงพื้นที่. จี.พี.ไซเบอร์พรินท์.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2565). การบริหารสถานศึกษาเพื่อสร้างนวัตกรรมรุ่นเยาว์. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2564). การบริหารสู่องค์กรแห่งนวัตกรรมการศึกษา. ตักสิลาการพิมพ์.
อรอนงค์ โรจน์วัฒนบูลย์. (2553). การพัฒนาตัวแบบผู้บริหารเชิงนวัตกรรม. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์]. NRCT:Digital. Object Identifier. https://doi.nrct.go.th/ListDoi/listDetail?Resolve_DOI=10.14457/NIDA.the.2010.6
Avolio, B. J., & Bass, B. M. (2004). Multifactor Leadership Questionnaire. Manual and Sampler Set. (3rd ed.). Mindgarden.
Christiansen, J. A. (2000). Building the innovative organization: Management systems that encourage innovation. Macmillan.
Damanpour, F., & Schneider, M. (2006). Phases of the adoption of innovation in organizations: Effects of environment, organization and top managers. British Journal of Management 2006; 17 (3): 215-236. https://doi.org/10.1111/j.1467-8551.2006.00498.x
Higgins, J.M. (1995). How Effective Innovative Companies Operate — Lessons from Japanese Strategy. Creativity and Innovation Management, 4(2), 110-119 https://doi.org/10.1111/j.1467-8691.1995.tb00211.x
Kotter, J. P. (2018). Leading Change. (2nd ed.). Harvard Business Review Press.
Madaus, G. F., Scriven, M. S., & Stufflebeam, D. L. (1983). Evaluation Models viewpoints on educational and human services evaluation. (8th ed). Khuwer-Nijhoff.
National Institute of Education. (2009). A Teacher Education Model for the 21st Century (TE21). NIE.
Quinn, J. B. (1985). Managing innovation: Controlled chaos. Harvard Business Review, 63(3), 73–84. https://hbr.org/1985/05/managing-innovation-controlled-chaos
Tidd, J., & Bessant, J. (2018). Managing Innovation: Integrating Technological, Market and Organizational Change. Wiley.