ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการสืบเสาะทางภูมิศาสตร์ที่มีต่อความสามารถในการคิดเชิงอนาคตของนักศึกษาชั้นปีที่ 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดเชิงอนาคตของผู้เรียนก่อนและหลังการเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการสืบเสาะทางภูมิศาสตร์ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนก่อนและหลังการเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการสืบเสาะทางภูมิศาสตร์ และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนหลังการเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการสืบเสาะทางภูมิศาสตร์ วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 สาขาวิชาภูมิสารสนเทศ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร จำนวน 11 คน โดยเลือกกลุ่มเป้าหมายแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ 1) แผนการสอนฯ 2) แบบวัดความสามารถในการคิดเชิงอนาคต มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.85 3) แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียน มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.84และ 4) แบบวัดความพึงพอใจของผู้เรียน มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.88) โดยเครื่องมือทุกฉบับผ่านการตรวจสอบคุณภาพด้านความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาจากผู้เชี่ยวชาญ และมีค่าความเชื่อมั่นอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานที่ยอมรับได้ รูปแบบการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งการทดลอง ที่มีการทดสอบก่อนและหลังเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบที ผลการวิจัย พบว่า 1) ความสามารถในการคิดเชิงอนาคตของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการสืบเสาะทางภูมิศาสตร์ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t(10) = 8.354, p < .001) 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการสืบเสาะทางภูมิศาสตร์ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t(10) = 11.072, p < .001) และ 3) ผู้เรียนมีความพึงพอใจหลังการเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการสืบเสาะทางภูมิศาสตร์ อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กนก จันทรา. (2561). การรู้เรื่องภูมิศาสตร์: ถอดบทเรียนประสบการณ์การจัดการเรียนรู้ภูมิศาสตร์ในชั้นเรียนที่เสริมสร้างการรู้เรื่องภูมิศาสตร์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). สุวีริยาสาส์น.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). เอกสารนโยบายและยุทธศาสตร์ภาษาแห่งชาติ.
Backler, A., & Stoltman, J. (1986). The nature of geographic literacy (ERIC Digest No. 35; ED277601). ERIC. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED277601.pdf
Campbell, D. T., & Stanley, J. C. (1963). Experimental and quasi-experimental designs for research. Rand McNally.
Edelson, M., Sharot, T., Dolan, R. J., & Dudai, Y. (2011). Following the crowd: Brain substrates of long-term memory conformity. Science, 333(6038), 108–111. https://doi.org/10.1126/science.1203557
Fitri, L. S., Rosyida, F., Putra, A. K., Wirahayu, Y. A., & Selviana, N. (2022). The effect of geographical inquiry learning using SETS approach to complex problem-solving abilities on environmental conservation material. Pegem Journal of Education and Instruction, 12(4), 61–69.
Hindriyanto, R. A., Utaya, S., & Utomo, D. H. (2019). Pengaruh model project based learning terhadap kemampuan pemecahan masalah geografi [The effect of project based learning model on geographical problem solving ability]. Jurnal Pendidikan: Teori, Penelitian, dan Pengembangan, 4(8), 1092–1096. https://doi.org/10.17977/jptpp.v4i8.12682
Jones, A., Buntting, C., Hipkins, R., McKim, A., Conner, L., & Saunders, K. (2012). Developing students’ futures thinking in science education. Research in Science Education, 42(4), 687–708. https://doi.org/10.1007/s11165-011-9214-9
National Geographic Society. (2017). The geographic literacy program. https://www.nationalgeographic.org/education/geographic-literacy/
NSW Education Standards Authority. (2019). Curriculum framework.
Tilbury, D. (2011). Education for sustainable development: An expert review of processes and learning. UNESCO.
United Nations Thailand. (2015). Climate change: Causes, impacts and responses. https://thailand.un.org/en/173511-climate-change