การพัฒนาต้นแบบนวัตกรรมส่งเสริมการเรียนรู้เชิงอนุรักษ์มรดกทางศิลปวัฒนธรรมในชุมชนเก่าปากแพรก
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) พัฒนาต้นแบบนวัตกรรมส่งเสริมการเรียนรู้เชิงอนุรักษ์มรดกทางศิลปวัฒนธรรมในชุมชนเก่าปากแพรก และ 2) ศึกษาผลการใช้ต้นแบบนวัตกรรมส่งเสริมการเรียนรู้เชิงอนุรักษ์มรดกทางศิลปวัฒนธรรมในชุมชนเก่าปากแพรกใช้กระบวนการวิจัยและพัฒนา (R&D) มีกลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล 3 กลุ่ม ประกอบด้วย กลุ่มที่ 1 กลุ่มเป้าหมายการสนทนากลุ่ม จำนวน 9 คน ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการเรียนรู้มรดกวัฒนธรรม ด้านมรดกทางศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น และด้านการศึกษาและการพัฒนาผู้เรียน คัดเลือกด้วยการเลือกแบบเจาะจง เพื่อให้ได้ข้อมูลที่ถูกต้องเชิงหลักการและทฤษฎี กลุ่มที่ 2 กลุ่มเป้าหมายในการใช้นวัตกรรม รวมจำนวน 30 คน จากโรงเรียนในเขตชุมชนปากแพรก จังหวัดกาญจนบุรี คัดเลือกด้วยวิธีการอาสาสมัคร กลุ่มที่ 3 กลุ่มผู้รับมอบต้นแบบนวัตกรรม จำนวน 10 คน คัดเลือกด้วยวิธีการอาสาสมัคร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ประเด็นการสนทนากลุ่ม นวัตกรรมส่งเสริมการเรียนรู้เชิงอนุรักษ์มรดกทางศิลปวัฒนธรรมในชุมชนเก่าปากแพรก แบบประเมินผลการเรียนรู้เชิงอนุรักษ์ และแบบประเมินความคิดเห็นที่มีต่อกิจกรรมส่งมอบต้นแบบแบบนวัตกรรม สถิติที่ใช้ คือ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) ต้นแบบนวัตกรรมส่งเสริมการเรียนรู้เชิงอนุรักษ์มรดกทางศิลปวัฒนธรรมในชุมชนเก่าปากแพรก คือ ชุดการเรียนรู้ที่ประกอบด้วย ส่วนที่ 1 คำชี้แจงการใช้นวัตกรรมส่งเสริมการเรียนรู้ ส่วนที่ 2 เนื้อหาสาระส่วนที่ 3 กิจกรรม ส่วนที่ 4 แนวทางในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และ ส่วนที่ 5 ภาคผนวก
โดยมีคุณภาพที่ระดับ เหมาะสมมากที่สุด ( = 4.77, S.D. = 0.35) และ 2) ผลการใช้ต้นแบบนวัตกรรมส่งเสริมการเรียนรู้เชิงอนุรักษ์มรดกทางศิลปวัฒนธรรมในชุมชนเก่าปากแพรก พบว่า ผลการเรียนรู้เชิงอนุรักษ์มรดกทางศิลปวัฒนธรรมในชุมชนเก่าปากแพรกของนักเรียนกลุ่มเป้าหมายหลังการใช้นวัตกรรม มีค่าเฉลี่ยร้อยละความก้าวหน้าเท่ากับ 27.50 และ ความคิดเห็นของกลุ่มผู้รับมอบต้นแบบนวัตกรรม อยู่ในระดับ มากที่สุด (
= 4.76, S.D. = 0.41)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กมลทิพย์ ศิริสวัสดิ์ และสุมิตร สุวรรณ. (2567). การพัฒนาแหล่งเรียนรู้ของชุมชนในโลกยุคใหม่. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 12(3), 201–211. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JCDLQ/article/view/269113
ปรัชญา เหลืองแดง. (2565). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมความสามารถในการออกแบบการเรียนการสอนเชิงอนุรักษ์มรดกทางศิลปวัฒนธรรมในท้องถิ่นของครูสังคมศึกษา. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 14(2), 465–482. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/download/261631/176158/990921
พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ. 2566. (2566, 19 มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 140 ตอนที่ 20 ก, หน้า 60.
มารุต พัฒผล. (2563). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 12(1), 1–16. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/240286
วิรัตน์ ปิ่นแก้ว, ปิยะวรรณ ปิ่นแก้ว, และกฤติยา แก้วสะอาด. (2567). การออกแบบสื่อส่งเสริมการเรียนรู้วัฒนธรรมชุมชนศาลาตึกสําหรับเยาวชนตําบลทุ่งลูกนกอําเภอกําแพงแสนจังหวัดนครปฐม. วารสารรัชต์ภาคย์, 18(56), 294–317. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/268280/181423
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). https://www.nesdc.go.th/wordpress/wp-content/uploads/2025/02/article_file_20230307173518.pdf
Aguilar, E. C. (2020). Heritage education: Memories of the past in the present—Caribbean social studies curriculum: A view from teacher practice. Leiden University Scholarly Publications. https://hdl.handle.net/1887/73692
Ghimire, B. J. (2023). Three pillars of sustainable development: Challenges versus achievements. Journal of Sustainable Development Practice and Research, 1(02), 132-146. https://doi.org/10.3126/jsdpj.v1i02.58266
Mangkhan, C. (2021). Learning innovation of area-based approach to Sustainable Development Goals of highland community resources management of social studies teachers in the Northern Thailand. Higher Education Studies, 11(3), 95–107. https://doi.org/10.5539/hes.v11n3p95
Papaioannou, G., Volakaki, M.-G., Kokolakis, S., & Vouyioukas, D. (2023). Learning spaces in higher education: A state-of-the-art review. Trends in Higher Education, 2(3), 526–545. https://doi.org/10.3390/higheredu2030032
Putri, A. M., Kumalasari, D., & Aditia, D. (2025). Leveraging local historical heritage to strengthen students’ national insight and nationalism. Al-Ishlah: Jurnal Pendidikan, 17(2), 3139–3146. https://doi.org/10.35445/alishlah.v17i2.6599
Ramos, A. E., & Malucay, C. B. (2025). The influence of Smart Learning Communities on academic performance and engagement of Grade 9 learners. International Journal of Research and Innovation in Social Science (IJRISS), 9(3), 5792–5813. https://dx.doi.org/10.47772/IJRISS.2025.903SEDU0421
Worrathammo, P. W., & Sasong, S. (2024). Developing a cultural learning management model on Ban Chiang World Heritage Site to promote local pride among high school students in Udon Thani Municipality: A mixed-methods study. Insights into Modern Education (i-ME), 2(1), 87–111. https://so19.tci-thaijo.org/index.php/IME/article/view/2258