รูปแบบการพัฒนากลยุทธ์การบริหารงานวิชาการตามแนวคิดความฉลาดทางดิจิทัลของโรงเรียนในสังกัดส านักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่คาดหวังของ รูปแบบการพัฒนากลยุทธ์การบริหารงานวิชาการตามแนวคิดความฉลาดทางดิจิทัลของโรงเรียนใน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร 2) พัฒนารูปแบบการพัฒนากล ยุทธ์การบริหารงานวิชาการตามแนวคิดความฉลาดทางดิจิทัล และ 3) วิเคราะห์องค์ประกอบเชิง ยืนยันของรูปแบบเพื่อตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างและความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ การวิจัยดำเนินการ 3 ขั้นตอน โดยขั้นตอนที่ 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและ ครูผู้สอน จำนวน 171 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 8 คน ได้มา โดยการคัดเลือกแบบเจาะจง เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม จำนวน 32 ข้อ และแบบ สัมภาษณ์ จำนวน 10 ข้อ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบ ค่าที ขั้นตอนที่ 2 ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 คน เข้าร่วมการสนทนากลุ่ม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการ วิเคราะห์เนื้อหา และขั้นตอนที่ 3 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำนวน 342 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม จำนวน 72 ข้อ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์ องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของรูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.12) และสภาพที่คาดหวังโดยรวมอยู่ในระดับมาก (
= 4.47) โดยมีความแตกต่างกันอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2) ผลการพัฒนารูปแบบการพัฒนากลยุทธ์การบริหารงานวิชาการ ตามแนวคิดความฉลาดทางดิจิทัล พบว่า รูปแบบที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 8 องค์ประกอบ 24 ตัว บ่งชี้ ได้แก่ อัตลักษณ์ทางดิจิทัล การใช้ดิจิทัล ความปลอดภัยทางดิจิทัล การรักษาความปลอดภัย ทางดิจิทัล ความฉลาดทางอารมณ์ดิจิทัล การสื่อสารบนโลกดิจิทัล การรู้ดิจิทัล และสิทธิทางดิจิทัลซึ่งได้รับการพัฒนาและปรับปรุงจากการสังเคราะห์แนวคิด เอกสาร งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และ ข้อเสนอแนะจากผู้ทรงคุณวุฒิ โดยรูปแบบที่พัฒนาขึ้นมีจุดมุ่งหมายเพื่อใช้เป็นกรอบในการพัฒนา กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการที่ส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลของผู้เรียน และ 3) ตรวจสอบความ ตรงเชิงโครงสร้างขององค์ประกอบและตัวบ่งชี้ของรูปแบบด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน พบว่า ดัชนีความสอดคล้องของโมเดลส่วนใหญ่อยู่ในเกณฑ์ที่กำหนด โดยมีค่า χ²/df = 1.79, CFI = 0.99, TLI = 0.98, SRMR = 0.03 และ RMSEA = 0.05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต. (2566). แผนปฏิบัติราชการระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566–2570) ของกรมสุขภาพจิต. https://dmh.go.th/intranet/p2565/หนังสือแผนปฏิบัติราชการ2566-2570.pdf
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). นโยบายการจัดการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2564–2565. https://www.moe.go.th/wp-content/uploads/2023/01/นโยบายการจัดการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ-ปีงบประมาณ-พ.ศ.2564-2565.pdf
ทิพยวรรณ หรรษาคุณาชัย. (2562). ส่งเสริมทักษะเด็ก รับมือยุคดิจิทัล. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. https://www.thaihealth.or.th/?p=235641
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
วิรุฬรัตน์ สีหลิ่ง. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความฉลาดทางดิจิทัลของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. คลังข้อมูลดิจิทัล มหาวิทยาลัยบูรพา. https://digital_collect.lib.buu.ac.th/dcms/files/63920123.pdf
ศักดิ์ดนัย โรจน์สราญรมย์. (2562). กลยุทธ์การบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษาตามแนวคิดความฉลาดรู้ทางดิจิทัลของนักเรียน [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Theses and Dissertations. https://doi.org/10.58837/CHULA.THE.2019.949
สรานนท์ อินทนนท์. (2563). ความฉลาดทางดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 3). วอล์ค ออน คลาวด์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. https://www.spmsnicpn.go.th/th/download/plan/plan_2567.pdf
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). นโยบายสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2563. https://utdone.net/data%20utd1/OBEC-policy-2563.pdf
DQ Institute. (2017). The top 8 empowerments of DQ education: Digital intelligence quotient impact (Part 2). https://www.dqinstitute.org/wp-content/uploads/2017/08/DQ-Impact-Report-PART2.pdf
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Nouri, J., Zhang, L., Mannila, L., & Norén, E. (2020). Development of computational thinking, digital competence and 21st century skills when learning programming in K-9. Education Inquiry, 11(1), 1–17. https://doi.org/10.1080/20004508.2019.1627844
Ribble, M. (2015). Digital citizenship in schools: Nine elements all students should know (3rd ed.). International Society for Technology in Education.