แนวทางการพัฒนาระบบภารกิจขององค์การมหาชนตามกฎหมายองค์การมหาชน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการจัดทำบริการสาธารณะเฉพาะด้านในประเทศไทย
คำสำคัญ:
ภารกิจขององค์การมหาชน, กฎหมายองค์การมหาชน, บริการสาธารณะ, บริการสาธารณะเฉพาะด้านในประเทศไทยบทคัดย่อ
รัฐสมัยใหม่มีหน้าที่สำคัญ คือ การจัดทำบริการสาธารณะ ภายใต้แนวคิดและหลักการสำคัญ
ส่วนองค์การมหาชนเป็นหน่วยงานของรัฐและมีภารกิจจัดทำบริการสาธารณะเฉพาะด้าน ภายใต้การรับรองผ่านบทบัญญัติของกฎหมาย แต่กฎหมายองค์การมหาชนในประเทศไทย อาจกำหนดภารกิจขององค์การมหาชนไว้ไม่ชัดเจน และไม่เหมาะสมกับบริบทของสังคมไทยในปัจจุบัน ส่งผลให้องค์การมหาชนยังไม่สามารถปฏิบัติภารกิจให้มีประสิทธิภาพได้อย่างแท้จริง บทความนี้ จึงมุ่งศึกษาสาระสำคัญและพัฒนาการของการจัดทำบริการสาธารณะ และการจัดทำบริการสาธารณะเฉพาะด้าน โดยเน้นเกี่ยวกับแนวทางการกำหนดภารกิจ และศึกษาลักษณะการกำหนดภารกิจขององค์การมหาชนที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติองค์การมหาชน พ.ศ. 2542 และพระราชบัญญัติองค์การมหาชน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2559 ซึ่งใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพโดยวิเคราะห์จากเอกสารทั้งในประเทศและต่างประเทศ ผลการศึกษาพบว่า ในเชิงแนวคิดเกี่ยวกับการจัดทำภารกิจบริการสาธารณะที่พัฒนาสู่การจัดทำบริการสาธารณะเฉพาะด้าน โดยหน่วยงานบริหารที่มีความเป็นอิสระ/องค์การมหาชน ทั้งในบริบทสากลและในประเทศไทย ได้รับการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง มีความพยายามในการจัดระบบและกำหนดกฎเกณฑ์ต่าง ๆ เพื่อให้เกิดความชัดเจนและเหมาะสม โดยมีความมุ่งหมายเดียวกัน คือ ความมีประสิทธิภาพ
ในการจัดทำบริการสาธารณะ อย่างไรก็ตาม การนำแนวคิดไปปรับใช้ต้องคำนึงถึงบริบทของแต่ละสังคมด้วย โดยกรณีของประเทศไทยมีการปรับใช้แนวคิดผ่านการบัญญัติรับรองไว้ในกฎหมายองค์การมหาชน แต่เมื่อสังคมไทยมีพัฒนาการในด้านต่าง ๆ มากยิ่งขึ้น กฎหมายก็จำเป็นต้องมีความเหมาะสมกับสภาพสังคมด้วย
ซึ่งกฎหมายองค์การมหาชนยังกำหนดภารกิจให้แก่องค์การมหาชนไว้ไม่ชัดเจน และไม่เหมาะสมกับสภาพสังคมไทยในปัจจุบัน ส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์จากการปฏิบัติภารกิจขององค์การมหาชน ยังแทบไม่มีความแตกต่างจากภารกิจของหน่วยงานในภาคมหาชนเดิม และยังส่งผลให้องค์การมหาชน ไม่สามารถใช้ลักษณะเฉพาะ
ได้อย่างเป็นรูปธรรม รวมทั้งยังส่งผลต่อเนื่องให้ไม่สามารถวัดประสิทธิภาพได้อย่างแท้จริง ตลอดจนท้ายที่สุดจะทำให้บทบาทของกฎหมายองค์การมหาชนยังไม่บรรลุตามเจตนารมณ์และวัตถุประสงค์ในการเป็นกฎหมาย
ที่กำหนดระบบภารกิจบริการสาธารณะเฉพาะด้านขึ้นในประเทศไทย ดังนั้น จึงสมควรกำหนดเกี่ยวกับระบบภารกิจขององค์การมหาชนให้ชัดเจนจนสามารถแยกได้ว่าภารกิจลักษณะใดเป็นขององค์การมหาชนและภารกิจลักษณะใดเป็นของหน่วยงานในภาคมหาชนเดิม และสมควรปรับปรุงบทบัญญัติของกฎหมายองค์การมหาชนโดยเฉพาะมาตรา 5 ที่กำหนดเกี่ยวกับกิจการอันเป็นบริการสาธารณะ เพื่อรองรับแนวทางการกำหนดภารกิจดังกล่าวด้วย
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ. (2562). ความมุ่งหมายและคำอธิบายประกอบรายมาตราของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
Léon Duguit. (1928). Traité de droit constitutionnel (3rd ed.) Tome II. อ้างใน ธีระชัย จารตุรนต์สวัสดิ์. (2003). ทฤษฎีบริการสาธารณะในกฎหมายปกครองฝรั่งเศส: ข้อความคิด แนวทางการใช้และระบบกฎหมาย. สืบค้น 12 พฤศจิกายน 2567, จาก http://thaiaixois.online.fr/etc/ chai_service1.htm
Didier Truchet. (1982). Lebel de service public et statut de service public AJDA. อ้างใน ธีระชัย
จารตุรนต์สวัสดิ์. (2003). ทฤษฎีบริการสาธารณะในกฎหมายปกครองฝรั่งเศส: ข้อความคิด แนวทางการใช้ และระบบกฎหมาย. สืบค้น 12 พฤศจิกายน 2567, http://thaiaixois.online.fr/etc/chai_service1.htm>
ประยูร กาญจนดุล. (2549). คำอธิบายกฎหมายปกครอง (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมคิด เลิศไพฑูรย์. (2557). กฎหมายการปกครองท้องถิ่น (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: เอ็กเปอร์เน็ท.
สุรพล นิติไกรพจน์. (2541). รายงานการวิจัย เรื่อง การปรับปรุงโครงสร้างทางกฎหมายในการจัดตั้งองค์กรในภาคมหาชน: ความเป็นไปได้และแนวทางการตรากฎหมายจัดตั้งองค์กรของรัฐที่มิใช่ส่วนราชการหรือรัฐวิสาหกิจ. รายงานผลการวิจัยเสนอต่สำนักงานคณะกรรมการการวิจัยแห่งชาติ.
สำนักงาน ก.พ.ร.. (2558). หลักการจำแนกประเภทหน่วยงานของรัฐในกำกับของฝ่ายบริหาร (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักงาน ก.พ.ร.
พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 และที่แก้ไขเพิ่มเติม.
พระราชบัญญัติการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค พ.ศ. 2503.
พระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดตั้งองค์การของรัฐบาล พ.ศ. 2496.
พระราชบัญญัติองค์การมหาชน พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม.
พระราชบัญญัติองค์การมหาชน พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 5.
ศูนย์ข้อมูลองค์การมหาชน (Web Portal). (2568). ข้อมูลองค์การมหาชนรายหน่วย สืบค้น 16 กรกฎาคม 2568, จาก https://shorturl.asia/Xnk9w
ศูนย์ข้อมูลองค์การมหาชน (Web Portal). (2568). การประเมินผลการปฏิบัติงานขององค์การมหาชน สืบค้น 4 กรกฎาคม 2568, จาก https://shorturl.asia/D8prR
ศูนย์ข้อมูลองค์การมหาชน (Web Portal). (2568). การประเมินความคุ้มค่าเพื่อพัฒนาองค์การมหาชน สืบค้น 4 กรกฎาคม 2568, จาก https://shorturl.asia/7uO0e
ภิรดา ชัยรัตน์. (2554). การศึกษาเปรียบเทียบความเป็นอิสระกับผลการดำเนินงานระหว่างองค์การมหาชนกับกรมในประเทศไทย. (วิทยานิพนธ์ รัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต) กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กฎหมายที่บังคับใช้กับองค์การมหาชน เช่น 1) พระราชบัญญัติการจัดซื้อจัดจ้างและการบริหารพัสดุภาครัฐ พ.ศ. 2560 มาตรา 4. และ 2) พระราชบัญญัติวินัยการเงินการคลังของรัฐ พ.ศ. 2561 มาตรา 4 เป็นต้น.
ดู (1) วัชระ กลิ่นสุวรรณ, สมพงษ์ แซ่ตัน และเกรียงไกร เจริญธนาวัฒน์. (2566) การพัฒนากฎหมายมหาชนภายใต้หลักการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. วารสารผู้ตรวจการแผ่นดิน, 16(2) 49-50 (2) ญาณพล แสงสันต์. (2561) รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการศึกษาแนวทางการประเมินความคุ้มค่ามูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจและสังคมขององค์การมหาชน (รายงานผลการวิจัยเสนอต่อสำนักงาน ก.พ.ร. และ (3) อำพร ธำรงลักษณ์. (2552) รายงานฉบับสมบูรณ์ การวิจัย เรื่อง การศึกษาความเป็นอิสระและความสามารถรับผิดชอบได้ขององค์การมหาชนไทย (รายงานผลการวิจัยเสนอต่อศูนย์วิจัยคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2552). หลักกฎหมายปกครองเกี่ยวกับบริการสาธารณะ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
พัชรวรรณ นุชประยูร. (2565) หน่วยที่ 3 หลักกฎหมายว่าด้วยการบริการสาธารณะ (เอกสารการสอนชุดวิชา หลักกฎหมายเกี่ยวกับการบริหารราชการไทย ปรับปรุงครั้งที่ 2 พ.ศ. 2559 (พิมพ์ครั้งที่ 8). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Christopher Pierson. (2004). The Modern State (2nd ed.) New York: Routledge.
โกวิท วงศ์สุรวัฒน์. (2543). ว่าด้วยรัฐแบบต่าง ๆ. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์. 26(1), 1-6.
เกรียงไกร เจริญธนาวัฒน์. (2567). หลักพื้นฐานกฎหมายมหาชน (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2554). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการ: แนวทางในการจัดทำประมวลกฎหมายว่าด้วยการจัดทำบริการสาธารณะระดับชาติในประเทศไทย. รายงานผลการวิจัยเสนอต่อสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาและสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2558). วาระปฏิรูป 7: การปฏิรูปองค์การมหาชน. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
Marian Döhler and Werner Jann. (2002). ‘Germany’ in OECD Distributed Public Governance: Agencies and other Government Bodies. France: Head of Publications Service, OECD Publications Service.
Organization for Economic Co-Operation and Development (OECD). (2002).Distributed Public Governance: Agencies, Authorities and Other Government Bodies. France: Head of Publications Service, OECD Publications Service.
Marian Döhler. (2011). Institutional Choice and Bureaucratic Autonomy in Germany. Retrieved 7 August 2025, from. https://shorturl.asia/xzk6T
Per Laegreid, Koen Verhoest and Werner Jann. (2008). The Governance, Autonomy and Coordination of Public Sector Organizations. Public Organiz Rev 8:93-96.
Geer Boucdaert and Werner Jann (eds). (2020). European Perspectives for Public Administration. Belgium: Leuven University Press.
John Halligan. (2020). Reforming Public Management and Governance: Impact and Lessons from Anglophone Countries. USA: Edward Elgar Publishing.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2549). ปัจจัยกำหนดรูปแบบองค์การภาครัฐสมัยใหม่. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์, 46(1), 23.
พรสันต์ เลี้ยงบุญเลิศชัย. (2567). หลักพื้นฐานทางกฎหมายปกครอง: ข้อความคิดว่าด้วยรัฐ ฝ่ายปกครอง และอำนาจทางปกครอง (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
Arthur B. Gunlicks. (Jul. 1984). Administrative Centralization and Decentralization in the Making and Remaking of Modern Germany. The Review of Politics, 46(3). p338. อ้างใน พรสันต์ เลี้ยงบุญเลิศชัย (2567). หลักพื้นฐานทางกฎหมายปกครอง: ข้อความคิดว่าด้วยรัฐ ฝ่ายปกครอง และอำนาจทางปกครอง (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
นภดล ร่มโพธิ์. (2568). Objectives and Key Results (OKRs). สืบค้น 10 กันยายน 2568, จาก https://shorturl.asia/j2WJI
วุฒิสาร ตันไชย. (2557). การกระจายอำนาจและประชาธิปไตยในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
Pracha Koonnathamdee and Nguyen Quoc Viet. (2018). Fiscal and Administrative Decentralization on Public Services Delivery: A Case of Thailand and Vietnam. รายงานการวิจัยสนับสนุนโดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
คำว่า “การจัดทำบริการสาธารณะ” ปรากฏในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 75 วรรคสอง, มาตรา 76, มาตรา 78, มาตรา 250 และมาตรา 258.
สุรพล นิติไกรพจน์. (2542). องค์การมหาชน: แนวคิด รูปแบบ และวิธีการบริหาร (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักงาน ก.พ..
ดู วัชระ กลิ่นสุวรรณ, สมพงษ์ แซ่ตัน และเกรียงไกร เจริญธนาวัฒน์. (2567). เจตนารมณ์และผลสัมฤทธิ์ขององค์การมหาชนในประเทศไทย: พัฒนาการและความเปลี่ยนแปลง. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง 7(1), 43-76.
กองกิจการองค์การมหาชนและหน่วยงานของรัฐรูปแบบอื่น สำนักงาน ก.พ.ร.. (2562). รวมมติคณะรัฐมนตรี
และแนวปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับองค์การมหาชน (พิมพ์ครั้งแรก). กรุงเทพฯ: บริษัท ลัค ไอเดีย จำกัด.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว