Some Restrictions in Law Enforcement for Mangrove Forest
Abstract
The attempt to enforce the law regarding the mangrove forest in Thailand has not been successful. This is because of the public ignorance of the fundamental sustainable mangrove forest conservation. Nowadays it is found that the mangrove forest areas have rapidly been decreased due to the invasion to use the areas, such as shrimp farming, the extension of the residence, or encroaching on the coast to construct ports. After the consideration of the happening problems, it is found that public awareness of the use of resources is still lacking. Moreover, there is no direct legal framework or law governing the management of mangrove forests in Thailand. The application of related laws is used instead which causes the problem of enforcement. This is because each provision of the laws will authorize the powers and duties of the mentioned organizations under the laws. This results in a duplication of the obligations between organizations. To the successful implementation of the law on the management of mangrove forest resources, it is necessary to enact the specific legal measure and there should be a study of the effective model areas in foreign countries for managing mangrove forests.
References
มีชัย วรสายัณห์. (2535). มนุษย์กับสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม.(2545). การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม. พิมพ์ครั้งที่6.กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์ดอกเบี้ย.
กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง. (2556).คู่มือความรู้เรื่องป่าชายเลน. พิมพ์ครั้งที่ 5.กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์พลอยมีเดีย.
สุรินทร์ภรณ์ ศรีอินทร์และอัจฉรา ศรีพันธ์. (2563). การจัดการความรู้ของชุมชนเพื่อการจัดการทรัพยากรป่าชายเลน.วารสารศึกษาศาสตร์. 22(1),หน้า 301-314.
คณะกรรมาธิการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2563). รายงานการพิจารณาศึกษาเรื่องการบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ.(2560).ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ.2561-2580 (ฉบับย่อ). กรุงเทพฯ, หน้า 1-15.
กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง. (2552).แผนยุทธศาสตร์การจัดการทรัพยากรป่าชายเลนประเทศไทย.พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ, หน้า 2-31.
พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484. (2484, 15 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา, 58, 1417.
อุดมศักดิ์ สินธิพงษ์. (2555). มาตรการทางกฎหมายในการจัดการทรัพยากรป่าชายเลน.วารสารนิติศาสตร์.5(1),หน้า 49-64.
พระราชบัญญัติส่งเสริมการบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง พ.ศ. 2558. (2558,
มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา, 132 (21 ก), 49-60.
พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ.2562. (2562, 29 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา, 136 (71 ก), 145-165.
กรกฎ ทองขะโชค และจันทราทิพย์ สุขุม. (2552).กฎหมายกับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ศึกษาลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยทักษิณ.
พระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ.2507. (2507, 28 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา, 81 (38), 263.
สำนักข่าวกรองแห่งชาติ. (2565). ข้อมูลพื้นฐานต่างประเทศ; สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม, หน้า 3-4.
ประพฤติ ฉัตรประภาชัย และคณะ. (2563). ข้อมูลกฎหมายของประเทศเวียดนามและ
ข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับสังคม วัฒนธรรม การเมืองและความมั่นคงของประเทศเวียดนาม.รายงานการศึกษาฉบับสมบูรณ์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ.
สถานีวิทยุกระจายเสียงเวียดนาม. (2559). เวียดนามพัฒนาป่าชายเลนอย่างยั่งยืน.สืบค้น 2 มิถุนายน 2565จากhttps://vovworld.vn/th-TH/ข่าวเด่น/เวียดนามพัฒนาป่าชายเลนอย่างยั่งยืน-493760.vov
ไทยพับลิก้า. (2558).Green Contract-MFFคนอยู่กับป่า -ป่าอยู่กับคนเพื่อการอยู่อย่างยั่งยืน.สืบค้น 2 มิถุนายน 2565 จาก https://thaipublica.org/2015/09/iucn-green-contract-mff.
Tomislav Klarin. (2018).The Concept of Sustainable Development: From its Beginning to the Contemporary Issues Zagreb International Review of Economics & Business, P.67-94.
ดิเรกปัทมศิริวัฒน์. (2550). การคลังท้องถิ่นรวมบทความวิจัยเพื่อเพิ่มพลังให้ท้องถิ่น.พิมพ์ครั้งที่ 2.กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์ เอ พี ลีฟวิ่ง, หน้า 145-173.
ทวีทอง หงส์วิวัฒน์. (2527). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพฯ: ศักดิ์โสภณการพิมพ์,หน้า 2.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก, 6 เมษายน 2560, หน้า 1-90.
กรกฎ ทองขะโชค และ นันทพล กาญจนวัฒน์. (2562). ข้อบัญญัติท้องถิ่นต้นแบบเพื่อการจัดการลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา.วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย. 11(3),หน้า 643 – 662.
เอกราช สุวรรณรัตน์ และคณะ. (2564).การอนุรักษ์ปลาสามน้ำในพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาโดยมิติทางกฎหมายและการมีส่วนร่วมของประชาชน.วารสารนิติศาสตร์และสังคมท้องถิ่น.5(2), หน้า 85-109.
อุดมศักดิ์ สินธิพงษ์.(2556).กฎหมายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม.พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 114 ตอนที่ 55 ก, 11 ตุลาคม2540, หน้า 1-99.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 124 ตอนที่ 47 ก, 2สิงหาคม 2550, หน้า 1-127.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2022 วารสารวิชาการนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว