Principles of Participation and Public Service of Local Administrations for Marine and Coastal Resources

Authors

  • Sirichai Kumanchan Thaksin University

Keywords:

Participation, Public Service, Marine and Coastal Resources, Local Administrations

Abstract

Abstract

Marine and coastal resources, It is something that exists or occurs naturally in the sea and coast. Man-made items for the benefit of marine and coastal ecosystems, which is considered a valuable natural resource to the country. However, the current study discovered the exploitation of marine and coastal resources. As a result, such resources are deteriorated and no replacement exists. Human activities that invade the area due to a lack of knowledge and understanding are the primary cause of deterioration. As well as the government sector has not been able to solve such issues in a systematic manner. Guidelines to aid in the restoration and conservation of marine and coastal resources for sustainable development. There are key concepts to consider, including: Principles of government and people participation and principles of public service. This is to facilitate the people for the benefit of people living in coastal communities. In analyzing the provisions of the law, it was found that the Constitution of the Kingdom of Thailand B.E. 2560 (2017), the Act on Plans and Procedures for the Decentralization of Powers to Local Administrative Organizations B.E.2542 (1999), Amended to (No. 2) B.E.2549 (2006). and the Marine and Coastal Resources Management Promotion Act, B.E. 2558 (2015). The powers and duties of the government or local government organizations have been clearly defined and emphasizing the participation principle alongside the principle of public service If all sectors recognize the importance and collaborate together to conserve marine and coastal resources, It will result in increasing the area of ​​marine and coastal resources. including reducing the destruction of marine and coastal resources.

 

References

กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง. (2564). เกี่ยวกับเรากรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง. สืบค้นจาก https://www.dmcr.go.th/aboutus/ab.

นรากร นันทไตรภพ. (2563). ทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง, ร้อยเรื่องเมืองไทย. สำนักวิชาการ

สถานีวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์รัฐสภา.

กองจัดการความหลากลายทางชีวภาพ. (2566). ระบบนิเวศทางทะเลและชายฝั่ง. สืบค้นจาก https://chm-thai.onep.go.th/?page_id=355.

กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง. (2566). รายงานสถานการณ์ด้านทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งและการกัดเซาะชายฝั่งของประเทศ พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: ดู คอนเนคชั่น จำกัด.

กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2564). ที่ประชุมคณะรัฐมนตรี พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา (นายกรัฐมนตรี) วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564. สืบค้นจาก https://www.ryt9.com/s /cabt/3198497.

ศิริชัย กุมารจันทร์. (2562). กฎหมายปกครองท้องถิ่น. พัทลุง: คณะนิติศาสตร์, มหาวิทยาลัยทักษิณ. พิมพ์ครั้งที่ 2, หน้า 50.

ลักษมี เกตุสกุล. (2558). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการสิ่งแวดล้อม: กรณีศึกษา ชุมชนบ้านทุ่งศรีอำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม.

Cohen JM. and Uphoff NT. (1980). Participation’s Place in Rural Development: Seeking Clarity Through Specificity. World Development. 8 (3): 213-235.

เอกราช สุวรรณรัตน์ และคณะ. (2564). การอนุรักษ์ปลาสามน้ำในพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา โดยมิติทางกฎหมายและการมีส่วนร่วมของประชาชน. วารสารนิติศาสตร์และสังคมท้องถิ่น. 5(2), หน้า 85-109.

อรทัย ก๊กผล. (2552). คู่คิด คู่มือ การมีส่วนร่วมของประชาชนสำหรับผู้บริหารท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: จรัญสนิทวงศ์การพิมพ์.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2559). การมีส่วนร่วมของประชาชนกับการปกครองส่วนท้องถิ่น. เอกสารวิชาการ. สืบค้นจากhttp://www.suankluay.go.th/news/doc_download/a_200617 _142949.pdf.

ไพรัตน์ เดชะรินทร์. (2527). นโยบายและกลวิธีการมีส่วนร่วมของชุมชนในยุทธศาสตร์การพัฒนาปัจจุบันในการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพฯ: ศักดิ์โสภาการพิมพ์.

จำลอง โพธิ์บุญ. (2012). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. วารสารการจัดการสิ่งแวดล้อม. 3(1).

กรกฎ ทองขะโชค และคณะ. (2559). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการป่าต้นน้ำในลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา (รายงานผลการวิจัย). สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.

เอกราช สุวรรณรัตน์ และคณะ. (2561). ธรรมนูญชุมชนกับการบริหารจัดการน้ำแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตคนลุ่มน้ำอย่างยั่งยืนกรณีศึกษาคลองท่าแนะจังหวัดพัทลุง (รายงานผลการวิจัย) .พัทลุง: มหาวิทยาลัยทักษิณ.

สำนักสนับสนุนองค์กรสภาชุมชน. (2559). ชุดความรู้การจัดทำธรรมนูญตำบลสู่การจัดการตนเอง. สืบค้นจาก https://web.codi.or.th/wp-content/uploads/2019/05/book-KNOW-180859.pdf

กิตติศักดิ์ ปรกติ. (2550). สิทธิของบุคคลซึ่งรวมกันเป็นชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ.

กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม. (2543). อบต. สีเขียวเล่ม 1 ในคู่มือโครงการความร่วมมือเพื่อฟื้นฟูทรัพยากรชุมชน. กรุงเทพฯ: ส. ไพบูลย์การพิมพ์.

อำนวย บุญรัตนไมตรี. (2554). การจัดทำบริการสาธารณะร่วมกันขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

อรทัย ก๊กผล. (2552). เคล็ดลับการจัดบริการสาธารณะท้องถิ่น: บทเรียนจากรางวัลพระปกเกล้า’ 51.กรุงเทพฯ: ส เจริญ การพิมพ์ จำกัด.

นราธิป ศรีราม. (2557). แนวคิดเกี่ยวกับการจัดบริการสาธารณะของท้องถิ่น. เอกสารการสอนชุดวิชาการจัดบริการสาธารณะของท้องถิ่น หน่วยที่ 1-7. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

มานพ พรหมชนะ. (2565). กฎหมายปกครองกับบริการสาธารณะ; กฎหมายกับการพัฒนา. สืบค้นจาก

https://www.bangkokbiznews.com/columnist/990925

ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์ และกอบกุล รายะนาคร. (2552). การขับเคลื่อนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อการจัดการบริหารสาธารณะที่ดี. กรุงเทพฯ: ทัช ที คิว พี จำกัด.

โสภารัตน์ จารุสมบัติ. (2551). นโยบายและการจัดการสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. ราชกิจจานุเบิกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก, 6 เมษายน 2560, หน้า 1-90.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2562). ความมุ่งหมายและคำอธิบายประกอบรายมาตราของ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 2560. กรุงเทพฯ. สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

กฤตพร ห้าวเจริญ. (2561). ทฤษฎีและแนวความคิดทางการวางแผนและผังเมือง. กรุงเทพฯ. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542,

ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม 116 ตอน 114 ก, 17 พฤศจิกายน 2542, หน้า 48.

พระราชบัญญัติส่งเสริมการบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งพ.ศ. 2558, ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 132 ตอน 21 ก, 26 มีนาคม 2558, หน้า 49-60.

Downloads

Published

2023-12-29