การวิจัยและพัฒนาความเป็นโรงเรียนคุณธรรมของโรงเรียนบางตะบูนวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี

Main Article Content

บุษยมาศ ช่วงชู
อภิชาติ เลนะนันท์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา (R&D) เรื่อง การวิจัยและพัฒนาความเป็นโรงเรียนคุณธรรมของโรงเรียนบางตะบูนวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาคุณธรรมของโรงเรียนบางตะบูนวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี  2) เพื่อศึกษารูปแบบการพัฒนาคุณธรรมของโรงเรียนบางตะบูนวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี  3) เพื่อติดตามผลการใช้รูปแบบการพัฒนาคุณธรรมของโรงเรียนบางตะบูนวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียนบางตะบูนวิทยา จำนวน 1 คน ครูและบุคลกรทางการศึกษาโรงเรียนบางตะบูนวิทยา จำนวน 15 คน และนักเรียนระดับชั้น ม.1-6 โรงเรียนบางตะบูนวิทยา จำนวน 58 คน รวมทั้งสิ้น 74 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ สังเคราะห์เอกสารจากแบบรายงานการดำเนินกิจกรรมโครงการโรงเรียนคุณธรรม สพฐ. ระดับ 2 ดาว แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต คู่มือการขับเคลื่อนโรงเรียนคุณธรรมของโรงเรียนบางตะบูนวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี มีความสอดคล้อง มีค่าอยู่ระหว่าง 0.67- 1.00 แบบสอบถามเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ และค่าเฉลี่ย ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันปัญหาและความต้องการ ด้านคุณธรรม จริยธรรมของผู้บริหาร ครูและนักเรียนต้องการคุณธรรมอัตลักษณ์ 3 ประการ ได้แก่ มีความรับผิดชอบ มีวินัย และมีจิตอาสารักษ์สิ่งแวดล้อม 2) รูปแบบการพัฒนาคุณธรรมของ โรงเรียนบางตะบูนวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรีดำเนินการ 6 ขั้นตอน ผ่านกิจกรรมหลัก 5 กิจกรรม ได้แก่ โครงงานพัฒนาจริยคุณ ค่ายยุวชนคนคุณธรรม คืนคุณธรรมสู่ห้องเรียน ครอบครัวคุณธรรม และการสร้างเครือข่ายและการมีส่วนร่วม 3) ผลการดำเนินงานพัฒนาคุณธรรมโดยภาพรวมของผู้บริหาร ครู และนักเรียน อยู่ในระดับมากที่สุด โรงเรียน ผู้บริหาร ครูและนักเรียน ได้รับรางวัลระดับชาติ ระดับภาค ระดับเขตตรวจราชการ ระดับจังหวัด ระดับเขตพื้นที่การศึกษา รวม 22 รางวัล และมีความพึงพอใจจากการดำเนินงานพัฒนาคุณธรรมของผู้บริหาร ครูและนักเรียน โรงเรียนบางตะบูนวิทยา คิดเป็นร้อยละ 98

Article Details

ประเภทบทความ
Research Articles

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กาญจนา ศรีกาฬสินธุ์. (2544). การบริหารกิจการนักเรียน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทร วิโรฒประสานมิตร.

โกสินทร์ รังสิยาพันธ์ (2531: 20 อ้างถึงใน ประภัทร์ กุดหอมและคณะ,2561: 15) การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนโรงเรียนพังโคนวิทยาคมด้วยกิจกรรม 3 ประสาน. โรงเรียนพังโคนวิทยาคมสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยม ศึกษาเขต 23 สำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ.

จิรภา คำทา และ สมบัติ วรินทรนุวัตร. (2559). การศึกษาคุณธรรมและจริยธรรมของนักศึกษา คณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 9(2), 1962-1978.

ณัฐพร ส่งศรีและสงวน อินทร์รักษ์. (2562). การบริหารจัดการโรงเรียนคุณธรรมของ โรงเรียนกลุ่มเครือข่ายบ้านโป่งที่ 3. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ทองพูล ภูสิม. (2553). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมและคุณลักษณะอันพึงประสงค์ 8 ประการ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ.2551 กรณีศึกษาโรงเรียนแกดำวิทยาคาร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามหาสารคาม เขต 1. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ธีระ ขันบุตร. (2562). กลยุทธ์การบริหารจัดการโรงเรียนคุณธรรมที่มีสัมฤทธิผลโรงเรียนบ้านปากน้ำ (เผดิมจีนนาวาสงเคราะห์) อำเภอเมือง จังหวัดชุมพร. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.

นรินทร์ ขวัญคาวินและคณะ (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนคุณธรรมอย่างยั่งยืน. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยนครพนม

ประภาศรี สีหอำไพ. (2543). พื้นฐานการศึกษาทางศาสนาและจริยธรรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ประยูรศรี กวานปรัชชา. (2558). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมเสริมสร้างคุณธรรมด้าน ความมีวินัยสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา ตามแนวพุทธและแนวคิดการปรับพฤติกรรมทางปัญญา. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ประวิทย์ โอวาทกานนท์. (2555). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมที่พึงประสงค์ของนักเรียนโรงเรียนกีฬาท้องถิ่น จังหวัดร้อยเอ็ด. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

พระวัชระ สํวโร (กสิวัฒน์). (2558). การพัฒนาคุณธรรม และจริยธรรมนักเรียนโรงเรียนวัดรังสิต สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานีเขต 1 จังหวัดปทุมธานี. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ไพศาล มั่นอกและคณะ. (2557). การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมในการพัฒนา คุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาขนาดเล็ก : กรณีศึกษาของนักเรียนโรงเรียนวิเศษชัยชาญวิทยาคม. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

รุ่งอรุณ เขียวพุ่มพวง. (2557). กิจกรรมนันทนาการเพื่อพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรมของเด็ก.กรุงเทพฯ: เอส.ออฟเซ็ทกราฟฟิคดีไซน์.

ศูนย์โรงเรียนคุณธรรม มูลนิธิยุวสถิรคุณ. (2560). บทเส้นทางสร้างคนดี. กรุงเทพฯ : บริษัท สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสซิ่ง จำกัด.

ศูนย์โรงเรียนคุณธรรม มูลนิธิยุวสถิรคุณ. (2560). กระบวนการพัฒนาโรงเรียนคุณธรรมทำอย่างไรให้ประสบความสำเร็จ. กรุงเทพฯ : บริษัท สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสซิ่ง จำกัด.

ศูนย์โรงเรียนคุณธรรม มูลนิธิยุวสถิรคุณ. (2560). คู่มือปฏิบัติโรงเรียนคุณธรรม. กรุงเทพฯ:สำนักพิมพ์ สหมิตร พริ้นติ้งแอนด์พับลิสชิ่ง.

สุริยนต์ อิทร์อุดม. (2560). การขับเคลื่อนโรงเรียนคุณธรรม ในเขตตรวจราชการที่ 10 โดยกระบวนการ SPREAD, รายงานวิจัย. เขตตรวจราชการที่ 10 : อุดรธานี.

สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (19 ตุลาคม 2563). พระบรมราโชบายด้านการศึกษาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณบดินทรเทพยวรางกูร.เข้าถึงได้จาก https://www.bic.moe.go.th/images/stories/120170702-The-Education-Act.pdf

อมรรัตน์ วงศ์ศรียา, (2562). การพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมนักเรียนในโรงเรียนคุณธรรม สพฐ. : กรณีโรงเรียนบ้านนาแมด สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.