การพัฒนาสื่อวีดีทัศน์เพื่อการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง การสร้างทางเรขาคณิต ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ตามการผสมผสานแนวคิด ห้องเรียนกลับด้านกับการโค้ช

ผู้แต่ง

  • อุไร ซิรัมย์ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง (ฝ่ายมัธยม) คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
  • นิพนธ์ ฝ่ายบุญ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง (ฝ่ายมัธยม) คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

คำสำคัญ:

สื่อวีดีทัศน์, การสร้างทางเรขาคณิต, ห้องเรียนกลับด้าน, การโค้ช

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสื่อวีดีทัศน์และแผนประกอบชุดกิจกรรมคณิตศาสตร์ ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ E1/E2 2) เปรียบเทียบความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับทักษะปฏิบัติการสร้างทางเรขาคณิต ก่อนเรียนและหลังเรียน และ 3) ประเมินความพึงพอใจของนักเรียน กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 1 ห้องเรียน นักเรียน 30 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม เครื่องมือวิจัย (1) สื่อวีดีทัศน์และแผนประกอบชุดกิจกรรมคณิตศาสตร์ จำนวน 9 ชุด ประเมินจากผู้เชี่ยวชาญ มีความเหมาะสมระดับดีถึงดีมาก (2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ชนิดปรนัย 4 ตัวเลือก จำนวน 45 ข้อ ค่าความยากง่าย .33 – .83 ค่าอำนาจจำแนก .20 – .76 และมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .919 ครอบคลุมทุกจุดประสงค์การเรียนรู้ (3) แบบสอบถามเกี่ยวกับความพึงพอใจในการเรียน มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับมีค่า .929 จำนวน 25 ข้อ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานทางสถิติ โดยใช้สถิติทดสอบที การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยมุ่งพัฒนาสื่อวีดีทัศน์

ผลการวิจัยพบว่า

  1. การพัฒนาและหาประสิทธิภาพของสื่อวีดีทัศน์และแผนประกอบชุดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง การสร้างทางเรขาคณิต นั้นพบว่ามีประสิทธิภาพ เท่ากับ 92.24/82.22 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้
  2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง การสร้างทางเรขาคณิต หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
  3. ความพึงพอใจที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยสื่อวีดีทัศน์และแผนประกอบชุดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง การสร้างทางเรขาคณิต ตามการผสมผสานแนวคิดห้องเรียนกลับด้านกับการโค้ช พบว่าภาพรวมคิดเป็นร้อยละ 98.8 มีระดับความพึงพอใจอยู่ในระดับมากถึงดีมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

ขัณธ์ชัย อธิเกียรติ และธนารักษ์ สารเถื่อนแก้ว. (2561). การสอนแบบทันสมัยและเทคนิควิธีสอนแนวใหม่. สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา. สืบค้น 12 มกราคม 2561, จาก https://regis.skru.ac.th/RegisWeb/webpage/addnews/data/2017-07-24_078.pdf

ฉลาด สายสินธุ์. (2561). ศึกษาการพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้โปรแกรมจีโอจีบราเรื่องลำดับและอนุกรมสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม]. DSpace at Mahasarakham University. http://202.28.34.124/dspace/handle123456789/184

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7–20. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/28419

ฐานิตา ลิ่มวงศ์ และยุพาภรณ์ แสงฤทธิ์. (2562). ห้องเรียนกลับด้าน: การเรียนรู้แนวใหม่สำหรับศตวรรษที่ 21. Mahidol R2R e-Journal, 6(2), 9–17. https://doi.org/10.14456/jmu.2019.10

ทรงสุดา น้ำจันทร์. (2563). รายงานวิจัยศึกษาผลการใช้วีดิทัศน์ช่วยสอนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง การคูณจํานวนเต็มสําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. โรงเรียนชุมชนบ้านเขาหลาง.

ทิศนา แขมมณี. (2551). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นพพร แหยมแสง และอุไร ซิรัมย์. (2561). พฤติกรรมการสอนคณิตศาสตร์ 1 (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

บุญเชิด ภิญโญอนันตพงษ์. (2540). วิธีสอนแบบ Constructivist. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ปวีณ์ธิดา ทับศรี, รุ่งไพลิน โปร่งจิตต์, และพรทิพา ประจวบวัน. (2559). ศึกษาการผลิตสื่อมัลติมีเดียทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ทฤษฎีบททวินาม. วิทยาศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

พรศ์ศักดิ์ บัวจะมะ. (2555). การพัฒนาวีดิทัศน์บนอินเทอร์เน็ตเพื่อส่งเสริมความมีจิตสาธารณะของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี]. DSpace at Rajamangala University of Technology Thanyaburi. http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/1256

พราวเพ็ญธรรม เรืองศรี. (2560). การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนแบบห้องเรียนกลับด้านผ่านสื่อออนไลน์ที่ส่งผลต่อการนำตนเองของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปกร]. DSpace at Silpakorn University. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/1481

พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2560). ทักษะ 7C ของครู 4.0. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มนัส สายแก้ว. (2562). รู้จักสื่อวีดีทัศน์เบื้องต้น. Kruthinkandan. สืบค้น 10 พฤศจิกายน 2564, จาก http://kruthinkandan.net/home/images/dataktd/article/software/video/vedio-11.pdf

วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). ศาสตร์การนิเทศการสอน และการโค้ช การพัฒนาวิชาชีพ: ทฤษฎีกลยุทธ์สู่การปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 12). โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์นครปฐม.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การโค้ชเพื่อพัฒนาศักยภาพผู้เรียน. จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

ศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย. (2559). วิธีสอนทั่วไป (Method of Teaching) (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2555). ครูคณิตศาสตร์มืออาชีพ เส้นทางสู่ความสำเร็จ. โรงพิมพ์ภาพพิมพ์. 3-คิว มีเดีย.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2562). คู่มือปฏิบัติงานการผลิตวีดิทัศน์. ส่วนเทคโนโลยีทางการศึกษา ฝ่ายนวัตกรรมเพื่อการเรียนรู้.

สมัคร อยู่ลอง. (2556). การพัฒนาวีดิทัศน์เพื่อการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องการเป็นผู้ดำเนินรายการและวิทยากรรายการโทรทัศน์เพื่อการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษา. (2563). แนวทางการพัฒนาแหล่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล ที่เหมาะสมกับผู้เรียนในวัยเรียน. 21 เซ็นจูรี่.

สุวิทย์ มูลคำ และอรทัย มูลคำ. (2550). วิธีการจัดการเรียนรู้ (พิมพ์ครั้งที่ 6). โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.

อดิศักดิ์ โคตรชุม. (2562). การพัฒนาสื่อวีดิทัศน์เพื่อประกอบการเรียนรู้รายวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่อง การจัดและตกแต่งสวน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารโครงงานวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ, 5(2), 67–76. https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/project-journal/article/view/204222

Bloom, B. (1976). Human characteristics and school learning (5th ed.). McGraw-hill.

Brookfield, S. D. (1984). Self-directed adult learning: A critical paradigm. Adult Education Quarterly, 35(2), 59–71. https://doi.org/10.1177/0001848184035002001

Felder, R.M., & Brent, R. (2007). How to prepare new courses while keeping your sanity. Chemical Engineering Education, 41(2), 121-122.

Gagne, R. M., & Briggs, L. J. (1974). Principles of instructional design. Rinehart and Winston.

Griffin. (1983). Curriculum theory in adult lifelong education. Croom Helm.

Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (1994). Circle of learning: Cooperation in the classroom. Association for Supervision and Curriculum Development.

Martin, R. E., Sexton, C., Wagner, K., & Gerlovich, J. (1994). Teaching science for all children. Allyn and Bacon.

Maslow, A. H. (1962). Toward a psychology of being. D. Van Nostrand.

Rogers, C. R. (1969). Freedom to learn. Charles E. Merrill Publishing Company.

Whitehead, A. N. (1967). The aims of education and other essays. The Free Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-08-31

รูปแบบการอ้างอิง

ซิรัมย์ อ., & ฝ่ายบุญ น. (2025). การพัฒนาสื่อวีดีทัศน์เพื่อการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง การสร้างทางเรขาคณิต ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ตามการผสมผสานแนวคิด ห้องเรียนกลับด้านกับการโค้ช. ปัญญา, 32(2), 130–141. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/panya-thjo/article/view/285214

ฉบับ

ประเภทบทความ

Reserch Article