ผลของการฝึกสมาธิตามหลักสูตรสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษา ต่อสุขภาวะ ความสุขเชิงอัตวิสัย และการปฏิบัติตน ตามจรรยาบรรณวิชาชีพทางการศึกษา

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลของการฝึกสมาธิตามหลักสูตรสมาธิเพื่อบุคลากรทางการศึกษาที่มีต่อสุขภาวะ 2) ศึกษาผลของการฝึกสมาธิตามหลักสูตรสมาธิเพื่อบุคลากรทางการศึกษาที่มีต่อความสุขเชิงอัตวิสัย และ 3) ศึกษาผลของการฝึกสมาธิตามหลักสูตรสมาธิเพื่อบุคลากรทางการศึกษาที่มีต่อการปฏิบัติตนตามจรรยาบรรณวิชาชีพทางการศึกษา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี ประชากร คือ ผู้เข้าอบรมหลักสูตรสมาธิเพื่อบุคลากรทางการศึกษา (คุรุสภา) รุ่นที่ 2 ปี 2566 จำนวน 1,608 คน กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณจำนวน 517 คน ได้จากการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย และกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักเชิงคุณภาพจำนวน 15 คน คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา ตรวจสอบความน่าเชื่อถือของข้อมูลแบบสามเส้า

ผลการวิจัยพบว่า

1. ภายหลังการฝึกสมาธิ กลุ่มตัวอย่างมีสุขภาวะที่ดีขึ้นทั้ง 4 มิติ ได้แก่ ด้านกาย จิตใจ ปัญญา และสังคม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยเฉพาะด้านจิตใจในมิติความเมตตา
2. ผลที่มีต่อความสุขเชิงอัตวิสัย พบว่าผู้เข้ารับการอบรมมีความสุขเชิงอัตวิสัยและความพึงพอใจในชีวิตอยู่ในระดับมากที่สุด
3. ผลที่มีต่อการปฏิบัติตนตามจรรยาบรรณวิชาชีพทางการศึกษา พบว่า จรรยาบรรณต่อสังคม มีค่าเฉลี่ยสูงสุดและอยู่ในระดับมากที่สุด