นวัตกรรมการพัฒนาภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยวเชิงพุทธอนุรักษ์ ชุมชนริมน้ำสำหรับยุวมัคคุเทศก์ จังหวัดนครปฐม

พระสุขุม  สุขวฑฺฒโก (มัชชิกานัง); ชนมกร  ประไกร; รักษ์ทวี  เถาโต; มงคล สารินทร์; พระมหาพิเชษฐ์ คำงาม

ผู้แต่ง

พระสุขุม สุขวฑฺฒโก (มัชชิกานัง) คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
ชนมกร ประไกร คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
รักษ์ทวี เถาโต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
มงคล สารินทร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
พระมหาพิเชษฐ์ คำงาม คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

นวัตกรรมการพัฒนาภาษาอังกฤษ, การท่องเที่ยวเชิงพุทธอนุรักษ์, ชุมชนริมน้ำ, ยุวมัคคุเทศก์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาคลังคำศัพท์และบทสนทนาภาษาอังกฤษของแหล่งท่องเที่ยวเชิงพุทธอนุรักษ์ชุมชนริมน้ำ จังหวัดนครปฐม 2) สร้างและตรวจสอบคุณภาพหลักสูตรอบรมภาษาอังกฤษสำหรับยุวมัคคุเทศก์ และ 3) ทดลองและประเมินประสิทธิภาพของหลักสูตรในการพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารของยุวมัคคุเทศก์ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา โดยเก็บข้อมูลเชิงปริมาณเป็นหลักและมีการสังเกตแบบมีส่วนร่วมเป็นข้อมูลเสริมเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างเป็นยุวมัคคุเทศก์ 21 รูป/คน ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจงจาก 3 กลุ่ม ได้แก่ พระภิกษุ-สามเณร นักศึกษา และนักเรียน โดยใช้เครื่องมือแบบวัดความรู้มีค่าความเชื่อมั่น KR-20 = 0.84 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า

ได้คลังคำศัพท์ 200 คำและบทสนทนา 200 บท ครอบคลุม 5 หมวดหมู่ ได้แก่ พิธีกรรมทางพุทธศาสนา พุทธศิลป์ สถานที่น่าเที่ยวเชิงพุทธ วันสำคัญทางพระพุทธศาสนา และพระพุทธศาสนากับวิถีชีวิต มีค่า IOC อยู่ในช่วง 0.80-1.00 (ค่าเฉลี่ย 0.88) ผ่านเกณฑ์ทุกรายการ
ได้หลักสูตรอบรม 5 หน่วยการเรียนรู้ ระยะเวลา 15 ชั่วโมง บูรณาการการสอนภาษาแบบเน้นภาระงาน (TBLT) กับกระบวนการพัฒนาระบบ (SDLC) ซึ่งผู้เชี่ยวชาญประเมินว่ามีความเหมาะสมและสอดคล้องกับวัตถุประสงค์การเรียนรู้ในระดับมากถึงมากที่สุด
ผลการทดลองใช้หลักสูตรกับยุวมัคคุเทศก์ 21 รูป/คน พบว่าหลักสูตรมีประสิทธิภาพ E₁/E₂=83.47/92.67 สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 ที่กำหนด คะแนนสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังอบรม ( $\bar{x}$ = 92.67, SD = 3.96) สูงกว่าก่อนอบรม ( $\bar{x}$ = 61.14, SD = 5.48) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t(20) = 28.74, p < .001, CI [29.24, 33.82]) ผู้เข้ารับการอบรมมีความพึงพอใจต่อหลักสูตรโดยรวมในระดับมากที่สุด ( $\bar{x}$ = 4.54, SD = 0.33)

เอกสารอ้างอิง

คณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2566–2570). กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7-20. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/28419

นริศรา เกตวัลห์. (2563). แนวทางการพัฒนาทักษะการใช้ภาษาไทยของยุวมัคคุเทศก์เพื่อสื่อสารอัตลักษณ์และส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม กรณีศึกษาโรงเรียนวัดบัวโรย. มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ. https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/1932

นฤดล สวัสดิ์ศรี และมัสลิน ปูนอน. (2562). ศึกษาแนวทางการพัฒนาธุรกิจท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดมหาสารคามเพื่อไปสู่เมืองเศรษฐกิจสร้างสรรค์. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

พรพิสุทธิ์ ภมรศิริตระกูล. (2561). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะของมัคคุเทศก์ที่พึงประสงค์ต่อการให้บริการการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของประเทศไทย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 12(1), 204-220.

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2564). ข้อมูลพื้นฐานทางพระพุทธศาสนา ประจำปี พ.ศ. 2564. สำนักงาน.

สุชานาฏ สิตานุรักษ์. (2565). รูปแบบการพัฒนายุวมัคคุเทศก์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชน: กรณีศึกษาชุมชนเทศบาลตำบลหนองป่าครั่ง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. พิฆเนศวร์สาร, 18(2), 101–114. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/pikanasan/article/view/257068

เอื้อมพร ฟูเต็มวงค์. (2563). ผลของการพัฒนาความสามารถทางการพูดภาษาอังกฤษของมัคคุเทศก์น้อยด้วยชุดฝึกอบรมแบบสร้างเสริมประสบการณ์ด้วยบริบทชุมชน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 9(1), 99-111. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JLPRU/article/view/244114

Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.

Candlin, C. N. (1987). Towards task-based language learning. In C. N. Candlin & D. Murphy (Eds.), Language learning tasks (pp. 5-22). Lancaster University.

Chanpradit, T. (2022). Curriculum evaluation: Measuring the learning outcomes and satisfaction levels of Thai adult learners with an English for Cultural Tourism Communication course, Suphan Buri, Thailand. Journal of Education and Learning, 11(5), 82-92. https://doi.org/10.5539/jel.v11n5p82

Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates. https://doi.org/10.4324/9780203771587

Csizér, K., & Dornyei, Z. (2005). Language learners' motivational profiles and their motivated learning behavior. Language Learning, 55(4), 613-659. https://doi.org/10.1111/j.0023-8333.2005.00319.x

Dennis, A., Wixom, B. H., & Tegarden, D. (2012). Systems analysis and design with UML version 2.0 (4th ed.). John Wiley & Sons.

Dornyei, Z. (2001). Motivational Strategies in the Language Classroom. Cambridge University Press. http://dx.doi.org/10.1017/CBO9780511667343

Dornyei, Z. (2009). The L2 Motivational Self System. In Z. Dornyei, & E. Ushioda (Eds.), Motivation, Language Identity and the L2 Sel (pp. 9-42). Multilingual Matters.

Ellis, R. (2003). Task-based language learning and teaching. Oxford University Press.

Hutchinson, T., & Waters, A. (1987). English for Specific Purposes: A Learner-Centered Approach. Cambridge University Press. http://dx.doi.org/10.1017/CBO9780511733031

Lakens, D. (2013). Calculating and reporting effect sizes to facilitate cumulative science: A practical primer for t-tests and ANOVAs. Frontiers in Psychology, 4, 863. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2013.00863

Long, M. H. (2015). Second language acquisition and task-based language teaching. Wiley-Blackwell.

Nation, I. S. P. (2001). Learning vocabulary in another language. Cambridge University Press.

Nomnian, S., Trupp, A., Niyomthong, W., Tangcharoensathaporn, P., & Charoenkongka, A. (2020). Language and community-based tourism: Use, needs, dependency, and limitations. Austrian Journal of South-East Asian Studies, 13(1), 57-79.

https://doi.org/10.14764/10.ASEAS-0029

Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory (2nd ed.). McGraw-Hill.

Phaiboonnugulkij, M., Srisupha, R., Kanta, M., & Janpong, W. (2021). English for geotourism speaking achievement of the youth guides at Khorat Geopark area in Nakhon Ratchasima via language instruction innovation. Advances in Language and Literary Studies, 12(4), 79-90. https://doi.org/10.7575/aiac.alls.v.12n.4.p.79

Richards, J. C., & Rodgers, T. S. (2014). Approaches and methods in language teaching (3rd ed.). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/9781009024532

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.

Satzinger, J. W., Jackson, R. B., & Burd, S. D. (2012). Systems analysis and design in a changing world (6th ed.). Cengage Learning.

Sawilowsky, S. S. (2009). New effect size rules of thumb. Journal of Modern Applied Statistical Methods, 8(2), 597-599. https://doi.org/10.22237/jmasm/1257035100

Willis, J. (1996). A framework for task-based learning. Longman.

World Tourism Organization. (2018). Tourism and culture synergies. UNWTO. https://www.e-unwto.org/doi/book/10.18111/9789284418978