Innovative English Improvement on Buddhist Heritage Tourism for Youth Guides in Riverfront Communities, Nakhon Pathom
Keywords:
Innovative English Improvement, Buddhist Heritage Tourism, Riverfront Communities, Youth GuidesAbstract
This research article aimed to: 1) Develop an English vocabulary and conversation database for Buddhist heritage riverfront community tourism in Nakhon Pathom Province, 2) Create and validate the quality of an English training curriculum for youth guides, and 3) Implement and evaluate the effectiveness of the curriculum in developing the communicative competence of youth guides. The study employed a Research and Development (R&D) design, in which quantitative data collection served as the primary approach, supplemented by participant observation. The purposive sample comprised 21 youth guides from three subgroups: Buddhist monks and novices, undergraduate students, and secondary school students. Research instruments were validated by five experts, Data were analyzed.
The research found that:
- A database of 200 English vocabulary items and 200 conversation dialogues was developed, covering five thematic domains-Buddhist rituals, Buddhist art, sacred sites, important Buddhist days, and Buddhism in daily life-with IOC values ranging from 0.80 to 1.00 (M = 0.88), passing the threshold on all items;
- An English training curriculum comprising five learning units with 15 hours, integrating Task-Based Language Teaching (TBLT) with the System Development Life Cycle (SDLC), was developed and rated by experts as highly appropriate and aligned with the learning objectives at the high to highest level; and
3. The implementation with 21 youth guides demonstrated that the curriculum met the E1/E2 = 83.47/92.67 efficiency criterion, surpassing the 80/80 standard. Post-training achievement scores ( = 92.67, SD = 3.96) were significantly higher than pre-training scores (
= 61.14, SD = 5.48); t(20) = 28.74, p < .001, CI [29.24, 33.82]. Overall trainee satisfaction with the curriculum was at the highest level (
= 4.54, SD = 0.33).
References
คณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2566–2570). กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7-20. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/28419
นริศรา เกตวัลห์. (2563). แนวทางการพัฒนาทักษะการใช้ภาษาไทยของยุวมัคคุเทศก์เพื่อสื่อสารอัตลักษณ์และส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม กรณีศึกษาโรงเรียนวัดบัวโรย. มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ. https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/1932
นฤดล สวัสดิ์ศรี และมัสลิน ปูนอน. (2562). ศึกษาแนวทางการพัฒนาธุรกิจท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดมหาสารคามเพื่อไปสู่เมืองเศรษฐกิจสร้างสรรค์. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พรพิสุทธิ์ ภมรศิริตระกูล. (2561). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะของมัคคุเทศก์ที่พึงประสงค์ต่อการให้บริการการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของประเทศไทย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 12(1), 204-220.
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2564). ข้อมูลพื้นฐานทางพระพุทธศาสนา ประจำปี พ.ศ. 2564. สำนักงาน.
สุชานาฏ สิตานุรักษ์. (2565). รูปแบบการพัฒนายุวมัคคุเทศก์เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชน: กรณีศึกษาชุมชนเทศบาลตำบลหนองป่าครั่ง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. พิฆเนศวร์สาร, 18(2), 101–114. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/pikanasan/article/view/257068
เอื้อมพร ฟูเต็มวงค์. (2563). ผลของการพัฒนาความสามารถทางการพูดภาษาอังกฤษของมัคคุเทศก์น้อยด้วยชุดฝึกอบรมแบบสร้างเสริมประสบการณ์ด้วยบริบทชุมชน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 9(1), 99-111. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JLPRU/article/view/244114
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.
Candlin, C. N. (1987). Towards task-based language learning. In C. N. Candlin & D. Murphy (Eds.), Language learning tasks (pp. 5-22). Lancaster University.
Chanpradit, T. (2022). Curriculum evaluation: Measuring the learning outcomes and satisfaction levels of Thai adult learners with an English for Cultural Tourism Communication course, Suphan Buri, Thailand. Journal of Education and Learning, 11(5), 82-92. https://doi.org/10.5539/jel.v11n5p82
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates. https://doi.org/10.4324/9780203771587
Csizér, K., & Dornyei, Z. (2005). Language learners' motivational profiles and their motivated learning behavior. Language Learning, 55(4), 613-659. https://doi.org/10.1111/j.0023-8333.2005.00319.x
Dennis, A., Wixom, B. H., & Tegarden, D. (2012). Systems analysis and design with UML version 2.0 (4th ed.). John Wiley & Sons.
Dornyei, Z. (2001). Motivational Strategies in the Language Classroom. Cambridge University Press. http://dx.doi.org/10.1017/CBO9780511667343
Dornyei, Z. (2009). The L2 Motivational Self System. In Z. Dornyei, & E. Ushioda (Eds.), Motivation, Language Identity and the L2 Sel (pp. 9-42). Multilingual Matters.
Ellis, R. (2003). Task-based language learning and teaching. Oxford University Press.
Hutchinson, T., & Waters, A. (1987). English for Specific Purposes: A Learner-Centered Approach. Cambridge University Press. http://dx.doi.org/10.1017/CBO9780511733031
Lakens, D. (2013). Calculating and reporting effect sizes to facilitate cumulative science: A practical primer for t-tests and ANOVAs. Frontiers in Psychology, 4, 863. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2013.00863
Long, M. H. (2015). Second language acquisition and task-based language teaching. Wiley-Blackwell.
Nation, I. S. P. (2001). Learning vocabulary in another language. Cambridge University Press.
Nomnian, S., Trupp, A., Niyomthong, W., Tangcharoensathaporn, P., & Charoenkongka, A. (2020). Language and community-based tourism: Use, needs, dependency, and limitations. Austrian Journal of South-East Asian Studies, 13(1), 57-79.
https://doi.org/10.14764/10.ASEAS-0029
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory (2nd ed.). McGraw-Hill.
Phaiboonnugulkij, M., Srisupha, R., Kanta, M., & Janpong, W. (2021). English for geotourism speaking achievement of the youth guides at Khorat Geopark area in Nakhon Ratchasima via language instruction innovation. Advances in Language and Literary Studies, 12(4), 79-90. https://doi.org/10.7575/aiac.alls.v.12n.4.p.79
Richards, J. C., & Rodgers, T. S. (2014). Approaches and methods in language teaching (3rd ed.). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/9781009024532
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.
Satzinger, J. W., Jackson, R. B., & Burd, S. D. (2012). Systems analysis and design in a changing world (6th ed.). Cengage Learning.
Sawilowsky, S. S. (2009). New effect size rules of thumb. Journal of Modern Applied Statistical Methods, 8(2), 597-599. https://doi.org/10.22237/jmasm/1257035100
Willis, J. (1996). A framework for task-based learning. Longman.
World Tourism Organization. (2018). Tourism and culture synergies. UNWTO. https://www.e-unwto.org/doi/book/10.18111/9789284418978
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Panya
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผลการวิจัยและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความ ถือเป็นความคิดเห็นและอยู่ในความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ มิใช่ความเห็นหรือความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ หรือมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านนา ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากการพิมพ์ บทความที่ได้รับการเผยแพร่โดยวารสารปัญญา ถือเป็นสิทธิ์ของวารสารฯ
