การพัฒนาศักยภาพด้านทักษะการเรียนรู้และการจัดการเรียนการสอน ที่เน้นผลลัพธ์ทางด้านรัฐศาสตร์ของวิทยาลัยศาสนศาสตร์ยโสธร
คำสำคัญ:
การพัฒนาศักยภาพ, ทักษะการเรียนรู้, ผลลัพธ์การเรียนรู้, รัฐศาสตร์บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการจำเป็นในการพัฒนาศักยภาพการเรียนรู้และการจัดการเรียนการสอนที่มุ่งเน้นผลลัพธ์ในสาขาวิชารัฐศาสตร์ 2) สร้างคู่มือการเรียนรู้แบบมุ่งเน้นผลลัพธ์ทางด้านรัฐศาสตร์ และประยุกต์ใช้ในบริบทของวิทยาลัยศาสนศาสตร์ยโสธร และ 3) พัฒนาทักษะและเสริมสร้างศักยภาพการเรียนรู้ของนักศึกษาผ่านการจัดการเรียนการสอนที่มุ่งเน้นผลลัพธ์ทางด้านรัฐศาสตร์ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี ขั้นตอนการศึกษาสภาพปัจจุบันและความต้องการจำเป็น ใช้กลุ่มตัวอย่าง 306 รูป/คน สัมภาษณ์เชิงลึก 30 รูป/คน ขั้นตอนการสร้างรูปแบบ ใช้ผู้เชี่ยวชาญประเมิน 5 คน ขั้นตอนการศึกษาผลลัพธ์ ใช้การสนทนากลุ่มผู้เชี่ยวชาญ 13 คน และขั้นตอนการยืนยันรูปแบบ ใช้ผู้ประเมินความพึงพอใจ 306 คน การสุ่มกลุ่มตัวอย่างและผู้ประเมินใช้วิธีการสุ่มแบบง่าย ส่วนกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญใช้การเลือกแบบเจาะจงตามเกณฑ์คัดเข้า-คัดออก เครื่องมือวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Normality Test Modified Priority Needs Index (PNI modified) Factor Analysis, Multiple Regression Analysis
ผลการวิจัยพบว่า
ตัวแปรที่สังเกตได้ 7 ด้าน คือ ปรัชญาการศึกษา การบริหารจัดการศึกษา การศึกษาในศตวรรษที่ 21 การจัดการเรียนการสอนแบบมุ่งผลลัพธ์ รูปแบบการเรียนรู้เชิงรุก การวัดและประเมินผลการศึกษา การประกันคุณภาพการศึกษา ส่งผลต่อการจัดการเรียนการสอนเชิงมุ่งผลลัพธ์ โดยมีค่าเฉลี่ยรวม = 3.16, S.D. = 1.77 ข้อมูลเชิงคุณภาพสะท้อนภาพรวมระดับปานกลาง ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อยู่ระหว่าง .400–.526 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 สามารถอธิบายความผันแปรได้ร้อยละ 35.6 (ค่าความคลาดเคลื่อน .347) และตัวแปรอิสระทั้ง 7 ด้าน สามารถร่วมกันทำนายตัวแปรตามได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
กฤชกร ไพคำนาม และสุรางคนา มัณยานนท์. (2565). การบริหารงานวิชาการเพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ของศูนย์เครือข่ายกุดบาก สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 2(1), 55-67. https://so08.tci-thaijo.org/index.php/JMSSNRU/article/view/154
งานทะเบียนและวัดผล. (2565). ข้อมูลนักศึกษาวิทยาลัยศาสนศาสตร์ยโสธร ปีการศึกษา 2565. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาลัยศาสนศาสตร์ยโสธร
ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2549). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 4). วิทยาออฟเซทการพิมพ์.
นงลักษณ์ วิรัชชัย และสุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยและประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 4). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2543). พรมแดนความรู้การวิจัยและสถิติ. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ภารดี ชาวนรินทร์, ชวนชม ชินะตังกูร, และกมลมาลย์ ไชยศิริธัญญา. (2565). ทักษะการบริหารในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารคณะพยาบาลศาสตร์สังกัดสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(1), 113-128. https://doi.org/10.14456/jra.2022.10
Harden, J. T. (1997). Nursing diagnoses related to psychosocial alternations. In M. A. Matteson, E. S. McConnell & A. D. Linton (Eds.), Gerontological nursing: Concept and practice. (pp.660-726). W.B. Saunders Company.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sampling size for research activities. Journal of Education and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
McNeill, K. L., Lizotte, D. J., Krajcik, J., & Marx, R. W. (2006). Supporting Students’ Construction of Scientific Explanations by Fading Scaffolds in Instructional Materials. Journal of the Learning Sciences, 15(2), 153–191. https://doi.org/10.1207/s15327809jls1502_1
Spady, W. G. (1994). Outcome-based education: Critical issues and answers. American Association of School Administrators. http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED380910.pdf
