การพัฒนาทักษะครูด้านการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ โดยใช้เทคนิค STAD ของโรงเรียนสหราษฎร์อนุกูล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นเขต 3
คำสำคัญ:
การพัฒนาทักษะครู; , การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ;, เทคนิค STAD; , การวิจัยเชิงปฏิบัติการบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาครูให้มีความรู้ความเข้าใจในการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD 2) พัฒนาทักษะครูในการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD 3) ศึกษาความพึงพอใจของครูต่อการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการตามแนวคิดของ Kemmis and McTaggart ดำเนินการ 2 วงรอบ แต่ละวงรอบประกอบด้วยการวางแผน การปฏิบัติ การสังเกต และการสะท้อนผล ผู้ร่วมวิจัย ได้แก่ ครูโรงเรียนสหราษฎร์อนุกูล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 จำนวน 9 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต แบบบันทึกการประชุม แบบบันทึกการนิเทศ แบบประเมินทักษะ และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ครูมีความรู้ความเข้าใจในการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD เพิ่มขึ้น โดยคะแนนเฉลี่ยหลังการประชุมเชิงปฏิบัติการสูงกว่าก่อนการประชุม 89 คะแนน
2. ครูมีทักษะในการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD โดยรวมอยู่ในระดับมาก และครูจำนวน 2 คนที่มีผลการประเมินระดับปานกลางในวงรอบที่ 1 เมื่อได้รับการนิเทศแบบร่วมพัฒนาในวงรอบที่ 2 มีผลการประเมินเพิ่มขึ้นเป็นระดับมาก
3. ครูมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD โดยรวมอยู่ในระดับมาก และ
4) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD โดยรวมอยู่ในระดับมาก ผลการวิจัยสะท้อนว่า การพัฒนาครูผ่านการศึกษาเอกสาร การประชุมเชิงปฏิบัติการ และการนิเทศแบบร่วมพัฒนา ช่วยให้ครูมีความรู้ความเข้าใจและทักษะในการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD ดีขึ้น
เอกสารอ้างอิง
แคทรียา ใจมูล. (2550). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค STAD ในกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง อัตราส่วนและร้อยละ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนห้วยส้านยาววิทยา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเชียงราย เขต 2. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
จุฑามาศ ศรีใจ และอ้อมธจิต แป้นศรี. (2565). การพัฒนาทักษะการอ่านคำพื้นฐานภาษาไทย โดยใช้บทเรียนการ์ตูนร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. The Journal of Research and Academics, 5(1), 243-256. https://doi.org/10.14456/jra.2022.19
ผุสดี ขันผนึก และสถาพร ขันโต. (2555). การพัฒนากิจกรรมการอ่านและการเขียนภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค STAD. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 6(1), 79-86.
ยุรพงษ์ ฉัตรศุภสิริ. (2553). การเปรียบเทียบผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยกลุ่มร่วมมือแบบ STAD กับการเรียนรู้แบบปกติ. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2554). หลักการ ทฤษฎี และนวัตกรรมการบริหารการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาสารคาม: วิทยาลัยมหาสารคาม.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2009). An educational psychology success story: Social interdependence theory and cooperative learning. Educational Researcher, 38(5), 365-379. https://doi.org/10.3102/0013189X09339057
Slavin, R. E. (1995). Cooperative learning: Theory, research, and practice. (2nd ed.). Boston, MA: Allyn & Bacon.
