การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้บันได 5 ขั้น โรงเรียนบ้านนาง้อง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4

ผู้แต่ง

  • อภิชาติ ลพพันทอง วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม, ประเทศไทย
  • สมหวัง พันธะลี วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การพัฒนาสมรรถนะครู; , การจัดการเรียนรู้เชิงรุก; , บันได 5 ขั้น; , การวิจัยเชิงปฏิบัติการ; , การนิเทศแบบชี้แนะ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาความรู้และความเข้าใจของครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้บันได 5 ขั้น 2) พัฒนาความสามารถของครูในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้บันได 5 ขั้น 3) ศึกษาความพึงพอใจของครูต่อการพัฒนาสมรรถนะ และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้บันได 5 ขั้น เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการตามแนวคิดของ Kemmis และ McTaggart ดำเนินการ 2 วงรอบ ประกอบด้วยการวางแผน การปฏิบัติ การสังเกต และการสะท้อนผล ผู้ร่วมวิจัย ได้แก่ ครูโรงเรียนบ้านนาง้อง จำนวน 6 คน และผู้ให้ข้อมูลเพิ่มเติม ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4–6 จำนวน 25 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต แบบประเมินแผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินความสามารถในการจัดการเรียนรู้ และแบบประเมินความพึงพอใจ กลยุทธ์การพัฒนาใช้การประชุมเชิงปฏิบัติการและการนิเทศแบบชี้แนะ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ครูมีความรู้และความเข้าใจด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้บันได 5 ขั้นเพิ่มขึ้น โดยคะแนนหลังการพัฒนาสูงกว่าก่อนการพัฒนา คิดเป็นร้อยละ 33.33
2. ครูมีความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพิ่มขึ้นจากระดับมากในวงรอบที่ 1 เป็นระดับมากที่สุดในวงรอบที่ 2 ภายหลังได้รับการนิเทศแบบชี้แนะ
3. ครูมีความพึงพอใจต่อการพัฒนาสมรรถนะโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และ
4. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้บันได 5 ขั้นโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

จอมพงศ์ มงคลวนิช. (2555). การบริหารองค์การและบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มีนา บัวสงค์, นัฏจรี เจริญสุข และนันทพงศ์ หมิแหละหมัน. (2568). การวิจัยเชิงปฏิบัติการพัฒนาครูในการดำเนินงานโรงเรียนคุณธรรม สพฐ. โรงเรียนบ้านท่าแพราษฎร์พัฒนา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 2. วารสารครุสีมา, 8(2), 35-58.

วันทิวา มูลสาร. (2564). การพัฒนาครูโดยใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการ (PAOR) ในการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียน โรงเรียนบ้านสุขเจริญ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. e-Journal of Education Studies, Burapha University, 3(3), 38-53.

ศักดิ์นรินทร์ นิลรัตนศิริกุล และ พีระศักดิ์ วรฉัตร. (2563). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก กรณีศึกษาสหวิทยาเขตสตึก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 32. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(10), 128-141 https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/247523

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. (2567). รายงานการวิเคราะห์ผลการทดสอบระดับชาติขั้นพื้นฐาน ปีการศึกษา 2567. ขอนแก่น: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). การศึกษาในศตวรรษที่ 21: การพัฒนาผู้เรียนสู่ทักษะแห่งอนาคต. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

Sabri, S. (2022). Action research to improve educational practices: Case study to explore to what extent action research could improve teaching practices. International Journal of Research in Teacher Education, 13(3), 15-26.

เผยแพร่แล้ว

2026-08-31

รูปแบบการอ้างอิง

ลพพันทอง อ., & พันธะลี ส. (2026). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้บันได 5 ขั้น โรงเรียนบ้านนาง้อง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 13(2). สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/prij/article/view/295436

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (Research Article)