Competence of Village Managers in the Real Estate Business
Keywords:
Competence, Village Manager, Real EstateAbstract
The purpose of this research investigates the essential competence for village managers working in the real estate industry. Employing focus group discussions as the primary data collection method, the study involved 20 village managers and 10 village representatives as key informants. Content analysis was utilized to analyze the collected data.
The research results were as follows: Reveal seven core areas of competence: 1) Fundamental knowledge specific to the role of village managers (100%), 2) Emphasis on high-quality service (100%), 3) Work-oriented proactivity (93.33%), 4) Responsibility (93.33%), 5) Flexibility and stress resilience (90.00%), 6) Continuous learning and self-development (90.00%), and 7) Communication and interaction skills. The study shows that fundamental role-specific knowledge and a focus on high-quality service are considered the most critical competencies, followed by the remaining five areas in descending order of importance. Additionally, the study proposes a Proficiency Level Framework, outlining five levels of expertise for village managers: 1) Basic (Novice), 2) Operational (Adequate), 3) Application (Develop), 4) Advanced (Advance), and 5) Expert. Each level is elaborated with specific behavioral indicators, providing a comprehensive guide for assessing village managers' competence in real estate companies.
References
ชิสากัญญ์ ปภาพันธ์เกียรติ. (2556). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมสมรรถนะผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ของผู้จัดการนิติบุคคลสำหรับองค์กรเอกชน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ธัญยธรณ์ ศรีเสาวลักษณ์. (2558). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาตามความคิดเห็นของข้าราชการครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1. (สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยปทุมธานี.
พลช เพชรปานวงศ์ และ คณะ. (2564). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกซื้อบ้านจัดสรรของคนเจนเนอเรชั่นวาย. (สารนิพนธ์วิศวกรรมศาสตร์มหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
ยุทธพงษ์ อรัญกานนท์ และคณะ. (2564). แนวทางการตัดสินใจเลือกซื้อบ้านจัดสรรของผู้บริโภค หมู่บ้านพฤกษา 83 บรมราชชนนี จังหวัดนครปฐม. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: วิทยาลัยทองสุข.
วีณา ถิระโสภณ. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อบ้านจัดสรรในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วีณา ศรีเจริญ. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อบ้านจัดสรรของข้าราชการและพนักงานรัฐวิสาหกิจในเขตจังหวัดนนทบุรี. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ศจิกา ศรีนวล. (2561). กระบวนการตัดสินใจเลือกซื้อบ้านจัดสรรของประชากรในเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ศศิธร จิมากรณ์. (2556). สมรรถนะหลักกับประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของเลขานุการ สำนักงาน ศาลยุติธรรม. (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกริก.
ศูนย์ข้อมูลอสังหาริมทรัพย์ ธนาคารอาคารสงเคราะห์. (2565). รายงานแนวทางการพัฒนาดัชนีรวมตลาดอสังหาริมทรัพย์ (หมวดที่อยู่อาศัย). เข้าถึงได้จาก https://www.reic.or.th/Research/REICReport/1805
อธิฐาน คงช่วยสถิตย์ และคณะ. (2562). แนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะของผู้จัดการร้านเซเว่นอีเลฟเว่นของร้านบริษัท และร้านแฟรนไชส์ เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 33(3), 119-125.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์. (2549). กลยุทธ์การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: เอช อาร์ เซ็นเตอร์.
อารียา จารุภูมิ. (2559). การศึกษาสมรรถนะของบุคลากรด้านเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อรองรับเศรษฐกิจดิจิทัลของหน่วยงานราชการ. (สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
