Learning Achievement and Students’ Satisfaction on a Workshop Project of The King's Philosophy of Sufficiency Economy: Sustainable Living Guidelines
Keywords:
Learning Achievement, Satisfaction, Philosophy of Sufficiency EconomyAbstract
The objectives of this research were to examine the impact of a workshop project titled The King's Philosophy of Sufficiency Economy: Sustainable Living Guidelines, and to assess students’ overall satisfaction on the workshop. It is quasi-experimental research. The data were collected with 30 third year students majoring in Logistics, Sakon Nakhon Rajabhat University. The research instruments employed in this study were a learning achievement test with a reliability (KR-20) of 0.83 and a 5-point Likert scale satisfaction questionnaire consisting of 26 items with a reliability of 0.92. Statistical analyses, including paired samples t-test, mean, and standard deviation, were utilized in the research.
The research results were as follows:
1. From the result of students’ learning achievement analyzed before and after the workshop project, the students' mean scores on the learning achievement after participating in the workshop project statistically significant increased at .01 (t = 12.84, p = .00). and the assessment of students’ works had 18.80 of mean scores, interpreting very satisfied in the critria.
2. Students’ overall satisfaction on the workshop project was rated as highest level (4.62). With sub-category consideration relatively ranking from the highest to lowest, the satisfaction for activities was in highest level (4.66), for special guest speaker was in highest level (4.61), for services was in highest level (4.58).
References
กฤษณวรรณ เสวีพงศ์. (2561). การศึกษาการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงการเป็นฐานในรายวิชาการบริหารโครงการและงบประมาณ ศศ 0209 นักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาการปกครองท้องถิ่น ศูนย์การเรียนอำเภอสทิงพระ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2560. สงขลา: สถาบันวิทยาลัยชุมชน วิทยาลัยชุมชนสงขลา
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2561). สถิติสำหรับงานวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เกศรา เสนงาม, ดวงใจ ลิมตโสภณ และธนัสมัญญ์ เหลืองกิตติก้อง. (2564). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจของนักศึกษาต่อการใช้สื่อวีดิทัศน์ช่วยสอนเสริมเรื่อง “การบริหารยาในเด็ก” ในห้องปฏิบัติการพยาบาล มหาวิทยาลัยรังสิต. วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต, 15(1), 30-48.
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. (2566). ข้อมูลการลงทะเบียนเรียนของนักศึกษา. สกลนคร: สาขาการจัดการโลจิสติกส์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ชรินทร ชะเอมเทส. (2560). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาการบัญชีบริหาร โดยใช้โครงการเป็น (Project-Based Learning) สำหรับผู้เรียนระดับ ปวส. 2 สาขาการบัญชี. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: วิทยาลัยอาชีวศึกษาสันติราษฎร์ ในพระอุปถัมภ์ฯ.
ทิศนา แขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 25). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนวัฒน์ รัตนเดโช และธเนศ เรืองเดช. (2564). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจที่มีต่อจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน วิชาทักษะการประกอบอาชีพของนักศึกษาระดับประถมศึกษา สังกัดศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 14(1), 1-14.
ธันวา รุกขา, บรรจง เจริญสุข และญาณิศา บุญจิตร์. (2565). การพัฒนาครูในการจัดการเรียนรู้ตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงโรงเรียนโสตศึกษาจังหวัดพังงา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต). สุราษฎร์ธานี: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2563). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. (พิมพ์ครั้งที่ 18). กรุงเทพฯ: สามัญบิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
ประสาท เนืองเฉลิม. (2564). วิจัยการเรียนการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2562). หลักคิดการจัดการหลักสูตรและการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รังสิยา นรินทร์, ประกอบ ใจมั่น และสายสวาท เกตุชาติ. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านโดยการใช้กิจกรรมเป็นฐานในการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างความมุ่งมั่นแน่วแน่ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 19(1), 57-70.
รุ่งกานต์ ใจวงค์ยะ. (2560). ความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนโดยใช้โครงการเป็นฐานในรายวิชา สต423 สถิติศาสตร์ไม่อิงพารามิเตอร์. การประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ครั้งที่ 9, 8-9 สิงหาคม, (หน้า 713-719). นครปฐม: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.
วิภาพรรณ พินลา และวิภาดา พินลา. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมความสามารถในการออกแบบการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษา สำหรับนิสิตวิชาชีพครู. วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต, 16(1), 155-168.
วิไลวรรณ วงศ์จินดา และธีรชาติ นุสโส. (2564). การจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงการเป็นฐานวิชานวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 13(2), 1-8.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: สํานักนายกรัฐมนตรี.
สำราญ กำจัดภัย. (2562). สถิติเพื่อการวิจัยทางหลักสูตรและการสอน ฉบับปรับปรุง. สกลนคร: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สิทธิพล อาจอินทร์ และธีรชัย เนตรถนอมศักดิ์. (2554). การจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงการเป็นฐานในรายวิชาการพัฒนาหลักสูตร สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี หลักสูตร 5 ปี. วารสารวิจัย มข, 1(1), 1-16.
Dewey, J. (1998). Experience and Education. New York: Macmillan Publishing Company.
