Cultivating Moral Values of Children and Youth in the Three Southern Border Provinces to Create a Peaceful Society
Keywords:
moral value cultivation, children and youth in the three southern border provinces, peaceful societyAbstract
This research aimed to: 1) develop moral value indicators and moral value cultivation activities based on Buddhist principle, 2) implement the developed activities and evaluate the moral value behaviors of children and youth, and 3) propose a model of moral value cultivation activities. This study employed a mixed-methods research design. The research participants consisted of 112 children and youth aged 13 years and above, who were selected through simple random sampling and assigned to an experimental group (n = 56) and a control group (n = 56). In addition, 23 key informants, including religious community leaders, administrators and staff from child welfare homes in Pattani, Yala, and Narathiwat provinces, youth representatives from child welfare homes, and youth leaders from civil society organizations, participated in the qualitative phase. The research instruments included a set of moral value cultivation activities, a moral value behavior assessment form, and a semi-structured interview guide. Quantitative data were analyzed using the mean, standard deviation, paired-samples t-test, and independent-samples t-test, while qualitative data were analyzed using content analysis.
The findings revealed that:
1. The moral value indicators developed by integrating the principles of the Threefold Training (Trisikkha) and the Threefold Admonition (Buddha-ovada) with the Twelve Core Values were successfully established as a comprehensive framework for assessing the moral behaviors of children and youth.
2. The experimental group demonstrated a significant improvement in moral value behavior, with the mean score increasing from 3.96 before the intervention to 4.23 after the intervention (p < .01). In contrast, the control group showed no statistically significant difference. Furthermore, the posttest scores of the experimental group were significantly higher than those of the control group (p < .05).
3. The children and youth who participated in the activities demonstrated improved moral knowledge, understanding, and behavioral outcomes. Positive changes were observed in their respect for themselves and others, willingness to help peers, ability to work collaboratively, and acceptance of religious and cultural diversity. These findings indicated that the developed activities were effective in promoting peaceful coexistence within a multicultural society.
References
ณัฐริกานต์ อ่ำเจ๊ก, ศิริโรจน์ นามเสนา และสามารถ สุขุประการ. (2568). การปลูกฝังคุณธรรมในวัยเด็กผ่านการปฏิบัติ. วารสารวิจัยวิชาการ, 8(3), 377-394. https://doi.org/10.14456/jra.2025.76
พระครูสันตยาภิรัต (สันติสนฺติกโร), พระเจริญพงษ์ ธมฺมทีโป และกฤติยา ถ้ำทอง. (2568). การพัฒนาชุดนวัตกรรมความรู้เพื่อส่งเสริมการปฏิบัติตนเป็นคนดีจากคำสอนทางพระพุทธศาสนาที่ปรากฏในคัมภีร์ใบลานของวัดคงคาราม จังหวัดราชบุรี. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 10(2), 1109-1112. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/280917
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหากฤษฎา กิตฺติโสภโณ (แซ่หลี). (2562). รูปแบบการปลูกฝังคุณธรรมและจริยธรรมสำหรับวัยรุ่นไทยยุคใหม่ตามหลักพุทธธรรมผ่านกลไกการขับเคลื่อนโครงการคลินิกคุณธรรมของพระธรรมวิทยากร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(1), 59-70. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/171535
มณฑ์ณัทอร วุฒิวิชญานันต์. (2562). การศึกษาสภาพและปัญหาด้านคุณธรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 14(3), 1-7.
มนทกานติ์ รอดคล้าย. (2561). ปัจจัยในครอบครัวที่มีอิทธิพลต่อคุณธรรมจริยธรรมของเด็กและเยาวชนไทย กรณีศึกษาความรักความเข้าใจในครอบครัว ลักษณะประชากรของพ่อแม่และเวลา. วารสารประชากรศาสตร์, 34(2), 17-35. https://doi.org/10.56808/2730-3934.1306.
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์. (2565). การประเมินคุณธรรม จริยธรรม และความเป็นพลเมืองของผู้เรียนทุกช่วงชั้นประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงาน ป.ย.ป. (2561). ยุทธศาสตร์ด้านการพัฒนาและเสริมสร้างศักยภาพทรัพยากรมนุษย์. เข้าถึงได้จาก https://sto.go.th/national-strategy/human-resources-strategy/
ศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการทุจริต. (2567). แผนปฏิบัติการส่งเสริมคุณธรรม กระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
อัจฉรา ไชยูปถัมภ์. (2561). การพัฒนาตัวบ่งชี้คุณธรรมจริยธรรมและแนวทางปฏิบัติเพื่อเสริมสร้างความเป็นบัณฑิต ที่พึงประสงค์ของสถาบันอุดมศึกษาในเครือข่ายสถาบันอุดมศึกษาเขตภาคกลาง. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 46(3), 268-286. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/ EDUCU/article/view/148090.
Bandura, A. (1977). Social learning theory. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.
