การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก โดยใช้วรรณคดีเป็นฐานของโรงเรียนในกลุ่มตำบลกวางโจน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2
คำสำคัญ:
การพัฒนาสมรรถนะครู; , การจัดการเรียนรู้เชิงรุก; , วรรณคดีเป็นฐาน; , การวิจัยเชิงปฏิบัติการ;, การนิเทศภายในบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาความรู้ความเข้าใจของครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้วรรณคดีเป็นฐาน 2) พัฒนาสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้วรรณคดีเป็นฐาน และ 3) ประเมินความพึงพอใจของครูต่อกระบวนการพัฒนาสมรรถนะ เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการตามแนวคิดของ Kemmis และ McTaggart ดำเนินการ 2 วงรอบ แต่ละวงรอบประกอบด้วยการวางแผน การปฏิบัติ การสังเกต และการสะท้อนผล กลุ่มเป้าหมายเป็นครูในกลุ่มโรงเรียนตำบลกวางโจน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2 จำนวน 7 คน ใช้การประชุมเชิงปฏิบัติการและการนิเทศภายในเป็นกลยุทธ์ในการพัฒนา เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบทดสอบ แบบสัมภาษณ์ แบบประเมินแผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินทักษะการจัดกิจกรรม แบบสังเกต และแบบบันทึกการประชุม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. การพัฒนาในวงรอบที่ 1 ช่วยให้ครูมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้วรรณคดีเป็นฐานเพิ่มขึ้น และสามารถออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้ได้เหมาะสมขึ้น โดยเฉพาะการกำหนดเนื้อหา สาระสำคัญ และสื่อการเรียนรู้
2. การประเมินสมรรถนะในวงรอบที่ 1 พบว่าครู 2 คนมีทักษะการจัดการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีข้อจำกัดในขั้นการดำเนินกิจกรรมและการประเมินผลและประยุกต์ใช้ เมื่อพัฒนาในวงรอบที่ 2 ด้วยการนิเทศและให้คำปรึกษารายบุคคล พบว่าครูทั้ง 7 คนสามารถจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้วรรณคดีเป็นฐานได้ครบทั้ง 5 ขั้นตอนอย่างถูกต้องและเหมาะสมตามผลการประเมิน
3. ผลการประเมินความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ อยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กลุ่มโรงเรียนตำบลกวางโจน. (2566). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2566 (รายงานภายใน). ชัยภูมิ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2.
ชวิน พงษ์ผจญ. (2562). การออกแบบหน่วยการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้แนวคิดวรรณคดีเป็นฐาน: แนวคิด แนวทางปฏิบัติ และประเด็นที่ควรพิจารณา. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 26(2), 95-125. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/abc/article/view/179443
ชูชัย สมิทธิไกร. (2558). การฝึกอบรมบุคลากรในองค์การ. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 22). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (Eds.). (1988). The action research planner. (3rd ed.). Deakin University Press.
Meyers, C., & Jones, T. B. (1993). Promoting active learning: Strategies for the college classroom. Jossey-Bass.
