การพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้สมองเป็นฐานของครูผู้สอนวิชาภาษาอังกฤษในโรงเรียนกลุ่มตำบลทุ่งพระ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2
คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้เชิงรุก; , การเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐาน;, การวิจัยเชิงปฏิบัติการบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาความรู้ความเข้าใจของครูผู้สอนภาษาอังกฤษด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้สมองเป็นฐาน 2) พัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของครูต่อการพัฒนาสมรรถนะดังกล่าว เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ ดำเนินการ 2 วงรอบตามแนวคิดของ Kemmis และ McTaggart ผู้เข้าร่วมวิจัยจำนวน 8 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบทดสอบ แบบประเมินแผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินการจัดการเรียนรู้ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต แบบสอบถามความพึงพอใจ และบันทึกการประชุม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. วงรอบที่ 1 การเรียนรู้ด้วยตนเอง การประชุมเชิงปฏิบัติการ และการนิเทศติดตาม ช่วยให้ความรู้ความเข้าใจของครูเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 50.63 เป็นร้อยละ 84.38 และครูสามารถจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้ได้ในระดับสูง แต่ยังขาดความมั่นใจในการนำแผนไปใช้ โดยเฉพาะขั้นฝึกทักษะและการประยุกต์ใช้ความรู้
2. วงรอบที่ 2 การนิเทศภายในและการให้คำปรึกษาอย่างต่อเนื่องช่วยให้ครูสามารถจัดกิจกรรมได้หลากหลายมากขึ้น ส่งเสริมให้นักเรียนเรียนรู้จากการลงมือปฏิบัติ และพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูได้ชัดเจน
3. ครูมีความพึงพอใจต่อกระบวนการพัฒนาอยู่ในระดับมากที่สุด โดยเฉพาะด้านประโยชน์ที่เกิดกับผู้เรียน ผลการวิจัยแสดงว่าการพัฒนาอย่างต่อเนื่องทั้ง 2 วงรอบช่วยให้ครูผู้สอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนกลุ่มตำบลทุ่งพระมีความรู้ ความมั่นใจ และสามารถจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้สมองเป็นฐานได้ดีขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กิดานันท์ มลิทอง. (2543). เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กุลิสรา จิตรชญาวณิช. (2566). วิธีการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชนาธิป พรกุล. (2551). การออกแบบการสอน: การบูรณาการ การอ่าน การคิดวิเคราะห์ และการเขียน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รุ่ง แก้วแดง. (2544). การประกันคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2555). แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นเพื่อการบริหารการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. Washington, DC: School of Education and Human Development, George Washington University.
Bush, T. (2007). Educational leadership and management: Theory, policy and practice. South African Journal of Education, 27(3), 391-406.
Caine, R. N., & Caine, G. (1991). Making connections: Teaching and the human brain. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
Dick, W., Carey, L., & Carey, J. O. (2009). The systematic design of instruction (7th ed.). Upper Saddle River, NJ: Merrill/Pearson.
