ประสิทธิภาพในการบริหารจัดการโครงการฝนหลวงเพื่อแก้ปัญหาภัยแล้งของหน่วยปฏิบัติการฝนหลวงจังหวัดนครสวรรค์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับประสิทธิภาพการบริหารจัดการโครงการฝนหลวงเพื่อแก้ปัญหาภัยแล้ง 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นต่อประสิทธิภาพการบริหารจัดการโครงการฝนหลวงจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารจัดการโครงการฝนหลวงของหน่วยปฏิบัติการฝนหลวงจังหวัดนครสวรรค์ การวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ ได้แก่ ประชาชนและเกษตรกรในพื้นที่ศึกษา จำนวน 380 คน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญเชิงคุณภาพ จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามซึ่งมีค่าความเที่ยงเท่ากับ .899 และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ประสิทธิภาพการบริหารจัดการโครงการฝนหลวงโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านทรัพยากร ด้านกระบวนการบริหารจัดการ ด้านสิ่งแวดล้อมภายนอก ด้านประสิทธิภาพการดำเนินงาน ด้านการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และด้านนวัตกรรมและการพัฒนาองค์ความรู้
2. ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล โดยภาพรวมไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างไรก็ตาม พบความแตกต่างในบางด้านเมื่อจำแนกตามอายุและรายได้ต่อเดือน สะท้อนว่าปัจจัยประชากรบางประการมีอิทธิพลต่อการรับรู้ประสิทธิภาพในบางมิติ
3. แนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพควรมุ่งเสริมสร้างความพร้อมด้านทรัพยากร เพิ่มความยืดหยุ่นของกระบวนการบริหารจัดการ พัฒนาระบบการมีส่วนร่วมและการสื่อสารกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งสนับสนุนการใช้เทคโนโลยี นวัตกรรม และองค์ความรู้ด้านอุตุนิยมวิทยาอย่างเป็นระบบ เพื่อยกระดับประสิทธิภาพและความยั่งยืนในการแก้ปัญหาภัยแล้งในพื้นที่ศึกษา