การพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ โดยใช้ปัญหาเป็นฐานของครู โรงเรียนก้องอุดมวิทยาคาร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5
คำสำคัญ:
สมรรถนะครู; , การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน; , การวิจัยเชิงปฏิบัติการบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาความรู้ความเข้าใจของครูด้านการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน 2) พัฒนาความสามารถของครูด้านการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน 3) ศึกษาความพึงพอใจของครูต่อการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานของครูโรงเรียนก้องอุดมวิทยาคาร ใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการตามแนวคิดของ Kemmis และ McTaggart จำนวน 2 วงรอบ กลุ่มผู้ร่วมวิจัยเป็นครูที่สมัครใจเข้าร่วมการพัฒนา 5 คน และผู้ให้ข้อมูลเพิ่มเติม ได้แก่ ผู้อำนวยการสถานศึกษา ศึกษานิเทศก์ และนักเรียน รวม 15 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบทดสอบความรู้ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต แบบประเมินแผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินความสามารถในการจัดการเรียนรู้ และแบบสอบถามความพึงพอใจ มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.50-1.00 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ครูมีคะแนนความรู้ความเข้าใจหลังการพัฒนาเฉลี่ย 16.40 คะแนน สูงกว่าก่อนการพัฒนาที่มีคะแนนเฉลี่ย 12.40 คะแนน โดยเพิ่มขึ้น 4.00 คะแนน หรือ 20.00 จุดร้อยละของคะแนนเต็ม
2. ครูมีความสามารถในการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้และจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ย 3.74 และ 3.79 ตามลำดับ การนิเทศแบบชี้แนะในวงรอบที่ 2 ช่วยให้ครูปรับปรุงการจัดกิจกรรมได้เหมาะสมยิ่งขึ้น
3. ครูมีความพึงพอใจต่อการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานอยู่ในระดับมากที่สุด
4. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานอยู่ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ. เข้าถึงได้จาก https://www.moe.go.th/legal-and-regulatory-information/
โรงเรียนก้องอุดมวิทยาคาร. (2568). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (SAR) ปีการศึกษา 2567. เข้าถึงได้จาก https://esar.obec.go.th/uploads/sar/SAR_2567_4DE22DBA-12FC-4217-9570-DD969B766168_bas.pdf
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค. เข้าถึงได้จากhttps://www.onec.go.th/th.php/book/BookView/1540
Barrows, H. S. (1986). A taxonomy of problem-based learning methods. Medical Education, 20(6), 481-486. https://doi.org/10.1111/j.1365-2923.1986.tb01386.x
Hmelo-Silver, C. E. (2004). Problem-based learning: What and how do students learn? Educational Psychology Review, 16(3), 235-266. https://doi.org/10.1023/B:EDPR.0000034022.16470.f3
Kemmis, S., & McTaggart, R. (Eds.). (1988). The action research planner (3rd ed.). Victoria, Australia: Deakin University Press.
OpenAI. (2026). ChatGPT [Generative AI tool]. https://chatgpt.com/
Savery, J. R. (2015). Overview of problem-based learning: Definitions and distinctions. In A. Walker, H. Leary, C. E. Hmelo-Silver, & P. A. Ertmer (Eds.), Essential readings in problem-based learning: Exploring and extending the legacy of Howard S. Barrows (pp. 5-16). West Lafayette, IN: Purdue University Press. https://doi.org/10.2307/j.ctt6wq6fh.6
