Suwannaphum : An Analysis of Belief and Religious Dimension

Authors

  • Manop Nakkanrian Mahamakut Buddhist University, Sirindhornrajavidyalaya Campus
  • Banchuen Nakkanrian Mahamakut Buddhist University, Sirindhornrajavidyalaya Campus
  • Chatsuphang Saramart Mahamakut Buddhist University, Sirindhornrajavidyalaya Campus

Keywords:

Suwannaphum, Intellectual Civilization, Modified Mix

Abstract

Suwannaphum was a land known to the Indians, Lankans, Chinese and Western peoples, each of which called it a different name. But, it had the same meaning as “golden land” which implies for “fertile land”. In the 3rd century, Suwannaphum was a land where Buddhism was spreading at the 8th line, led by Phrasonathera and Phra uttarathara. They have brought the teaching of Buddhism which was an intellectual civilization worthy of implementation as an alternative to the local people. It resulted in modified mix of traditional beliefs, Brahmanism and Buddhism.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กุสุมา รักษมณี. (2547). “สุวรรณภูมิ” ในนิทานนานาชาติ ทำไมสถานที่ในเรื่องมักคือชมพูทวีป-ไม่บอกเวลา. ศิลปวัฒนธรรม, 25(5). สืบค้น 24 กันยายน 2563, จาก https://www.silpa-mag.com/culture/article_7919

ประทุม ชุมเพ็งพันธุ์. (2546). สุวรรณภูมิ ดินแดนทองแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พระเถระนักปราชญ์ชาวเชียงใหม่. (2549). ปัญญาสชาดก เล่ม 1. (2549). กรุงเทพฯ: ศิลปาบรรณาคาร.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2552). จารึกอโศก. กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.

พระมหานามเถระ และคณะบัณฑิต. (2553). คัมภีร์มหาวงศ์ ภาค 1 (สุเทพ พรมเลิศ, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

_______ . (2532). อรรถกถาภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์วิญญาณ.

วิกิพีเดียสารานุกรมเสรี. (2563). สุวรรณภูมิ. สืบค้น 24 กันยายน 2563, จาก https://th.wikipedia.org/wiki/สุวรรณภูมิ

สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2546, 31 ตุลาคม). สนามบินสุวรรณภูมิ สะท้อนความเป็นมา 3 พันปี ของ "สยามประเทศไทย" ในสุวรรณภูมิ. มติชนสุดสัปดาห์, 24(1211), 72.

หวัง เหว่ยหมิน. (2535). สถานที่ในเอกสารจีนโบราณที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ไทย. พระนคร: โอเดียนสโตร์.

Avienus, R. F. (2012). Descriptio orbis terrae. III. United States : Nabu Press.

Reid, S. (1994). The Silk and Spice Routes : Inventions and Trade. Paris : Belita Press.

Wheatley, P. (1961). The Golden Khersonese. Kuala Lumpur : University of Malaya Press.

Published

17-08-2021

Issue

Section

Academic Article