สุวรรณภูมิ : วิเคราะห์มิติทางความเชื่อและศาสนา

ผู้แต่ง

  • มานพ นักการเรียน มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย
  • บานชื่น นักการเรียน มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย
  • ฉัชศุภางค์ สารมาศ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

สุวรรณภูมิ, อารยธรรมทางปัญญา, การผสมผสานดัดแปลง

บทคัดย่อ

สุวรรณภูมิเป็นดินแดนซึ่งรู้จักกันแพร่หลายในหมู่ชาวอินเดีย ชาวลังกา ชาวจีน และชาวตะวันตก ซึ่งแต่ละชาติเรียกชื่อดินแดนแห่งนี้แตกต่างกันออกไป แต่ล้วนมีความหมายเช่นเดียวกันว่าเป็น “แผ่นดินทอง” ซึ่งหมายถึง “ดินแดนที่มีความอุดมสมบูรณ์” ในพุทธศตวรรษที่ 3 สุวรรณภูมิเป็นดินแดนที่มีการเข้าไปเผยแผ่พระพุทธศาสนา สายที่ 8 นำโดยพระโสณเถระและพระอุตตรเถระ ได้นำคำสอนทางพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นอารยธรรมทางปัญญาที่มีคุณค่าควรแก่การนำไปปฏิบัติ เป็นอีกทางเลือกหนึ่งให้แก่คนพื้นเมือง ทำให้เกิดการผสมผสานดัดแปลงทั้งความเชื่อดั้งเดิม ศาสนาพราหมณ์ และพระพุทธศาสนาให้กลมกลืนกัน

เอกสารอ้างอิง

กุสุมา รักษมณี. (2547). “สุวรรณภูมิ” ในนิทานนานาชาติ ทำไมสถานที่ในเรื่องมักคือชมพูทวีป-ไม่บอกเวลา. ศิลปวัฒนธรรม, 25(5). สืบค้น 24 กันยายน 2563, จาก https://www.silpa-mag.com/culture/article_7919

ประทุม ชุมเพ็งพันธุ์. (2546). สุวรรณภูมิ ดินแดนทองแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พระเถระนักปราชญ์ชาวเชียงใหม่. (2549). ปัญญาสชาดก เล่ม 1. (2549). กรุงเทพฯ: ศิลปาบรรณาคาร.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2552). จารึกอโศก. กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.

พระมหานามเถระ และคณะบัณฑิต. (2553). คัมภีร์มหาวงศ์ ภาค 1 (สุเทพ พรมเลิศ, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

_______ . (2532). อรรถกถาภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์วิญญาณ.

วิกิพีเดียสารานุกรมเสรี. (2563). สุวรรณภูมิ. สืบค้น 24 กันยายน 2563, จาก https://th.wikipedia.org/wiki/สุวรรณภูมิ

สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2546, 31 ตุลาคม). สนามบินสุวรรณภูมิ สะท้อนความเป็นมา 3 พันปี ของ "สยามประเทศไทย" ในสุวรรณภูมิ. มติชนสุดสัปดาห์, 24(1211), 72.

หวัง เหว่ยหมิน. (2535). สถานที่ในเอกสารจีนโบราณที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ไทย. พระนคร: โอเดียนสโตร์.

Avienus, R. F. (2012). Descriptio orbis terrae. III. United States : Nabu Press.

Reid, S. (1994). The Silk and Spice Routes : Inventions and Trade. Paris : Belita Press.

Wheatley, P. (1961). The Golden Khersonese. Kuala Lumpur : University of Malaya Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-08-17

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ