การพัฒนาเจ้าหน้าที่ส่งเสริมการ ปกครองท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสาคร ด้วยหลักสังคหวัตถุ 4
คำสำคัญ:
การพัฒนา, สังคหวัตถุ 4, จ้าหน้าที่ส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น, จังหวัดสมุทรสาครบทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับหลักสังคหวัตถุ 4 ของเจ้าหน้าที่ ส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรสาคร 2) เพื่อศึกษาการพัฒนาเจ้าหน้าที่ส่งเสริม การปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรสาคร ด้วยหลักสังคหวัตถุ 4 3) เพื่อเปรียบเทียบการพัฒนาเจ้าหน้าที่ ส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรสาคร ด้วยหลักสังคหวัตถุ 4 จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 4) เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับหลักสังคหวัตถุ 4 กับการพัฒนาเจ้าหน้าที่ส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรสาคร และเป็นการวิจัยแบบผสมวิธี ทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างคือ เจ้าหน้าที่ส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสาคร จำนวน 282 คน พร้อมทั้งได้ สัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เชิงลึก แบบมีโครงสร้าง สถิติที่ใช้ได้แก่ ความถี่, ร้อยละ, ค่าเฉลี่ย, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน, t-test, F-test และ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ผลการวิจัยพบว่า ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับหลักสังคหวัตถุ 4 ของเจ้าหน้าที่ส่งเสริมการ ปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรสาคร อยู่ในระดับมาก การพัฒนาเจ้าหน้าที่ส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรสาคร ด้วยหลักสังคหวัตถุ 4 อยู่ในระดับมาก ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า เจ้าหน้าที่ ส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น จังหวัดสมุทรสาคร ที่มีเพศ ตำแหน่ง และรายได้ต่อเดือนต่างกันมีการพัฒนา ด้วยหลักสังคหวัตถุ 4 ไม่แตกต่างกัน แต่เจ้าหน้าที่ที่มีอายุและการศึกษาต่างกันมีการพัฒนาด้วยหลักสังคหวัตถุ 4 แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับหลัก สังคหวัตถุ 4 มีความสัมพันธ์กับการพัฒนาเจ้าหน้าที่ส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสาคร
เอกสารอ้างอิง
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2541). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: เทพเนรมิต.
ธีระศักดิ์ อุ่นอารมณ์เลิศ. (2549). เครื่องมือวิจัยทางการศึกษา: การสร้างและการพัฒนา. นครปฐม: ภาควิชาพื้นฐานทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นาวิน ถาวโร (ฉุนแสนดี), พระ. (2550). “รัฐศาสตร์แนวพุทธ: ศึกษาเฉพาะกรณีสังคหวัตถุ 4 กับนักการปกครอง”. วิทยานิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพมหานคร : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหามกุฏราชวิทยาลัย, มูลนิธิ. (2535). พระไตรปิฎกและอรรถกถาภาษาไทย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
วชิรพงษ์ พลตื้อ. (2549). “การนำหลักธรรมมาใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานส่วนท้องถิ่น: ศึกษาเฉพาะกรณีอำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด”. สารนิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
วิรัช เศรษฐวุฒิงามสม. (2550). “การประยุกต์ใช้หลักสังคหวัตถุ 4 ในการบริหารงาน : ศึกษาเฉพาะกรณีบริษัทไทยสตีลโปรไฟล์ จำกัด กิ่งอำเภอนิคมพัฒนา จังหวัดระยอง”. สารนิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
วุฑฒิกร พรรัตนเมธี. (2552). “การใช้หลักสังคหวัตถุธรรมในการปฏิบัติงานของพนักงาน : ศึกษาเฉพาะกรณีห้างหุ้นส่วนจำกัดหลุยส์ พลาสติก อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม”. สารนิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
สมศักดิ์ ตระบันพฤกษ์. (2549). “ศึกษาการนำหลักจริยธรรมไปใช้ในชีวิตประจำวันของสมาชิกกองทุนหมู่บ้านในการบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้าน: ศึกษาเฉพาะกรณีบ้านมะม่วงทอง อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช”. สารนิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
เสฐียรพงษ์ วรรณปก. (2550). ธรรมะ HOW TO. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มติชน.
อมร รักษาสัตย์. (ม.ป.ป.). รายงานการสัมมนาจริยธรรมในสังคมไทยปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร: โครงการพัฒนาสังคมศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา, 2522.สืบค้นข้อมูลเมื่อ 14 มีนาคม 2554 จาก <https://www.sobkroo.com/detail_room_index.php?nid=2626>
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2017 โรงเรียนนายเรือ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือ ด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และ ศึกษาศาสตร์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือ ด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และ ศึกษาศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของโรงเรียนนายเรือ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จากโรงเรียนนายเรือก่อนเท่านั้น