อุดมคติชีวิตตามทรรศนะพระพุทธศาสนาเถรวาท

ผู้แต่ง

  • ภาษิต สุขวรรณดี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
  • สุดใจ ภูกงลี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

อุดมคติชีวิต, คำสอนของพระพุทธศาสนา, พระพุทธศาสนาเถรวาท

บทคัดย่อ

อุดมคติของชีวิตตามทรรศนะของพุทธศาสนาเถรวาท เป็นวิถีชีวิตที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของการศึกษา 3 ประการ คือ ศีล สมาธิ ปัญญา อุดมคติตามหลักพุทธศาสนาเถรวาทจึงหมายถึงการดำรงชีวิตให้บรรลุ อัตถประโยชน์ที่เป็นจุดมุ่งหมายของการมีชีวิตที่เรียกว่าอัตถะ 3 ประการ ได้แก่ ทิฏฐธัมมิกัตถะ ประโยชน์ ในปัจจุบันที่เกี่ยวกับการดำเนินชีวิตประจำวันซึ่งเป็นขั้นต้น คือ ขั้นธรรมดาสามัญที่มนุษย์ต่างมุ่งหมายกันในโลกนี้ สัมปรายิกัตถะ ประโยชน์ในเบื้องหน้าหรือประโยชน์ด้านคุณค่าของชีวิตเป็นหลักประกันในอนาคตและภพหน้า กล่าวคือ มีศีล จาคะ และปัญญา และปรมัตถะ ประโยชน์สูงสุดหรือประโยชน์ที่เป็นสาระแท้ของชีวิต ซึ่งเป็นอุดมคติขั้นสูงสุด คือ การรู้แจ้งสภาวะธรรมของสิ่งทั้งหลายตามสภาพความเป็นจริง คือ การเข้าถึงสภาวะที่เรียกว่า "นิพพาน" คือ ดับกิเลสและกองทุกข์ทั้งปวงได้

เอกสารอ้างอิง

กรมการศาสนา. (2525ก). คู่มือการศึกษาจริยธรรมระดับอุดมศึกษา ตอนที่ 2. กรุงเทพฯ: กรมการศาสนา.

กรมการศาสนา. (2525ข). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับหลวง. กรุงเทพฯ: กรมการศาสนา.

จรัญ ฐิตธมฺโม. (2555). พระอันประเสริฐ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์น้ำใจ.

พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. (2556). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

พจนานุกรมศัพท์ปรัชญา อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. (2540). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

พระโสภณคณาภรณ์ (ระแบบ ฐิตญาโณ). (2529). ธรรมปริทรรศน์ 2. กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย.

วศิน อินทสระ. (2530). แนวทางการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์กิจเจริญ.

สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก. (2537). ธรรมดุษฏี. กรุงเทพฯ: เรือนแก้วการพิมพ์

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-08-28

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ