การแนะแนว : ศาสตร์เพื่อการพัฒนาช่วยเหลือผู้เรียน
คำสำคัญ:
การแนะแนว, ศาสตร์การพัฒนาผู้เรียนหรือบุคคลบทคัดย่อ
บทความเรื่อง “การแนะแนว: ศาสตร์เพื่อการพัฒนาช่วยเหลือผู้เรียน” เป็นบทความวิชาการที่มีวัตถุประสงค์เพื่อจุดประกายความคิดในการนำเสนอแนวคิดศาสตร์ทางด้านการแนะแนวว่าเป็นศาสตร์แห่งการพัฒนาและมีความสำคัญอย่างไรต่อการพัฒนาผู้เรียนและการพัฒนาบุคคล โดยเฉพาะในสังคมยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงที่หลากหลายผันผวนต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นนั้น อันจะเป็นแนวทางให้นักการศึกษา นักพัฒนาบุคคล ได้เกิดความสนใจและเห็นความสำคัญนำมาปรับประยุกต์ใช้กับการพัฒนาช่วยเหลือผู้เรียนช่วยเหลือบุคคลได้ โดยบทความนี้ผู้เขียนได้นำเสนอตามลำดับ ได้แก่ ความหมายของศาสตร์ด้านการแนะแนว ความมุ่งหมายของศาสตร์การแนะแนว ปรัชญาทางการแนะแนว การพัฒนาและช่วยเหลือผู้เรียนที่เกี่ยวข้องกับบริการแนะแนว ความจำเป็นที่ต้องจัดให้มีบริการแนะแนวแก่ผู้เรียน และบทสรุป
เอกสารอ้างอิง
กมลจิตร ช่างเงิน. (2564). การให้คำปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการเพื่อลดพฤติกรรมการติดเกมของนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น [ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
Community Development tsu. (2555, 23 มิถุนายน). การพัฒนาที่ยั่งยืน. GotoKnow.http://www.gotoknow.org/posts/244163
จำเนียร ช่วงโชติ. (2561). การบริการปรึกษาและแนะแนวเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 12). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ธัญญภัสร์ ศิรธัชนราโรจน์. (2560). จิตวิทยากับการพัฒนาตน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิรันดร์ จุลทรัพย์. (2558). การแนะแนวเพื่อพัฒนาผู้เรียน. นาศิลป์โฆษณา.
ปารณีย์ ขาวเจริญ. (2565). Case Study การศึกษาผู้เรียนเป็นรายกรณี. Protexts.com.
พนม ลิ้มอารีย์. (2548). การแนะแนวเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 2). โอเดียนสโตร์.
มาลิณี จุโฑปะมา. (2552). จิตวิทยาการแนะแนว. เรวัตการพิมพ์.
ลักขณา สริวัฒน์. (2543). การแนะแนวเบื้องต้น. โอเดียนสโตร์.
ศิริพร วรรธนาศรี. (2563). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาการปรับตัวของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนอุทัยวิทยาคม จังหวัดอุทัยธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. ThaiLIS. https://tdc.thailis.or.th/tdc/search_result.php
เศรษฐา ทวีสิน. (2566). คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรี. คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
สมิทธิ์ เจือจินดา. (2563). ผลของโปรแกรมการให้คำปรึกษารายบุคคลเพื่อเสริมสร้างความฉลาดทางสังคมที่มีต่อการลดพฤติกรรมรังแกของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น [ปริญญานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อัชรา เอิบสุข. (2556). จิตวิทยาสำหรับครู. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัมเรศ เนตาสิทธิ์. (2563). การแนะแนวและการใช้เทคโนโลยีในการแนะแนว. ดีเซมเบอรี่.
Jones, A.J. (1995). Principles of Guidance and Pupil Personnel Work. McGraw Hill Book.
Miller, C.H. (1986). Foundations of Guidance. Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 โรงเรียนนายเรือ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือ ด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และ ศึกษาศาสตร์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือ ด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และ ศึกษาศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของโรงเรียนนายเรือ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จากโรงเรียนนายเรือก่อนเท่านั้น
