ป้าตสะลาจ: สัทพจน์ทางดนตรีในคัมภีร์ใบลานมอญ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอมุมมองเรื่องลักษณะและความหมายของเสียงเครื่องดนตรีจากคัมภีร์ใบลานมอญ เรื่อง กฺยาจ เจ นู ฟอ (พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากสวรรค์) วรรณกรรมทางพระพุทธศาสนาที่สำคัญของชาวมอญที่กล่าวถึงเครื่องดนตรีมอญมากที่สุด เขียนขึ้นโดยกวีชาวมอญ ชื่อนายโทว มะ เงอ เมื่อราว พ.ศ. 2390 เครื่องดนตรีสำคัญในบรรดาเครื่องดนตรีที่ได้ระบุในคัมภีร์ คือ ป้าตสะลาจ หรือ ฆ้องมอญ เป็นเครื่องดนตรีชนิดหนึ่งที่ผู้ประพันธ์ได้นำลักษณะเสียงโดยธรรมชาติของเครื่องดนตรี มาเป็นเครื่องมือสำหรับผูกร้อยคำบาลีเข้าด้วยกัน เพื่อสื่อความหมายสรรเสริญพระพุทธเจ้า บทความนี้ได้นำมุมมองเรื่องสัทพจน์ซึ่งเป็นกลวิธีหนึ่งของการประพันธ์วรรณกรรมมาเป็นแนวทางในการอธิบายลักษณะเสียงของเครื่องดนตรีที่ปรากฏในคัมภีร์ใบลาน และแสดงให้เห็นถึงเสียงในจินตนาการของผู้ประพันธ์ ที่สะท้อนให้เห็นถึงอิทธิพลของเสียงดนตรีที่มีอยู่ในวัฒนธรรมมอญในอดีต เป็นการแสดงถึงการให้คุณค่ากับเสียงดนตรีในวัฒนธรรมชาวมอญที่มีอิทธิพลเชื่อมโยงกับความศรัทธาในพระพุทธศาสนา
Downloads
Article Details
ผู้เขียนจะต้องลงนามในแบบฟอร์มรับรองบทความ เพื่อให้คำยืนยันความรับผิดชอบว่า บทความของผู้เขียนนั้นไม่เคยตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน พร้อมรับทราบว่า กระบวนการส่งบทความเข้าพิจารณาและตีพิมพ์ในวารสารไทยคดีศึกษานั้น จะไม่มีการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ ยกเว้น ในกรณีที่ผู้เขียนขอยกเลิกการตีพิมพ์บทความในวารสารไทยคดีศึกษาไม่ว่าด้วยสาเหตุใด และหลังจากบทความนั้นเข้าสู่กระบวนการพิจารณาของผู้ทรงคุณวุฒิไปแล้ว ผู้เขียนจะต้องรับผิดชอบต่อค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในกระบวนการประเมินเป็นจำนวนเงิน 3,000 บาท (สามพันบาทถ้วน)
เอกสารอ้างอิง
Chudet, P. (2006). Phāpphot Læ Ros Nai Wannakadī Thai. Liberal Arts Review, 1(2), 41 - 47.
Fine Arts Department. (2002). Wannakam Samai Ayutthayā Lēm 2 [Litterature of Ayutthaya era]. Bangkok: Kǭngwannakam Læ Prawattisāt.
Im Mon Nerng. (1958). Payi Thongchu Apakathesa [Traditional Dance in Myanmar]. Yangon. (n.p.).
Kanchanapradit, J. (2016). Kānsưksā Krūangdontrī čhāk Kamphī Bailān Mǭn ‘Kayat Chenū Fo’ Phraphuttačhao Long čhāk Sawan [A Study of Mon Musical Instruments from the Palm Leaf Scripture “Kyak čhe Nu Fo” The Buddha descended from Heaven]. Journal of Fine and Applied Arts, Khon Kaen University, 8(2), 293 - 314.
Phongphaiboon, N. (2001). Thipsukon Dontrī Thai. Bangkok: Klaw - Klao.
Phra Khru Thammachotsunthon. (2009). Tamrā Waiyakǭn Mǭn [Gramma of Mon Language]. Bangkok: (n.p.).
Phuakuampai, N. (2013). Kānsưksā Wǭngpīphat Mǭn Hongsāwadī Mūban Wangka Tambon Nonglū Ampœ Sangklaburī [A Study of Mon Hongsavadi Pipat Ensemble Wangka subdistric, Sangklaburi district] (Master’s thesis, Ethnomusicology, Srina karinwirot University).
Potčhanānukrom Mǭn - Thai chabap Mon Sayām. [Dictionary of Mon - Thai in Mon Siam’ version]. (2005). Bangkok: Matichon.
Raman, M. (2004). Mǭn Kīta Nithān. [Songs of Mons]. Yangon.
Ratchabandittayasathan. (1996). Photchanānukrom Sap Wannakam: Phāppot Wōhān Lae Kon Kan Praphan [Dictionary of the Literature: Figures of Speech and Compositional Technique]. Bangkok: Ratchabandittayasathan.
Rice, T. (2014). Ethnomusicology: A Very Short Introduction. New York: Oxford University.
Tubwiset, A. (2009). Kansuksa Wong Kwuan Kwat Mon: Dontrī Chum Chon Mon Ban Wangka Mu 2 Tambon Nonglu Amper Sangkhlaburi Changwat Kanchanaburi [A Study of Kwuan Kwat Mon: Music of Mon community, Wangka village, Nonglu sub - distric, Shangkhlaburi district, Kanchanaburi province] (Master’s thesis, Ethnomusicology, Srinakarinwirot University).
U Khin Maung Tin. (2004). Musical Instrument of The Mon National Race in Southeast Myanmar. The 9th International Conference of the Asia - Pacific Society for Ethnomusicology August 24th to 27th 2004 (1 - 8). Cambodia: Phnom Penh.
Wongraman. A. (2000). Lœt Salapǭt Kyāk Che Nu Fō [Palm Leaf Scripture ‘The Buddha descended from Heaven’]. (n.p.).
