รสนิยมและแฟนคลับละครไทยในอาเซียนและจีน การตลาดและการเมืองเรื่องอารมณ์ในโลกออนไลน์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
N/A
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผู้เขียนจะต้องลงนามในแบบฟอร์มรับรองบทความ เพื่อให้คำยืนยันความรับผิดชอบว่า บทความของผู้เขียนนั้นไม่เคยตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน พร้อมรับทราบว่า กระบวนการส่งบทความเข้าพิจารณาและตีพิมพ์ในวารสารไทยคดีศึกษานั้น จะไม่มีการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ ยกเว้น ในกรณีที่ผู้เขียนขอยกเลิกการตีพิมพ์บทความในวารสารไทยคดีศึกษาไม่ว่าด้วยสาเหตุใด และหลังจากบทความนั้นเข้าสู่กระบวนการพิจารณาของผู้ทรงคุณวุฒิไปแล้ว ผู้เขียนจะต้องรับผิดชอบต่อค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในกระบวนการประเมินเป็นจำนวนเงิน 3,000 บาท (สามพันบาทถ้วน)
เอกสารอ้างอิง
Abercrombie & Longhurst. (1998). Audiences: A Sociological Theory of Performance and Imagination. London: Sage.
Certeau, Michel de. (1984). The Practice of Everyday Life. University of California Press, Berkeley.
Jenkins, H. (1992). Textual Poachers: Television Fans & Participatory Culture. London: Routlede.
Jenkins, H. (2006). Fan, Bloggers, and Gamers: Exploring Participatory Culture. New York: New York University Press.
Jirattikorn, A. (2015). การบริโภคละครโทรทัศน์ไทยในกลุ่มประเทศอาเซียน กรณีศึกษาประเทศพม่า กัมพูชา และเวียดนาม [Consumption of Thai Television Dramas in ASEAN Countries: Case Studies in Myanmar, Cambodia and Vietnam]. Bkk: Thailand Science Research and Innovation.
Jirattikorn, A. (2020). รสนิยม และแฟนคลับละครไทยในอาเซียนและจีน การตลาดและการเมืองเรื่องอารมณ์ในโลกออนไลน์ [Tastes and fans of Thai dramas in ASEAN and China Online Marketing and Emotional Politics]. Chiangmai: Faculty of Social Science.
Nakha, B. (2017). แฟนคลับเกาหลี: อัตลักษณ์เชิงวัตถุและชุมชนแฟนคลับ [Korean fanclub: material identity and community]. Thammasat University.
