การพัฒนาชุดกิจกรรมแบบปฏิสัมพันธ์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหา สำหรับชั้นอนุบาลปีที่ 3

Main Article Content

ธนพจนกร ดีรักษา
นคร ละลอกน้ำ
ฐิติชัย รักบำรุง

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อพัฒนาชุดกิจกรรมแบบปฏิสัมพันธ์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหา สำหรับชั้นอนุบาลปีที่ 3 2) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมแบบปฏิสัมพันธ์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหา สำหรับชั้นอนุบาลปีที่ 3 มีประสิทธิภาพ E1/E2 เท่ากับ 80/80 3) เพื่อศึกษาดัชนีประสิทธิผล (EI) หลังจากเรียนด้วยชุดกิจกรรมแบบปฏิสัมพันธ์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหา สำหรับชั้นอนุบาลปีที่ 3 4) เพื่อศึกษาความสามารถในการคิดแก้ปัญหา สำหรับชั้นอนุบาลปีที่ 3 เป็นการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนระดับชั้นอนุบาล 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 นักเรียนจำนวน 20 คน โดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) ชุดกิจกรรมแบบปฏิสัมพันธ์ 2) แบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน 3) แบบบันทึกพฤติกรรมการแก้ปัญหา 4) แบบประเมินความสามารถในการคิดแก้ปัญหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ได้ชุดกิจกรรมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น เพื่อใช้ในการสอนชั้นอนุบาลปีที่ 3 โดยประกอบด้วยชุดกิจกรรมแบบปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้เรียนกับผู้เรียน ผู้เรียนกับชุดกิจกรรม ผู้เรียนกับครูผู้สอน โดยมีกิจกรรมพื้นฐานที่ใช้ในการตัดสินใจในเรื่องง่ายๆ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหามีคุณภาพเฉลี่ย 4.57 อยู่ในคุณภาพมากที่สุด 2) ผลการพัฒนาชุดกิจกรรมแบบปฏิสัมพันธ์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหา สำหรับชั้นอนุบาลปีที่ 3 มีประสิทธิภาพเท่ากับ 80.06/82.50 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานที่ตั้งไว้ 80/80 3) ผลการศึกษาดัชนีประสิทธิผล (EI) นักเรียนที่ได้รับการเรียนรู้ด้วยชุดกิจกรรมแบบปฏิสัมพันธ์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหา สำหรับชั้นอนุบาลปีที่ 3 หลังเรียนมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาสูงกว่าก่อนเรียน มีค่าเท่ากับ 0.67 ซึ่งหมายความว่า นักเรียนมีความรู้เพิ่มขึ้นคิดเป็นร้อยละ 67.29 4) นักเรียนที่ได้รับการเรียนรู้ด้วยชุดกิจกรรมแบบปฏิสัมพันธ์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหา สำหรับชั้นอนุบาลปีที่ 3 มีระดับความสามารถในการคิดแก้ปัญหา อยู่ในระดับ ดีมาก

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2545). เอกสารประกอบการสอนชุดวิชาเทคโนโลยีการศึกษา หน่วยที่1-5. กรุงเทพฯ: สำนักเทคโนโลยีทางการศึกษามหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ. (2551). การพัฒนาการคิด. กรุงเทพฯ: 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.

พนิดา ชาตยาภา. (2563). การจัดการชั้นเรียนเด็กปฐมวัยในศตวรรษที่ 21. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 14(3): 236–238.

วชิราภรณ์ ยาพรม และเทียมจันทร์ พานิชย์ผลินไชย. (2560). การพัฒนาชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้แบบจิตปัญญาที่มีต่อทักษะการคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2. วารสารการวิจัยเพื่อการพัฒนาชุมชน (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 10(3): 139-148.

วลัยลักษณ์ คงพระจันทร์. (2563). ทักษะ Coding ฝึกคิดเชิงคำนวณช่วยเด็กไทยอยู่รอดใน “สึนามิดิจิทัล”. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 10 ตุลาคม 2563 จาก https://www.nectec.or.th/news/news-pr- news/Coding.html

วัชรา เล่าเรียนดี. (2555). การศึกษาปัญหาการนิเทศภายในสถานศึกษาตามความคิดเห็นของผู้บริหาร. นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์.

ศิรินันท์ รูปเทวิน และคณะ. (2559). “การพัฒนาชุดกิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์โดยใช้วัสดุท้องถิ่นเพื่อพัฒนาทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.

อัจฉรา หนูนันท์ และคณะ. (2555). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตรที่สงเสริมทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตรสำหรับเด็กปฐมวัย. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 3(2): 99-100.