การพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาและผลการเรียนรู้ โดยใช้กระบวนการเรียนรู้แบบผสมผสานของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 5 วิชาวิทยาศาสตร์ (เคมี)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาทักษะการแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้กระบวนการเรียนรู้แบบผสมผสานให้อยู่ในระดับมาก 2. เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ (เคมี) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา 5 ก่อนและหลังการใช้กระบวนการเรียนรู้แบบผสมผสาน 3. ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนของนักเรียนให้ผ่านเกณฑ์ที่ร้อยละ 70 และ 4. ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ รูปแบบที่ใช้ในการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงทดลอง แบบหนึ่งกลุ่มมีการสอบก่อนเรียนและสอบหลังเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนระดับมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษาแห่งหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบเจาะจง จำนวน 96 คน เครื่องมือการที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1. แผนการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน 2. แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ (เคมี) 3. แบบวัดทักษะการแก้ปัญหา 4. แบบสอบถามความพึงพอใจ และดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อทดสอบสมมติฐานทางการวิจัยโดยใช้ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มไม่เป็นอิสระต่อกัน ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการวิเคราะห์ทักษะการแก้ปัญหาของนักเรียนอยู่ในระดับมาก โดยมีคะแนนทักษะการแก้ปัญหา เท่ากับ 17.05 คิดเป็นร้อยละ 85.25 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ (เคมี) ของนักเรียน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ผลสัมฤทธ์ทางการเรียนหลังเรียนของนักเรียนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70 จำนวน 63 คน คิดเป็นร้อยละ 65.63 และ 4. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อกระบวนการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.88 จาก 5 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.08
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
เอกสารอ้างอิง
กัญจน์ณิชา ชาวเรือ. (2563). “การพัฒนาโมเดลการเรียนการสอนแบบผสมผสาน โดยใช้การเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา”. วิทยานิพนธ์นิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนกร ขันทเขตต์. (2558). “การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยเน้นคุณลักษณะการรู้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำหรับนิสิตระดับอุดมศึกษา”. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นารียะ เจะโนะ. (2564). “การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบผสมผสานที่ส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาทักษะการเรียนรู้สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอปานะเระ จังหวัดปัตตานี”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
เบญจวรรณ ถนอมชยธวัช และคณะ. (2559). ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21: ความท้าทายในการพัฒนานักศึกษา. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 3(2): 208-222.
ปิติณัช ราชภักดี. (2566). “การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานตามแนวความคิด การเรียนรู้ร่วมกันและการเรียนรู้โดยใช้กรณีศึกษาเป็นฐาน เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การคิดแก้ปัญหา ทักษะการทํางานเป็นทีม และเจตคติต่อวิชาชีพพยาบาล สําหรับนักศึกษาพยาบาล”. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยหลักสูตรและการสอน. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พิมพ์พร ภิญโญ. (2565). “การพัฒนาทักษะการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการเปลี่ยนแปลงของสารโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน”. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตรศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ไพฑูรย์ กานต์ธัญลักษณ์. (2557). “การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานด้วยการเรียนแก้ปัญหาร่วมกันและเทคนิคซินเนคติกส์เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาครู”. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุสัณหา ยิ้มแย้มและคณะ. (2558). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. พยาบาลสาร, 42(พิเศษ): 129-140.
สำนักงานคณะกรรมการนโยบายวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรมแห่งชาติ. (2567). ความสำคัญของวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรม. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 9 กันยายน 2567 จาก https://iptv.mhesi.go.th/website/department/index/175
