Digital Leadership of School Administrators in the Era of Disruptive Education under Pattani Primary Educational Service Area Office 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to: (1) examine the level of digital leadership of school administrators in the era of disruptive education; (2) compare the digital leadership of school administrators in the era of disruptive education as classified by position, educational level, school size, and work experience; and (3) identify guidelines for developing the digital leadership of school administrators in the era of disruptive education under Pattani Primary Educational Service Area Office 2. This study employed a survey research design. The population consisted of school administrators and teachers under the Pattani Primary Educational Service Area Office 2. The sample comprised 321 participants, determined using Taro Yamane’s formula. In addition, seven school administrators participated as key informants in the interviews. The research instruments included a 50-item rating-scale questionnaire on the digital leadership of school administrators, with an Item-Objective Congruence (IOC) index ranging from 0.67 to 1.00 and a reliability coefficient of 0.974, as well as a semi-structured interview form on guidelines for developing the digital leadership of school administrators. The statistical methods used for data analysis were percentage, mean, standard deviation, independent samples t-test, one-way analysis of variance (ANOVA), and Scheffé’s post hoc test. The findings revealed that: (1) the overall level of digital leadership among school administrators was high in all dimensions; (2) there were no statistically significant differences in digital leadership based on position or school size. However, work experience showed a statistically significant difference at the .05 level only in the dimension of digital vision. Digital leadership differed significantly according to educational level at the .01 level overall. Specifically, the dimensions of digital vision and digital networking differed significantly at the .01 level, whereas the dimensions of digital leadership skills and digital communication differed significantly at the .05 level; and (3) the guidelines for developing the digital leadership of school administrators included establishing a clear digital vision, improving digital infrastructure, developing personnel and data management systems, promoting media and digital literacy, enhancing digital communication skills, fostering collaborative networks through digital platforms, and strengthening teachers’ technological competencies.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). ว4/2563 กรอบแนวทางการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลสำหรับข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. สำนักงาน ก.ค.ศ. https://otepc.go.th
ชุติรัตน์ กาญจนธนชัย. (2562). ตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ปริญญานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พิมพิลา อำนาจ. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วรวุฒิ ไชยสัตย์. (2566). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การเรียนรู้ในโลก VUCA สู่ Social Quotient. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
วิรากร เจริญเชื้อ. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย หนองบัวลำภู. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ศิริพงษ์ กลั่นไพฑูรย์. (2564). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สุชญา โกมลวานิช, และคณะ. (2563). องค์ประกอบของภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. ในการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 21 (น. 700–708). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 2. (2568). รายงานผลการดำเนินงานการจัดการศึกษาตามแผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 2. https://pattani2.go.th/web/
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
อาภาภรณ์ ภูศรี. (2565). กลยุทธ์การพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อาณัฐวุธ นพกูลวงศ์. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1. การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
McCarthy, P., et al. (2022). Digital transformation leadership characteristics: A literature analysis. Journal of Decision Systems, 32(1): 79-109.
Miglena, T. (2018). Skills for digital leadership: Prerequisite for developing high-tech economy. International Journal of Advanced Research in Management and Social Sciences, 7(12): 50-74.
Pace, W. R., et al. (1991). Human Resource Development: The Field. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.
