ปัจจัยกำหนดความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมมะพร้าวน้ำหอม และน้ำมะพร้าวของไทย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่กำหนดความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมมะพร้าวน้ำหอมและน้ำมะพร้าวของไทย โดยเลือกใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก (in-depth interviews)  ผู้เกี่ยวข้อง และสำรวจโดยใช้แบบสอบถามเชิงทัศนคติ (perception) กับผู้ประกอบการ การศึกษาใช้กรอบแนวคิดตามแบบจำลองการกำหนดความสามารถในการแข่งขันของพอร์เตอร์ (Porter’s Diamond Model) ผลการศึกษาพบว่า ความต้องการมะพร้าวน้ำหอมและน้ำมะพร้าวของตลาดในประเทศและต่างประเทศจากกระแสรักสุขภาพเป็นปัจจัยหลักทำให้ผู้ประกอบการมะพร้าวน้ำหอมไทยต้องพัฒนามาตรฐานผลิตภัณฑ์ของตนให้เทียบเท่าระดับสากล และผลิตเพื่อตอบสนองความต้องการของกลุ่มตลาดที่หลากหลายมากขึ้น ความได้เปรียบสำคัญมาจากด้านปัจจัยการผลิตที่ไทยมีแหล่งปลูกมะพร้าวน้ำหอมคุณภาพดีมีความหวานและหอมต่างไปจากประเทศอื่น ในขณะเดียวกันความสามารถในการจัดหาแรงงานไร้ทักษะ ซึ่งส่วนใหญ่มาจากแรงงานต่างด้าวอาจไม่เพียงพอต่อความต้องการของตลาดที่คาดว่าจะเพิ่มขึ้นในอนาคต นอกจากนี้การแข่งขันที่สูงขึ้นทำให้ผู้ประกอบการมีการลงทุนในนวัตกรรมและเทคโนโลยีใหม่ๆ ในการปลูกและแปรรูปมากขึ้น หลายบริษัทยกระดับจากเกษตรกรชาวสวนเป็นผู้แปรรูป ใช้กลยุทธ์การทำพันธสัญญาและการรวมกลุ่ม ในส่วนของนโยบายภาครัฐเข้ามามีบทบาทสำคัญ โดยเฉพาะด้านการส่งเสริมการค้าทั้งในและต่างประเทศ อย่างไรก็ตามแผนการสนับสนุนในการเพิ่มผลผลิตมะพร้าว การพัฒนาแรงงาน และสนับสนุนให้ผู้ประกอบการใช้เทคโนโลยี ต้องเร่งดำเนินการเพื่อทำให้เกิดความสามารถในการแข่งขันได้อย่างยั่งยืน