การพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการประเมินองค์ประกอบแผนธุรกิจในการลดความเสี่ยงสินเชื่อของธุรกิจในการลดเสี่ยงสินเชื่อของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของประเทศไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยมีจุดประสงค์เพื่อการพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการประเมินองค์ประกอบแผนธุรกิจในการลดความเสี่ยงสินเชื่อและแนวทางการพัฒนาของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของประเทศไทยประชากรและกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ได้แก่ผู้ประกอบการ SMEs ของธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย จำนวน 200 ราย เป็นกลุ่มตัวอย่างซึ่งทำการคัดเลือกโดยใช้วิธีการเลือกตัวอย่างแบบไม่ใช้ความน่าจะเป็น (Nonprobability Sampling) การสุ่มเลือกตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มโดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เนื่องจากข้อมูลในการประกอบธุรกิจมีความสำคัญและต้องให้ผู้ประกอบการสมัครใจในการเข้าร่วมโครงการฯ การรวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถามที่ผู้เชี่ยวชาญและให้คำแนะนำเป็นผู้ประเมินผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบแผนธุรกิจฯ อยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย 3.10,S.D.= 0.54) โดยในรายด้านพบว่า ด้านการผลิต (ค่าเฉลี่ย 3.30, S.D.= 0.47) และด้านการบริหารจัดการ (ค่าเฉลี่ย 3.32, S.D. = 0.50) อยู่ในระดับมาก ส่วนด้านการเงิน (ค่าเฉลี่ย 2.91,S.D. = 0.52) และการตลาด (ค่าเฉลี่ย 2.89,S.D. = 0.65) อยู่ในระดับปานกลาง โดยคะแนนเฉลี่ยของแผนธุรกิจฯ ได้ Cut-Off Point เท่ากับ 714 ถ้ากำหนด Cut-Off Point 750 คะแนน ผู้ประกอบการธุรกิจจะถูปปฏิเสธการให้สินเชื่อแก่แผนธุรกิจ ซึ่งแนวทางการพัฒนาพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการประเมินองค์ประกอบแผนธุรกิจในการลดความเสี่ยงสินเชื่อของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของประเทศไทย ควรจะมุ่งเน้นดังนี้ 1) การเข้าถึงแหล่งเงินทุนของผู้ประกอบการ SMEs ควรให้ความรู้ในเรื่องขององค์ประกอบของแผนธุรกิจ การบริหารธุรกิจ 2) การประยุกต์ใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยีต่าง ๆ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของธุรกิจ 3) การให้ความรู้ด้านการบริหารความเสี่ยงของธุรกิจ 4) การติดตามประเมินผลและนำข้อมูลต่าง ๆ มาพัฒนาระบบสารสนเทศให้ตรงกับเกณฑ์ต่าง ๆ ของความต้องการผู้ใช้ระบบ
Article Details
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
เจษฏา ช. เจริญยิ่ง. (2558). การบริหารความเสี่ยงในงานตรวจสอบภายใน. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2560, จาก https://www.ubu.ac.th/web/files_up/06f2011011810364726.pdf
ธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย. (2556). รายงานสินเชื่อพัฒนาผลิตภาพการผลิต (Productivity Improvement Loan). กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
รัฐนันท์ พงศ์วิริทธิ์ธร. (2558). กลยุทธ์ธุรกิจคู่สังคมของธุรกิจ SMEs ในประเทศไทยเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน.วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 35(3), 44-58.
รัฐนันท์ พงศ์วิริทธิ์ธร. (2560). การเขียนแผนธุรกิจ SMEs เพื่อเสนอขอสินเชื่อ. เชียงใหม่: ศูนย์ถ่ายทอดองค์ความรู้ ภูมิปัญญาและนวัตกรรมชุมชน.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2556). รายงานสถานการณ์วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมประจำปี 2555 (White Paper). สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2558, จาก
https://cms.sme.go.th/cms/c/portal/layout?p_l_id=22.150
สุรศักดิ์ อำนวยประวิทย์. (2559). กลยุทธ์การเข้าถึงแหล่งเงินทุนของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร. RMUTT Open Journal Systems, 11(1), 176- 199.
Lando, D. (2004). Credit risk modelling: Theory and application. Princeton, NJ: Princeton University Press.
Marakas, G. M. (2001). Systems analysis and design: An active approach. Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall.
Nakamura, K. (2013). SME financing: Japan’s experience. Tokyo, Japan: Bank of Tokyo, Financing System Research Division.
Raymond, L., & St-Pierre, J. (2011). Entrepreneurial antecedents and performance outcomes of organizational development in manufacturing SMEs. Retrieved January 3, 2018, from https://oraprdnt.uqtr.uquebec.ca/pls/public/docs/FWG/GSC/Publication/160/33/838/1 /4453/8/F1067100491_Raymond_StPierre_Paris_QMOD03.pdf