ช่องว่างสมรรถนะของธุรกิจนำเที่ยวกับการท่องเที่ยวฮาลาล:กรณีศึกษา อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการตรวจสอบระดับความสามารถของธุรกิจนำเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่และสมรรถนะที่คาดหวังในการให้บริการนักท่องเที่ยวชาวมุสลิม โดยเก็บข้อมูลจากธุรกิจนำเที่ยว จำนวน 24 แห่งในจังหวัดเชียงใหม่โดยผู้เข้าร่วมในการศึกษาใช้การประเมินตนเองเกี่ยวกับระดับสมรรถนะที่คาดหวังและสมรรถนะที่เกิดขึ้นจริง ประกอบด้วยสมรรถนะ 3 ประเภท คือ สมรรถนะหลักทั่วไป สมรรถนะตามหน้าที่ และสมรรถนะพิเศษเฉพาะทางด้านฮาลาล จำนวน 23 สมรรถนะย่อยใน 4 ตำแหน่งาน ได้แก่ ผู้จัดการทั่วไป ผู้ช่วยผู้จัดการทั่วไป เจ้าหน้าที่ที่ปรึกษาการท่องเที่ยวอาวุโส และเจ้าหน้าที่ปรึกษาการท่องเที่ยวโดยแบบประเมินแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกให้แต่ละคนประเมินความคาดหวังของความสามารถในแต่ละตำแหน่ง และส่วนที่สองให้ประเมินระดับความสามารถในแต่ละตำแหน่ง แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์เปรียบเทียบหาช่องว่างของสมรรถนะทัั้ง 4 ตำแหน่งงาน พบว่า มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่น 95 % ระหว่างสมรรถนะที่คาดหวังกับสมรรถนะปัจจุบันทั้ง 3 ด้าน ในสามตำแหน่งงาน คือ ผู้จัดการทั่วไป ผู้ช่วยผู้จัดการทั่วไป และเจ้าหน้าที่ที่ปรึกษาการท่องเที่ยว
Article Details
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
Association of Southeast Asian Nations. (2013). Association of Southeast Asian Nations. (2013). ASEAN mutual recognition arrangement on tourism professionals: Handbook.
Retrieved January 15, 2016, from https://www.asean.org/storage/images/2013/ economic/handbook MRA tourism_opt.pdf
Battour, M., & Ismail, M. N. (2015). Halal tourism:Concepts, practices, challenges and future. Tourism Management Perspectives, 19(B), 150-154. dx.doi.org/10.1016/j.tmp.2015.12.008
Boyatzis, R. (2008). Competencies in the 21st century. Journal of Management Development, 27(1), 5-12. dx.doi.org/10.1108/02621710810840730
Chookaew, S., Chanin, O., Charatarawat, J.,Sriprasert, P., & Nimpaya, P. (2015).Increasing halal tourism potential at Andaman Gulf in Thailand for Muslim country. Journal of Economics, Business and Management, 3(7), 739-741.
Hafeez, K., & Essmail, E. A. (2007). Evaluating organization core competences and associated personal competencies using analytical hierarchy process. Management Research News, 30(8), 530-547. dx.doi.org/10.110 boyatzis 8/01409170710773689
Henderson, J. C. (2009). Islam tourism reviewed. Tourism Recreation Research, 34(2), 207-211.
Jackson, S. E., & Schuler, R. S. (2014). Human resource management and organizational effectiveness: Yesterday and today. Journal of Organization Effectiveness People and Performance, 1(1), 35-55.
Janchai, N. (2011). Travel agency management. Bangkok, Thailand: Suan Dusit Rajabhat University
MasterCard, & CrescentRating. (2016). Global Muslim travel index 2016. Retrieved April 15, 2016, from https://newsroom.mastercard.com/asia-pacific/files/2016/03/Report-MasterCard-CrescentRatingGlobal-Muslim-Travel-Index-2016.pdf
Muqbil, I. (2015). Thailand’s Muslim-friendly destination strategy goes well beyond just tourism. Travel Impact Newswire. Retrieved from https://www.tatnews.org/ pdf/Recommendedblog/Muslim-FriendlyApplicaton.pdf
Pew Research Center. (2015). The future of world religions: Population growth projections, 2010-2050. Retrieved January 15, 2016, from https://www.pewforum.org/2015/04/02/religious-projections2010-2050/
Visit Thailand again. (2013, June 14). Dailynews.Retrieved from https://m.dailynews.co.th/News.do?contentId=82960 (in Thai).
Wadongo, B., Kambona, O., & Odhuna, E.(2011). Emerging critical generic managerial competencies: A challenge to hospitality educators in Kenya. African Journal of
Economic and Management Studies, 2(1), 56-71. dx.doi.org/10.1108/ 20400701111110777
