โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัย คุณภาพชีวิตในการทำงานที่มีอิทธิพลต่อ ความผูกพันต่อองค์กรและการปฏิบัติงาน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์เชิงสาเหตุอิทธิพล ทั้งทางตรง และทางอ้อม ตลอดจนวิเคราะห์และตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของความผูกพันต่อองค์กรและการปฏิบัติงาน ของกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยบุคลากรมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี ทั้งสายวิชาการและสายสนับสนุน จำนวน 262 คน โดยใช้แบบสอบถาม ที่ผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา ความเชื่อมั่น และตรวจสอบความเที่ยงตรงโครงสร้างด้วย การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ตลอดจนตรวจสอบความสอดคล้องของแบบจำลองความสัมพันธ์ เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันของบุคลากรต่อองค์กรและการปฏิบัติงานที่คณะผู้วิจัยสร้างขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ผลการวิจัยพบว่า โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ จะเห็นได้ว่าการปฏิบัติงานได้รับอิทธิพลทางตรงมากที่สุดจากตัวแปรความผูกพันของบุคลากรต่อองค์กร และการปฏิบัติได้รับอิทธิพลทางอ้อมโดยส่งผ่านตัวแปรความผูกพันของพนักงานต่อองค์กร ได้แก่ มิติการบริหารทรัพยากรมนุษย์ การบริหารงานคุณลักษณะส่วนบุคคล และเศรษฐกิจ ตามลำดับ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยที่ตัวแปรในแบบ
จำลองสามารถอธิบายความแปรผันของการปฏิบัติงานได้ร้อยละ 100 (R2= 1.00) และความผูกพันของพนักงานต่อองค์กรได้ ร้อยละ 99 (R2= 0.99) ความผูกพันต่อองค์กรและการปฏิบัติงานของบุคลากรส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นจากการบริหารทรัพยากรมนุษย์ ดังนั้น ในการพัฒนาการปฏิบัติงานให้มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลเพิ่มขึ้นควรมุ่งเน้นความผูกพันของบุคลากรต่อองค์กร รวมทั้งการพัฒนาบริหารทรัพยากรมนุษย์เป็นหลัก
Article Details
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
ธัญบุรี.
กิตติยา ฐิติคุณรัตน์. (2555). ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทอินเตอร์เนชั่นเนลจำกัด. จันทบุรี:มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
จิรากร รอดทอง. (2557). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำคณะผู้บริหารกับความผูกพันองค์การของพนักงานบริษัทขนส่งน้ำมันทางท่อ จำกัด (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์, ปทุมธานี.
เฉลิมเกียรติ แก้วหอม. (2555, 30 กันยายน). แนวคิดทฤษฎีประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน [บล็อก]. สืบค้นจาก https://sukanrat.blogspot.com/2012/09/blog-post_804.html
ธนาวุฒิ ปิยะวงศ์. (2558). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตในการปฏิบัติงานของพนักงานส่วนท้องถิ่นในเขต อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ.
ธิดาวัลย์ ปลื้มคิด. (2551). คุณภาพชีวิตในการทำงานของพนักงานมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
นภารัตน์ ด่านกลาง. (2550). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของข้าราชการมหาวิทยาลัยศิลปากร (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
ปาริชาติ ขำเรือง. (2555). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความผูกพันต่อองค์การของอาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฏ (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยสยาม, กรุงเทพฯ.
พนิดา นิลอรุณ, และประสพชัย พสุนนท์. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ภัทรา หิรัญรัตนพงศ์. (2542). คุณภาพชีวิตการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของพนักงาน บริษัทไดกิ้น อินดัสทรีส์ (ประเทศไทย) จำกัด (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัย
เกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
มาลัยทิพย์ จันทน์เทศ, ดวงตา สราญรมย์, และวรุณี เชาวน์สุขุม. (2557). คุณภาพชีวิตการทำงานกับความผูกพัน ต่อองค์กรของพนักงานบริษัทอดัมแพค (ประเทศไทย) จำกัด. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏ
วไลยอลงกรณ์.
ยุภาวดี ภูผาหลวง. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสังกัดเทศบาลในเขตอำเภอแฮด จังหวัดขอนแก่น (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิเชียร วิทยอุดม. (2547). พฤติกรรมองค์กร. กรุงเทพฯ: ธีระฟิล์ม.
ศรัณย์ พิมพ์ทอง. (2556). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการคงอยู่ในองค์กรของพนักงานมหาวิทยาลัยสายวิชาการในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
เศรษฐศาสตร์ ไชยแสง. (2553). คุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากร. นนทบุรี:วิทยาลัยราชพฤกษ์.
สถิต คำลาเลี้ยง. (2544). ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของช่างอากาศ: ศึกษาเฉพาะกรณีกองการบินทหารเรือ(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพฯ.
สมยศ นาวีการ. (2543). การบริหารและพฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: บรรณกิจ.
สำนักงานปลัดกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2552). โครงการศึกษาปัจจัยความผาสุกในการทำงานสำนักงานปลัดกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สุทธารัตน์ นารถสูงเนิน. (2554). พฤติกรรมในการทำงานมีผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของครูอัตราจ้างในสังกัดอาชีวศึกษานครราชสีมา. นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
สุรางค์ทิพย์ ทะวิไชย. (2549). คุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของพนักงาน: ศึกษาเฉพาะกรณีพนักงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
อนันต์ชัย คงจันทร์. (2529). ความผูกพันต่อองค์การ. จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์, 11: 35-39.
Bluestone, I. (1997). Organization citizenship behavior among hospital employee: A multidimensional analysis involving job satisfaction and organizational commitment. Hospital & Health Services Administration, 42: 221-262.
Sheldon, M. (1971). An empirical analysis of organizational identification. Academy of Management Journal, 14: 149-226.
Steers, R. M. (1977). Organizational effectiveness: A behavioral view. Satana Monica, CA: Goodyear
Steers, R. M., & Porter, L. W. (1983). Motivation and work behavior (3rd ed.). New York: McGraw-Hill.
Walton, R. E. (1973). Qualitity of working life: What is it? Sloan Management Review, 15: 11-12.
Yamane, T. (1973). Statistics: Introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.