แนวทางการพัฒนารูปแบบและกิจกรรม การตลาดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อเสนอแนวทางการพัฒนารูปแบบและกิจกรรมการตลาดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์เกาะสมุยโดยใช้วิธีการวิจัยเชิงผสมผสาน (Mixed Methods Research) ซึ่งการวิจัยเชิงคุณภาพใช้แบบสัมภาษณ์เก็บข้อมูลจากหน่วยงานภาครัฐ ผู้ประกอบการและชุมชนที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเกาะสมุยและการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากนักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างประเทศผลการวิจัยพบว่า เกาะสมุยมีรูปแบบและกิจกรรมการตลาดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ที่หลากหลาย เช่น การท่องเที่ยวในแหล่งธรรมชาติแหล่งท่องเที่ยวประเภทประวัติศาสตร์ศิลปวัฒนธรรม และวิถีชุมชน เป็นต้น และนักท่องเที่ยวมีการรับรู้ต่อรูปแบบและกิจกรรมการตลาดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์เกาะสมุยในภาพรวมอยู่ในระดับมาก และพฤติกรรมนักท่องเที่ยวเกาะสมุยส่วนใหญ่ค้นหาข้อมูลข่าวสารการท่องเที่ยวจากอินเทอร์เน็ต และมีความสวยงามของแหล่งท่องเที่ยว เป็นสิ่งจูงใจที่ส่งผลต่อการเดินทางท่องเที่ยวส่วนการรับรู้ของนักท่องเที่ยวต่อรูปแบบและกิจกรรมการตลาดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ เกาะสมุยในภาพรวมส่งผลต่อพฤติกรรมนักท่องเที่ยวให้มีความแตกต่างกัน 3 ด้าน คือ แหล่งข้อมูลข่าวสารการท่องเที่ยว ค่าใช้จ่ายในการเดินทางท่องเที่ยว และช่วงเวลาใน
การเดินทางท่องเที่ยว ดังนั้น การเสนอแนะแนวทางการพัฒนารูปแบบและกิจกรรมการตลาดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ เกาะสมุยสามารถทำได้โดยการจัดรูปแบบและกิจกรรมการตลาดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ที่หลากหลายโดยการดึงอัตลักษณ์ของพื้นที่มาเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม และการสื่อสารรูปแบบและกิจกรรมการตลาดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ให้นักท่องเที่ยวได้รับรู้
Article Details
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
กันยารัตน์ นาเอี่ยม, และณัฐกานต์ ใจเรือน. (2558). เสน่ห์การบริการและการท่องเที่ยวเกาะสมุยจังหวัดสุราษฎ์ธานี: รายงานการปฏิบัติงานสหกิจศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสยาม.
ทัศน์วรรณ วิพุธกษมานนท์. (2545). พฤติกรรมการท่องเที่ยวและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการท่องเที่ยวชายหาดบางแสนของผู้มาเยือน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์,กรุงเทพฯ.
นงลักษณ์มโนวลัยเลา,อุทัยรัตน์ณ นคร, เอกวัต วิถีประดิษฐ์, ณัฏฐ์วิชิดา เลิศพงศ์รุจิกร, และสุภาภรณ์เลิศศิริ. (2558). พฤติกรรมและความต้องการของนักท่องเที่ยวต่อแหล่งท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์จังหวัดตราด:รายงานการวิจัย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2548). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. กรุงเทพฯ: เพรสแอนด์ดีไซน์.
พรทิพย์ บุญเที่ยงธรรม. (2555). การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยว ความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวตลาดน้ำ เขตตลิ่งชัน (วิทยานิพนธ์ปริญญา
มหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, กรุงเทพฯ.
ภัยมณีแก้วสง่า, และนิศาชล จำนงศรี. (2555). การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์: ทางเลือกใหม่ของการท่องเที่ยวไทย. วารสารเทคโนโลยีสุรนารี, 6(1), 91-109.
ภิญญดา ไชยรัตน์. (2557). ทัศนคติของนักท่องเที่ยว GEN-Y ที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 7(2), 156-163.
มุทริกา พฤกษาพงษ์. (2554). เที่ยวอย่างเข้าใจไปกับการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2559, จาก https://www.manager.co.th/Travel/ViewNews.aspx?
รุจยา คำพรรณ์. (2546). ศึกษาพฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อการท่องเที่ยวในจังหวัดนครศรีธรรมราช (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยศรีนครินทร-วิโรฒ, กรุงเทพฯ.
วิยะดา เสรีวิชยสวัสดิ์. (2554). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ในภาคเหนือตอนบนของประเทศไทยให้เป็นรูปแบบการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์(วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง, เชียงราย.
วิลาสินีจุสปาโล, สุนิษา โสมทอง, ฐิติยา ยอดระบำ, จันทร์จิรา จันทร์นวล, สุณิสา บุญศรี, และวีระศักดิ์ ปัญจะวิสุทธ์. (2552). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวเมืองโบราณจังหวัดสมุทรปราการ: รายงานการวิจัย.
กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
ศรายุธ พูลสวัสดิ์, และพัสตราภรณ์ ทิพยโสธร. (2557). การกำหนดรูปแบบสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นเกาะสมุย.ใน การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 15 ณ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
วันที่ 28 มีนาคม 2557 (น. 2236-2244). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุดแดน วิสุทธิลักษณ์, พิเชฐ สายพันธ์, อรอุมา เตพละกุล, และธีระ สินเดชารักษ์. (2555). โครงการต้นแบบการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน.
Richards, G. (2010). Creative tourism and local development. In R. Wurzburger, T. Aageson, A.Pattakos, & S. Pratt (Eds.). Creative tourism: A global conversation: How to provide uniquecreative experiences for travelers worldwide (pp. 78-90). Santa Fe, NM: Sunstone Press.
Robinson, P. (2005). Perceptions and visitor motivation: The reality of perception. N.p.
