การศึกษาเปรียบเทียบห่วงโซ่อุปทานอุตสาหกรรมยางพาราของไทยกับมาเลเซีย และอินโดนีเซีย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และศึกษาเปรียบเทียบห่วงโซ่อุปทานอุตสาหกรรมยางพาราของไทย มาเลเซีย และอินโดนีเซีย โดยใช้การรวบรวมข้อมูลปฐมภูมิและทุติยภูมิ รวมถึงการศึกษาข้อมูลจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมยางพารา ร่วมกับการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ประกอบการ สถาบันเอกชน และหน่วยงานภาครัฐฯ ของไทย อินโดนีเซียและมาเลเซีย ในการวิเคราะห์ห่วงโซ่อุปทานอุตสาหกรรมยางพาราของไทย อินโดนีเซีย และมาเลเซีย ผลการศึกษาพบว่าโครงสร้างของห่วงโซ่อุปทานของยางพาราทั้งสามประเทศมีความคล้ายกัน แต่แตกต่างกันในส่วนของสัดส่วนการผลิตแต่ละผลิตภัณฑ์ที่อยู่ในอุตสาหกรรมต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ ซึ่งการผลิตของไทยและอินโดนีเซีย ผลผลิตที่ผลิตได้ทั้งห่วงโซ่อุปทานมีปริมาณที่เพียงพอกับความต้องการใช้ในประเทศและการส่งออก จะมีการนำเข้าบ้างบางส่วนในอุตสาหกรรมกลางน้ำ และปลายน้ำ แต่ในปริมาณที่ไม่มากเมื่อเทียบกับผลผลิตที่ผลิตได้ในประเทศ ส่วนมาเลเซียผลผลิตที่ผลิตได้ไม่เพียงพอกับความต้องการใช้ในประเทศ จึงต้องมีการนำเข้าวัตถุดิบที่อยู่ในอุตสาหกรรมกลางน้ำ และผลิตภัณฑ์ที่ผลิตในอุตสาหกรรมปลายน้ำ โดยประเทศที่มาเลเซียมีการนำเข้ายางพาราและผลิตภัณฑ์มากที่สุด ได้แก่ ไทย รองลงมาได้แก่ เวียดนาม และอินโดนีเซีย ซึ่งจากการศึกษาจะเห็นว่าไทย มาเลเซีย และอินโดนีเซีย ไม่ได้เป็นคู่แข่งกันในตลาดโลกเท่านั้นแต่ยังเป็นคู่ค้าที่สำคัญในการเชื่อมโยงผลผลิตและวัตถุดิบให้กันและกันทั้งในอุตสาหกรรมกลางน้ำ และปลายน้ำ