การติดตามผลเพื่อสะท้อนการดำเนินงาน:กรณีศึกษา สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ(กสทช.)
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวคิดในการติดตามผลเพื่อสะท้อนการดำเนินงาน กรณีศึกษาสำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) โดยจะเน้นการใช้แนวคิดการติดตามผลเป็นกลไกในการขับเคลื่อนการดำเนินงานของ กสทช. เป็นสำคัญ ทั้งในด้าน การใช้งบประมาณของ กสทช. การเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจในการปฏิบัติงาน ช่องทางในการให้ข้อมูลข่าวสารกับประชาชน การจัดทำเอกสารเผยแพร่ต่อสาธารณะชน และการมีส่วนร่วมของประชาชน ซึ่งแนวคิดการติดตามผลจะมีความสำคัญมากในการประเมินคุณค่าและความสำเร็จการดำเนินงานขององค์กรในการตรวจสอบผลลัพธ์จากกระบวนการดำเนินงานของ กสทช. และแสดงให้เห็นถึงความรับผิดชอบ ความโปร่งใสของการดำเนินงาน ซึ่งจะนำไปสู่การศึกษาผลกระทบในระยะยาวได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยอยู่ภายใต้เงื่อนไขแห่งความสำเร็จในวิเคราะห์หาสาเหตุของปัญหา เพื่อนำไปสู่แนวทางแก้ไขหรือสถานการณ์ที่พึงประสงค์ แล้วนำไปกำหนดให้อยู่ในรูปของวัตถุประสงค์โครงการ/กิจกรรม และท้ายที่สุดก็ร่วมกันสร้างดัชนีชี้วัดความสำเร็จตามแนวคิดลิขิตสมดุล (BSC) ที่ทุกฝ่ายเห็นชอบร่วมกัน การติดตามผลโดยการอาศัยตัวชี้วัดผลงาน (KPI) โดยมีหลักการสำคัญคือ การหวังผล ที่ตรงเป้าหมาย สามารถตรวจสอบได้ และมีความเป็นธรรม ทั้งนี้ กสทช. เองควรต้องเร่งเอาชนะปัญหาพื้นฐานสำคัญ 3 ประการด้วยกัน ได้แก่ 1) การปรับตัวและยืดหยุ่นตามระบบเศรษฐกิจและสังคม 2) การคำนึงถึงการบรรลุเป้าหมายโดยผ่านระบบกลไกทางการเมือง และ 3) การฟื้นฟูและรักษาไว้ซึ่งระเบียบแบบแผนต่อภาคประชาชน และการบูรณาการความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบต่างๆ ผลที่ได้จากการติดตามผลที่ดี จะเป็นแนวทางหนึ่งที่ทำให้เกิดความสำคัญต่อการตามรอยผลการดำเนินงานที่มีประโยชน์อย่างยิ่ง และ กสทช. สามารถนำมาปรับใช้เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนากลไกการติดตามได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยคำนึงถึง 4 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) ติดตามถึงวิธีการที่มีการแลกเปลี่ยนความรู้และการใช้ประโยชน์ร่วมกันของทรัพยากรระหว่าง กสทช. ภาครัฐ และภาคประชาสังคม 2) ติดตามถึงกลยุทธ์ที่ส่งผลให้เกิดการเผยแพร่ความรู้ที่เกิดขึ้นโดยตรงจากผู้รับประโยชน์หรือภาคประชาชน และ 3) ติดตามเพื่อเข้าใจถึงผลลัพธ์และสถานการณ์ในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและเรียนรู้ร่วมกันของทุกภาคส่วน 4) ติดตามปัจจัยที่มีผลต่อแนวทางการดำเนินงานของ กสทช. ให้เกิดประสิทธิภาพ ซึ่งกุญแจสำคัญที่ กสทช.ควรทำความเข้าใจเกี่ยวกับการติดตามผล คือ "สถานการณ์ของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันของทุกภาคส่วนในสังคม"
Article Details
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
Brigham, Nancy. 2011. “Tracer Studies: A Concrete Approach to a Virtual Challenge.” In Ben Kei Daniel (ed), Handbook of Research on Methods and Techniques for Studying Virtual Communities: Paradigms and Phenomena, pp.699-712. Hershey, N.Y.: Information Science Reference
Editorial Department, Office of Legal Affairs NBTC. 2011. “The Act of NBTC Regarding Frequency Assignment for Public Purpose”. Junniti March – April 2011: 1-2. (in Thai).
กองบรรณาธิการ สำนักงานกฎหมาย กสทช. 2554. “กฎหมาย กสทช. ฉบับใหม่กับการจัดสรรคลื่นความถี่เพื่อประโยชน์สาธารณะ” จุลนิติ มี.ค. - เม.ย.: 1-2.
Gorgens, Marelize, and Kusek, Jody Zall. 2009. Making Monitoring and Evaluation Systems Work : A Capacity Development Toolkit. Washington: World Bank.
The Healthcare Accreditation Institute. 2010. The Quality Development of Hospitals in Social Security Scheme. Bangkok: Social Security Office. (in Thai).
สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล. 2010. การพัฒนาคุณภาพสถานพยาบาลในโครงการประกันสังคม. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานประกันสังคม.
Leksansern, Arissara. 2014. Midstream Evaluation. Bangkok: Department of Education, Faculty of Social Sciences and Humanities, Mahidol University. (in Thai).
อริศรา เล็กสรรเสริญ. 2557. การประเมินกลางน้ำ (Midstream Evaluation). กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาศึกษาศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
Louis, K.S., et al. 1984. Exchanging Ideas: The Comunication and Use of Knowledge in Education. Cambridge, MA: Abt Asociates.
Office of NBTC. 2014. Project Performance Monitoring and Evaluation Office of NBTC. Bangkok: The monitoring and evaluation of performance with Suan Sunandha Rajabhat University. (in Thai)
สำนักงาน กสทช. 2557. โครงการติดตามและประเมินผลการปฏิบัติงาน สำนักงาน กสทช. กรุงเทพมหานคร: คณะกรรมการติดตามและประเมินผลการปฏิบัติงาน ร่วมกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
Prince DamrongRajanuphap Institute. n.p. Performance Evaluation and Effectiveness of Strategic Plans for Integrated Province Development. Bangkok: Academic Service Center at Chulalongkorn University. (in Thai).
สถาบันดำรงราชานุภาพ. ม.ป.ป . การประเมินประสิทธิภาพและผลสัมฤทธิ์ของแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัดแบบบูรณาการ. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์บริการวิชาการแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
“The Royal Decree on Criteria and Procedures for Good Governance 2013” 2013. 9 October 2013. The Royal Thai Government Gazette. Vol. 120, No. 100: 1-16. (in Thai).
“พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546” 2546, 9 ตุลาคม. ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 120 ตอนที่ 100: 1-16.
Schomburg, Harald. 1995. Standard Instrument for Graduate and Employer Surveys. Kassel, Germany: Centre for Research on Higher Education and Work, University of Kassel.
Shrode, W. A. and Voich, D., 1974. Organization and Management: Basic Systems Concepts. Homewood, I.L.: Irwin Book Company.
Stufflebeam, D.L. 2000. “The CIPP Model for Evaluation”. In D.L. Stufflebeam, G. F. Madaus, and T. Kellaghan (eds.), Evaluation Models, pp.279-317. 2nd ed. Boston, N.Y.: Kluwer Academic Publishers.
Sujjapunroj, Narong. 1995. Preparation for Approving and Managing the Budget in Theory and Practice. Bangkok: Bopit Printing. (in Thai).
ณรงค์ สัจพันโรจน์. 2538. การจัดทำอนุมัติและบริหารงบประมาณแผ่นดิน ทฤษฎีและปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: บพิธการพิมพ์.
Visaraporn, Sermsak. 1991. “Monitoring Strategy”. The Journal of the Royal Institute of Thailand in honor of H.R.H. Princess MahaChakriSirindhorn. Mahachulalongkornrajavidyalaya Press, The Royal Institute.: 188-196. (in Thai).
เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. 2534. “ยุทธศาสตร์การติดตามงาน” วารสารราชบัณฑิตยสถานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี.: 188-196.
Yutyunyoung, Tranakjit. 2014. “Strategic Communication in an Organization”. University of the Thai Chamber of Commerce Journal 34, 2: 155-160.(in Thai).
ตระหนักจิต ยุตยรรยง. 2557. “การสื่อสารเชิงกลยุทธ์ในองค์กร.” วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย 34, 2: 155-160.