กลไกการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันและการเข้าสู่ประชาคมอาเซียนในมหาวิทยาลัยราชภัฏ
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
เม.ย. 2, 2019
คำสำคัญ:
การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ ประชาคมอาเซียน
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายถึงกลไกการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันและการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน โดยนำเสนอให้เห็นถึงเหตุผลและความจำเป็นในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และกระบวนการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในมหาวิทยาลัยราชภัฏ 3 กระบวนการ ได้แก่ การกำหนดนโยบายการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ การนำนโยบายการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ไปปฏิบัติและการประเมินผลการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ โดยจำแนกบุคลากรออกเป็น บุคลากรสายวิชาการ และบุคลากรสายสนับสนุน เพื่อประโยชน์ในการพัฒนาศักยภาพและแนวทางการพัฒนาต่อไป
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
Jensantikul, N. (2019). กลไกการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันและการเข้าสู่ประชาคมอาเซียนในมหาวิทยาลัยราชภัฏ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 36(1), 196–208. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/utccjournalhs/article/view/185220
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
Bhatnagar, Jyotsna. 2007. “Talent Management Strategy of Employee Engagement in Indian ITES Employees: Key to Retention.” Employee Relations 29, 6: 640-663.
Bhumiratana, Sakarindr, and Commins, Terry. 2012. “Challenges and Opportunities for Higher Education in Asia in the Era of Globalization: Case of Thailand.” Asian Journal on Education and Learning 3, 2: 21-27.
Bunrod, Somkiat, et al. 2008. “The Development of the Model of Performance Evaluation for Educational Service Area Office.” Journal of Education Naresuan University 10, 3: 19-35. (in Thai).
สมเกียรติ บุญรอด และคณะ. 2551. “การพัฒนารูปแบบการประเมินการปฏิบัติงานของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา.” วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร 10, 3: 19-35.
Chatchawan, Supasawat. n.d. ASEAN Economic Community with the Local Government Thailand. n.p. (in Thai).
ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์. ม.ป.ป. ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนกับการปกครองท้องถิ่นไทย. ม.ป.ท.
Chavan, Meena. 2009. “The Balanced Scorecard: A New Challenge.” Journal of Management Development 28, 5: 393-406.
Chevatanarak, Noppakun, and Pengpon, Wilai. 2013. “Attention and Crisis Review on Human Resource When AEC 2015 Arrives.” Executive Journal 33, 4: 64-71. (in Thai).
นพคุณ ชีวะธนรักษ์ และวิไล พึ่งผล. 2556. “ภารกิจและวิกฤติที่ทรัพยากรมนุษย์ต้องทบทวนก่อนถึงประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ปี 2558.” วารสารนักบริหาร 33, 4: 64-71.
Chiavenato, Idalberto. 2001. “Advances and Challenges in Human Resource Management in the New Millennium.” Public Personnel Management 30, 1: 17-26.
Dacharin, Pasu. 2003. Balance Scorecard Deep Knowledge in Practice. Bangkok: Chulalongkorn University Printing House. (in Thai).
พสุ เดชะรินทร์. 2546. Balance Scorecard รู้ลึกในการปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
De Silva, Sriyan. 1997. Human Resources Development for Competitiveness: A Priority for Employers. Geneva: International Labour Organization.
Duke II, Joe, and Udono, Ekpo Nya. 2012. “A New Paradigm in Traditional Human Resource Management Practices.” Journal of Management and Sustainability 2, 2: 158-162.
Harbison, Frederick H., and Myers, Charles A. 1964. Educational, Manpower, and Economic Growth: Strategies of Human Resource Development. New York: McGraw-Hill.
Harrison, Rosemary, and Kessels, Joseph. 2004. Human Resource Development in a Knowledge Economy: An Organizational View. New York: Palgrave Macmillan.
Hongladarom, Chira. 2012. “How to Create the Human Capital of Thailand for Supporting the ASEAN Community.” Journal of HR Intelligence 7, 1: 47-54. (in Thai).
จีระ หงส์ลดารมภ์. 2555. “สร้างทุนมนุษย์คนไทยรองรับประชาคมอาเซียนอย่างไร.” Journal of HR Intelligence 7, 1: 47-54.
Iveta, Gabcanova. 2012. “Human Resource Key Performance Indicators.” Journal of Competitiveness 4, 1: 117-128.
Jensantikul, Nipapan. 2012. “Compensation and Reward Management from Concept to Application.” Journal of Humanities and Social Sciences Mahasarakham University 31, 2: 65-74. (in Thai).
นิภาพรรณ เจนสันติกุล. 2555. “การจัดการค่าตอบแทนและการให้รางวัล จากแนวคิดสู่การประยุกต์.” วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม 31, 2: 65-74.
Luepong, Prapaitip. 2012. “The Competency Development of Human Resource.” Executive Journal 32, 4: 103-108. (in Thai).
ประไพทิพย์ ลือพงษ์. 2555. “การพัฒนาทุนมนุษย์ให้มีสมรรถนะความสามารถในการแข่งขัน.” วารสารนักบริหาร 32, 4: 103-108.
Mathuramaytha, Chonticha. 2014. “Intellectual Capital Concepts for Competitive Advantages.” University of the Thai Chamber of Commerce Journal 34, 3: 127-135. (in Thai).
ชลธิชา มธุรเมธา. 2557. “แนวคิดเกี่ยวกับทุนทางปัญญาเพื่อความได้เปรียบในการแข่งขันขององค์การ.” วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย 34, 3: 127-135.
Molleman, Beer. n.d. The Challenge of Implementing the Balance Scorecard. n.p.
Nakhon Pathom Rajabhat University. n.d. Executive Summary Educational Preparation of Rajabhat University to Join ASEAN in 2015. Nakhon Pathom: Nakhon Pathom Rajabhat University. (in Thai).
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. ม.ป.ป. บทสรุปสำหรับผู้บริหาร การศึกษาการเตรียมความพร้อมของมหาวิทยาลัยราชภัฏในการเข้าร่วมประชาคมอาเซียน ปี พ.ศ. 2558. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
Pattanapong, Wattana. 2003. BSC and KPI to Organizational Growth and Sustainability. Bangkok: Pimdee. (in Thai).
วัฒนา พัฒนพงศ์. 2546. BSC และ KPI เพื่อการเติบโตขององค์กรอย่างยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดี.
Puvitayaphan, Arporn. n.d. Elements of Personal Development. n.p. (in Thai).
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธ์. ม.ป.ป. องค์ประกอบของการพัฒนาบุคลากร. ม.ป.ท.
Rao, T.V. n.d. “Resource Requirement for Human Resource Development.” Human Resource and Development 1: 1-6.
Ruanggoon, Jirapong. 2013a. “Communities of Practice: An Approach of Knowledge Management to Gain a Competitive Advantage.” FEU Academic Review 7, 2: 16-27. (in Thai).
จิระพงศ์ เรืองกุน. 2556ก. “ชุมชนนักปฏิบัติ: แนวทางการจัดการความรู้เพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขัน.” FEU Academic Review 7, 2: 16-27.
Ruanggoon, Jirapong. 2013b. “Organizational Change: Concepts, Process and the Roles of Human Resource Professional.” Panyapiwat Journal 5, 1: 194-203. (in Thai).
จิระพงศ์ เรืองกุน. 2556ข. “การเปลี่ยนแปลงองค์การ: แนวคิดกระบวนการ และบทบาทของนักบริหารทรัพยากรมนุษย์.” วารสารปัญญาภิวัฒน์ 5, 1: 194-203.
Rukhamate, Pharkphoom. 2010. “High Performance Organization in the Public Sector: Structural Contingency Theory and Cultural Approach.” Journal of Management Sciences 27, 1: 33-46. (in Thai).
ภาคภูมิ ฤกขะเมธ. 2553. “องค์การที่มีสมรรถนะสูงในองค์การภาครัฐ: ตามมุมมองของทฤษฎีโครงสร้างตามสถานการณ์และแนวคิดวัฒนธรรม.” วารสารวิทยาการจัดการ 27, 1: 33-46.
Sakontawat, Ananchanok. 2014. “Human Capital Development of a Country.” Journal of Economic and Social 51, 2: 27-33. (in Thai).
อานันท์ชนก สกนธวัฒน์. 2557. “การพัฒนาทุนมนุษย์ของประเทศ.” วารสารเศรษฐกิจและสังคม 51, 2: 27-33.
Scott, William G., and Mitchell, Terence R. 1972. Organization Theory: A Structural and Behavioral Analysis. Homewood, IL: Irwin.
Singsi, Kultida. 2013-2014. “Thailand’s Higher Education in Asian Community: Modes of Learning, Trends and Future Adaptation.” Lampang Rajabhat University Journal 2, 2: 13-23. (in Thai).
กุลธิดา สิงห์สี. 2556-2557. “อุดมศึกษาไทยในอาเซียน รูปแบบ แนวโน้มและทิศทางการปรับตัวในอนาคต.” วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง 2, 2: 13-23.
Sirimas, Kulmas, and Kongsawatkiat, Kittiphun. 2013. “Human Resource Management Factors that Influence the Readiness of Organization in the AEC: A Case Study of International
(Diploma) Hotel Management School.” Journal of Finance, Investment, Marketing, and Business Management 3, 4: 525-540. (in Thai).
กุลมาศ ศิริมาตย์ และกิตติพันธ์ คงสวัสดิ์เกียรติ. 2556. “ปัจจัยด้านการจัดการทรัพยากรมนุษย์ที่มีอิทธิพลต่อความพร้อมขององค์กรในการก้าวเข้าสู่ AEC กรณีศึกษาโรงเรียนการจัดการโรงแรมนานาชาติ (ประกาศนียบัตร).” วารสารการเงิน การลงทุน การตลาด และการบริหารธุรกิจ 3, 4: 525-540.
Sukpaiboon, Chalermchai. 2013. “Proactive Strategy for Managerial Quality Development of Rajabhat University.” Veridian E-Journal 6, 2: 681-699. (in Thai).
เฉลิมชัย ศุขไพบูลย์. 2556. “ยุทธศาสตร์เชิงรุกเพื่อพัฒนาคุณภาพการบริหารของมหาวิทยาลัย ราชภัฏ.” วารสารวิชาการ Veridian E-Journal 6, 2: 681-699.
Thongbai, Kingporn. 2002. Compensation Management. Bangkok: Thammasarn. (in Thai).
กิ่งพร ทองใบ. 2545. การบริหารค่าตอบแทน. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร.
Udorn, Pipop. 2012. “Thailand Human Vision: HR 2020 to the 4 I's.” Journal of HR Intelligence 7, 1: 1. (in Thai).
พิภพ อุดร. 2555. “ทรัพยากรมนุษย์ยุค 2020 ต้องมี 4 I’s.” Journal of HR Intelligence 7, 1: 1.
Wangcharoendate, Suwan. 2014. “Perspectives on the Potential Development of Thai Accounting Profession.” University of the Thai Chamber of Commerce Journal 34, 3: 109-120. (in Thai).
สุวรรณ หวังเจริญเดช. 2557. “ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน: มุมมองด้านการพัฒนาศักยภาพวิชาชีพบัญชีไทย.” วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย 34, 3: 109-120.
Wedchayanon, Nisada. 2008. A New Dimension in the Management of Human Capital. Bangkok: Graphico Systems. (in Thai).
นิสดารก์ เวชยานนท์. 2551. มิติใหม่ในการบริหารทุนมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: กราฟิโก ซิสเต็มส์.
Bhumiratana, Sakarindr, and Commins, Terry. 2012. “Challenges and Opportunities for Higher Education in Asia in the Era of Globalization: Case of Thailand.” Asian Journal on Education and Learning 3, 2: 21-27.
Bunrod, Somkiat, et al. 2008. “The Development of the Model of Performance Evaluation for Educational Service Area Office.” Journal of Education Naresuan University 10, 3: 19-35. (in Thai).
สมเกียรติ บุญรอด และคณะ. 2551. “การพัฒนารูปแบบการประเมินการปฏิบัติงานของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา.” วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร 10, 3: 19-35.
Chatchawan, Supasawat. n.d. ASEAN Economic Community with the Local Government Thailand. n.p. (in Thai).
ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์. ม.ป.ป. ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนกับการปกครองท้องถิ่นไทย. ม.ป.ท.
Chavan, Meena. 2009. “The Balanced Scorecard: A New Challenge.” Journal of Management Development 28, 5: 393-406.
Chevatanarak, Noppakun, and Pengpon, Wilai. 2013. “Attention and Crisis Review on Human Resource When AEC 2015 Arrives.” Executive Journal 33, 4: 64-71. (in Thai).
นพคุณ ชีวะธนรักษ์ และวิไล พึ่งผล. 2556. “ภารกิจและวิกฤติที่ทรัพยากรมนุษย์ต้องทบทวนก่อนถึงประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ปี 2558.” วารสารนักบริหาร 33, 4: 64-71.
Chiavenato, Idalberto. 2001. “Advances and Challenges in Human Resource Management in the New Millennium.” Public Personnel Management 30, 1: 17-26.
Dacharin, Pasu. 2003. Balance Scorecard Deep Knowledge in Practice. Bangkok: Chulalongkorn University Printing House. (in Thai).
พสุ เดชะรินทร์. 2546. Balance Scorecard รู้ลึกในการปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
De Silva, Sriyan. 1997. Human Resources Development for Competitiveness: A Priority for Employers. Geneva: International Labour Organization.
Duke II, Joe, and Udono, Ekpo Nya. 2012. “A New Paradigm in Traditional Human Resource Management Practices.” Journal of Management and Sustainability 2, 2: 158-162.
Harbison, Frederick H., and Myers, Charles A. 1964. Educational, Manpower, and Economic Growth: Strategies of Human Resource Development. New York: McGraw-Hill.
Harrison, Rosemary, and Kessels, Joseph. 2004. Human Resource Development in a Knowledge Economy: An Organizational View. New York: Palgrave Macmillan.
Hongladarom, Chira. 2012. “How to Create the Human Capital of Thailand for Supporting the ASEAN Community.” Journal of HR Intelligence 7, 1: 47-54. (in Thai).
จีระ หงส์ลดารมภ์. 2555. “สร้างทุนมนุษย์คนไทยรองรับประชาคมอาเซียนอย่างไร.” Journal of HR Intelligence 7, 1: 47-54.
Iveta, Gabcanova. 2012. “Human Resource Key Performance Indicators.” Journal of Competitiveness 4, 1: 117-128.
Jensantikul, Nipapan. 2012. “Compensation and Reward Management from Concept to Application.” Journal of Humanities and Social Sciences Mahasarakham University 31, 2: 65-74. (in Thai).
นิภาพรรณ เจนสันติกุล. 2555. “การจัดการค่าตอบแทนและการให้รางวัล จากแนวคิดสู่การประยุกต์.” วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม 31, 2: 65-74.
Luepong, Prapaitip. 2012. “The Competency Development of Human Resource.” Executive Journal 32, 4: 103-108. (in Thai).
ประไพทิพย์ ลือพงษ์. 2555. “การพัฒนาทุนมนุษย์ให้มีสมรรถนะความสามารถในการแข่งขัน.” วารสารนักบริหาร 32, 4: 103-108.
Mathuramaytha, Chonticha. 2014. “Intellectual Capital Concepts for Competitive Advantages.” University of the Thai Chamber of Commerce Journal 34, 3: 127-135. (in Thai).
ชลธิชา มธุรเมธา. 2557. “แนวคิดเกี่ยวกับทุนทางปัญญาเพื่อความได้เปรียบในการแข่งขันขององค์การ.” วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย 34, 3: 127-135.
Molleman, Beer. n.d. The Challenge of Implementing the Balance Scorecard. n.p.
Nakhon Pathom Rajabhat University. n.d. Executive Summary Educational Preparation of Rajabhat University to Join ASEAN in 2015. Nakhon Pathom: Nakhon Pathom Rajabhat University. (in Thai).
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. ม.ป.ป. บทสรุปสำหรับผู้บริหาร การศึกษาการเตรียมความพร้อมของมหาวิทยาลัยราชภัฏในการเข้าร่วมประชาคมอาเซียน ปี พ.ศ. 2558. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
Pattanapong, Wattana. 2003. BSC and KPI to Organizational Growth and Sustainability. Bangkok: Pimdee. (in Thai).
วัฒนา พัฒนพงศ์. 2546. BSC และ KPI เพื่อการเติบโตขององค์กรอย่างยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดี.
Puvitayaphan, Arporn. n.d. Elements of Personal Development. n.p. (in Thai).
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธ์. ม.ป.ป. องค์ประกอบของการพัฒนาบุคลากร. ม.ป.ท.
Rao, T.V. n.d. “Resource Requirement for Human Resource Development.” Human Resource and Development 1: 1-6.
Ruanggoon, Jirapong. 2013a. “Communities of Practice: An Approach of Knowledge Management to Gain a Competitive Advantage.” FEU Academic Review 7, 2: 16-27. (in Thai).
จิระพงศ์ เรืองกุน. 2556ก. “ชุมชนนักปฏิบัติ: แนวทางการจัดการความรู้เพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขัน.” FEU Academic Review 7, 2: 16-27.
Ruanggoon, Jirapong. 2013b. “Organizational Change: Concepts, Process and the Roles of Human Resource Professional.” Panyapiwat Journal 5, 1: 194-203. (in Thai).
จิระพงศ์ เรืองกุน. 2556ข. “การเปลี่ยนแปลงองค์การ: แนวคิดกระบวนการ และบทบาทของนักบริหารทรัพยากรมนุษย์.” วารสารปัญญาภิวัฒน์ 5, 1: 194-203.
Rukhamate, Pharkphoom. 2010. “High Performance Organization in the Public Sector: Structural Contingency Theory and Cultural Approach.” Journal of Management Sciences 27, 1: 33-46. (in Thai).
ภาคภูมิ ฤกขะเมธ. 2553. “องค์การที่มีสมรรถนะสูงในองค์การภาครัฐ: ตามมุมมองของทฤษฎีโครงสร้างตามสถานการณ์และแนวคิดวัฒนธรรม.” วารสารวิทยาการจัดการ 27, 1: 33-46.
Sakontawat, Ananchanok. 2014. “Human Capital Development of a Country.” Journal of Economic and Social 51, 2: 27-33. (in Thai).
อานันท์ชนก สกนธวัฒน์. 2557. “การพัฒนาทุนมนุษย์ของประเทศ.” วารสารเศรษฐกิจและสังคม 51, 2: 27-33.
Scott, William G., and Mitchell, Terence R. 1972. Organization Theory: A Structural and Behavioral Analysis. Homewood, IL: Irwin.
Singsi, Kultida. 2013-2014. “Thailand’s Higher Education in Asian Community: Modes of Learning, Trends and Future Adaptation.” Lampang Rajabhat University Journal 2, 2: 13-23. (in Thai).
กุลธิดา สิงห์สี. 2556-2557. “อุดมศึกษาไทยในอาเซียน รูปแบบ แนวโน้มและทิศทางการปรับตัวในอนาคต.” วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง 2, 2: 13-23.
Sirimas, Kulmas, and Kongsawatkiat, Kittiphun. 2013. “Human Resource Management Factors that Influence the Readiness of Organization in the AEC: A Case Study of International
(Diploma) Hotel Management School.” Journal of Finance, Investment, Marketing, and Business Management 3, 4: 525-540. (in Thai).
กุลมาศ ศิริมาตย์ และกิตติพันธ์ คงสวัสดิ์เกียรติ. 2556. “ปัจจัยด้านการจัดการทรัพยากรมนุษย์ที่มีอิทธิพลต่อความพร้อมขององค์กรในการก้าวเข้าสู่ AEC กรณีศึกษาโรงเรียนการจัดการโรงแรมนานาชาติ (ประกาศนียบัตร).” วารสารการเงิน การลงทุน การตลาด และการบริหารธุรกิจ 3, 4: 525-540.
Sukpaiboon, Chalermchai. 2013. “Proactive Strategy for Managerial Quality Development of Rajabhat University.” Veridian E-Journal 6, 2: 681-699. (in Thai).
เฉลิมชัย ศุขไพบูลย์. 2556. “ยุทธศาสตร์เชิงรุกเพื่อพัฒนาคุณภาพการบริหารของมหาวิทยาลัย ราชภัฏ.” วารสารวิชาการ Veridian E-Journal 6, 2: 681-699.
Thongbai, Kingporn. 2002. Compensation Management. Bangkok: Thammasarn. (in Thai).
กิ่งพร ทองใบ. 2545. การบริหารค่าตอบแทน. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร.
Udorn, Pipop. 2012. “Thailand Human Vision: HR 2020 to the 4 I's.” Journal of HR Intelligence 7, 1: 1. (in Thai).
พิภพ อุดร. 2555. “ทรัพยากรมนุษย์ยุค 2020 ต้องมี 4 I’s.” Journal of HR Intelligence 7, 1: 1.
Wangcharoendate, Suwan. 2014. “Perspectives on the Potential Development of Thai Accounting Profession.” University of the Thai Chamber of Commerce Journal 34, 3: 109-120. (in Thai).
สุวรรณ หวังเจริญเดช. 2557. “ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน: มุมมองด้านการพัฒนาศักยภาพวิชาชีพบัญชีไทย.” วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย 34, 3: 109-120.
Wedchayanon, Nisada. 2008. A New Dimension in the Management of Human Capital. Bangkok: Graphico Systems. (in Thai).
นิสดารก์ เวชยานนท์. 2551. มิติใหม่ในการบริหารทุนมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: กราฟิโก ซิสเต็มส์.
