การสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันในรูปแบบเครือข่ายคุณภาพการผลิตยางพารา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันในรูปแบบเครือข่ายคุณภาพการผลิตยางพารา กรณีศึกษาอำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันในรูปแบบเครือข่ายคุณภาพการผลิตยางพาราในอำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ โดยกระบวนการเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research : PAR) จัดประชุมเสวนาเกษตรกรผู้ปลูกยางพารา ผู้ค้ายางพารา นักวิชาการ และนักวิจัย การสังเกต และสัมภาษณ์เชิงลึก (In – depth Interview) เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล และสังเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการอุปมานข้อมูล (Inductive Method) มีวิธีดำเนินการวิจัย 3 ระยะคือ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพทั่วไปและการผลิตยางพาราในอำเภอ ภูสิงห์ ระยะที่ 2 ศึกษาความได้เปรียบทางการแข่งขันโดยเครือข่ายคุณภาพ ระยะที่ 3 นำเสนอการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันในรูปแบบเครือข่ายคุณภาพการผลิตยางพารา ผลการวิจัยพบว่า สภาพความเป็นเครือข่ายการปลูกยางพาราของเกษตรกรดำเนินไปค่อนข้างช้า ขาดจุดเริ่มต้นในการรวมตัว และตระหนักถึงประโยชน์ของส่วนรวมน้อย พื้นที่ศึกษามีสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกที่เป็นศักยภาพการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันได้ อาทิ ความสนใจ ความมุ่งมั่น สภาพดิน ความชื้นของอากาศ ปริมาณผลผลิตที่ป้อนสู่ตลาด การสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันในรูปแบบเครือข่ายคุณภาพการผลิตยางพาราต้องมีการรวมตัวสร้างแกนนำ การกำหนดระเบียบกฎเกณฑ์ จุดรวมยาง การแบ่งหน้าที่รับผิดชอบการติดต่อสื่อสาร และกิจกรรมร่วม ตลอดจนมีกลไกขับเคลื่อนเครือข่าย ด้านการบริหารจัดการ บุคลากร การผลิต การตลาด การเงินและบัญชี โดยมีการประเมินผลเป็นระยะ
Article Details
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
ประพันธ์ ช่วงภูศรี. 2550. “การพัฒนาองค์การ.” พัฒนาชุมชน 46,11: 51-52.
Crosby,Philip B. 2005. The Strategy of Situation Management: A New and Unique Approach to Managing Personal and Business Problems more Effectively.Boston, MA:Industrial Education Institute.
Evans, J. R., and Dean, J. W. 2003. Total Quality : Management, Organization and Strategy. 3rd ed. Cincinnati, OH: South-Western.
Ittichinbanchon, Nontaya. 2013. “ Value Chain Management for Increasing Value of Exports in Lower Northeastern Thailand.” University of the Thai Chamber of Commerce Journal 33,4 :1-13.(in Thai).
นนทยา อิทธิชินบัญชร. 2556. “การจัดการห่วงโซ่คุณค่ายางพาราเพื่อเพิ่มมูลค่าในการส่งออกในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง.” วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย 33, 4 : 1-13.
Palasri, Soantaya . 2007. Learning Network in Community Development. Bangkok : Odean Store. (in Thai).
สนธยา พลศรี. 2550. เครือข่ายการเรียนรู้ในงานพัฒนาชุมชน . กรุงเทพมหานคร :โอเดียนสโตร์.
Sangmahachai , Suwanee. 2008. Management for Organizational Quality Development : Concept and Process for Practice. Bangkok : Dee Dee Book Store. (in Thai).
สุวรรณี แสงมหาชัย.2551. การจัดการเพื่อพัฒนาคุณภาพรวมขององค์กร : แนวคิดและ กระบวนการในการนำไปปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร : ดี ดี บุคสโตร์.
Sanguanwongwan, Wiruch . 2010. Management and Organizational Behavior. Bangkok: Pearson Education Indo-chaina. (in Thai).
วิรัช สงวนวงศ์วาน. 2553. การจัดการและพฤติกรรมองค์กร. กรุงเทพมหานคร : เพียร์สัน เอ็ด ดูเคชั่น อินโดไซน่า.
Sirinirand, Suwat, and Saichu, Pawana . 2009.The Organizational Policy : Background and Practice. n.p. (in Thai).
สุวัฒน์ ศิรินิรันดร์ และ ภาวนา สายชู. 2552. นโยบายองค์กร : ที่มาและวิธีการนำสู่ปฏิบัติ. ม.ป.ท.
Slitvanich, Supanee . 2010. The Modern Organizational Behavior : Concept and Theory. Bangkok : Thamasart University Press. (in Thai).
สุพานี สฤษฎ์วานิช. 2553. พฤติกรรมองค์การสมัยใหม่ : แนวคิด และทฤษฎี.กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Sloman, John,and Sutcliff,Mark. 2004. Economics for Business. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Srirajlao, Montri. 2010. “The Farmers Appropriate Adjustment on Para Rubber Farming in the Northeast.” Doctoral dissertation, Mahasarakham University. (in Thai).
มนตรี ศรีราชเลา. 2553. “รูปแบบการปรับตัวที่ เหมาะสมของเกษตรกรที่ทำสวนยางพาราในภาคอีสาน.” วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Thailand. Department of Aqriculture.2007.The Rubber Academic Information 2007.Bangkok : Rubber Research Institute. (in Thai).
กรมวิชาการเกษตร. 2550. ข้อมูลวิชาการยางพารา 2550. กรุงเทพมหานคร : สถาบันวิจัยยาง.
Thailand. Department of Aqriculture. 2012. The Rubber Academic Information. Bangkok : Department of Aqriculture. (in Thai).
กรมวิชาการเกษตร. 2555. ข้อมูลวิชาการยางพารา. กรุงเทพมหานคร : กรมวิชาการเกษตร.
Thailand. Ministry of Finance. 2009. Concept of Fiscal Economic Crisis in the Lower Northeast. Bangkok : Ministry of Finance. (in Thai).
กระทรวงการคลัง. 2552. รายงานภาวะเศรษฐกิจการคลังภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงการคลัง.
Tongbutr, Jatupol. 2010. “ The Para Rubber Cultivated in Decision Making Factors Affecting of Farmer in Sisaket Province.” Master ‘s thesis, Sisaket Rajaphat University. (in Thai).
จตุพล ทองบุตร. 2553. “ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจปลูกยางพารา ของเกษตรกรในจังหวัดศรีสะเกษ.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ.
Waiaistein, Parichat, et al. 2008. Working Process and Technique for Developers Approach to Learning Support Project for Happily Community. (SWRS). Bangkok, : n.p. (in Thai).
ปาริชาติ วลัยเสถียร และคนอื่น ๆ. 2551. กระบวนการและเทคนิคการทำงานของนักพัฒนา โครงการเสริมสร้างการเรียนรู้เพื่อชุมชนเป็นสุข. (สวรส). กรุงเทพมหานคร : ม.ป.ท.
Wongsaroj, Ampporn . 2008. Agricultural Development and Industry. Bangkok : Ramkamhaeng University. (In Thai).
เอื้อมพร วงศาโรจน์. 2551. การพัฒนาเกษตรกรรมและอุตสาหกรรม. กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
