เมืองสื่อสร้างสรรค์: ตัวชี้วัดเพื่อการพัฒนาเยาวชน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
เมืองสื่อสร้างสรรค์ หมายถึง ชุมชนท้องถิ่นที่คนทุกกลุ่มมีโอกาสในการเข้าถึงสื่อดี พื้นที่สร้างสรรค์ มีความรู้เท่าทันสื่อ และสามารถเจริญปัญญาได้ วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้ คือ การพัฒนาตัวชี้วัดของการเป็นเมืองสื่อสร้างสรรค์ โดยทำการศึกษาจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง การสนทนากลุ่ม และการสัมภาษณ์เชิงลึกบุคคลผู้ให้ข้อมูลสำคัญ อันประกอบด้วย นักวิชาการ นักพัฒนา ผู้นำชุมชนท้องถิ่น และเยาวชน ในพื้นที่นำร่อง 3 จังหวัด คือ แม่ฮ่องสอน, สุรินทร์ และเพชรบุรี ผลการศึกษา พบว่า เมืองสื่อสร้างสรรค์ควรยึดหลักการ 3 ดี คือ สื่อดี พื้นที่ดี และภูมิดี เพราะการมี “สื่อดี” เปรียบเหมือน “ต้นน้ำ” ที่ก่อให้เกิดกระบวนการของการออกแบบ และจัดการ “พื้นที่” ทำให้เกิด “พื้นที่ดี” อันเปรียบได้กับกลางน้ำ และท้ายที่สุดทั้งสื่อดีและพื้นที่ดีก็จะทำให้คนมีภูมิปัญญาที่เป็นภูมิคุ้มกัน ซึ่งเป็น “ปลายน้ำ” ในทางกลับกัน การที่บุคคลและชุมชนมีภูมิปัญญาและภูมิคุ้มกันที่ดี พวกเขาก็จะเป็นผู้สร้างสรรค์นวัตกรรมที่ทำให้เกิด “สื่อดี” และ “พื้นที่ดี” ต่อไป องค์ประกอบหลักของตัวชี้วัด ประกอบด้วย องค์ประกอบด้านกิจกรรม ด้านปัจจัยแวดล้อม และด้านผลลัพธ์ ส่วนการขับเคลื่อนชุมชนสู่การเป็นเมืองสื่อสร้างสรรค์นั้น ต้องอาศัยความร่วมมือจากสถาบันหลักต่าง ๆ ในชุมชน ผลลัพธ์สุดท้าย ก็คือ การที่ประชาชนมีความรู้เท่าทันสื่อและเกิดการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ทั้งพฤติกรรมการสื่อสาร พฤติกรรมการบริโภค และพฤติกรรมสังคม
Article Details
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
ชาตรี บัวคลี่. 2557. “สื่อที่มีอิทธิพลต่อปรากฏการณ์ แม่วัยรุ่นท้องวัยเรียน.” วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย 34, 3: 104-115.
Chaiyupatham, Thipphan. 2013. Liquor, Cigarettes, Tax and Economy [Online]. Available: www.cdd.go.th/cddwarehouse/pdf/ana_04.pdf (in Thai).
ทิพพรรณ ไชยูปถัมภ์. 2556. เหล้า บุหรี่ ภาษีและเศรษฐกิจ [ออนไลน์]. เข้าถึงจาก: www.cdd.go.th/cddwarehouse/pdf/ana_04.pdf
Kenzer, M. 2000. “Healthy Cities: A Guide to the Literature.” Public Health Reports 115, 2-3: 279-289.
Thai Health Promotion Foundation. 2012. Report on Children and Juveniles Situation of Thailand [Online]. Available: https://hfocus.org/content/2012/07/879 (in Thai).
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. 2555. รายงานสภาวการณ์เด็กและเยาวชน ไทย [ออนไลน์]. เข้าถึงจาก: https://hfocus.org/content/2012/07/879
Thailand. Bureau of Legal Affairs. The Secretariat of the Senate. 2013. Bill on Fund for Safe and Creative Media B.E. .... Bangkok: Publishing Affairs Group, Bureau of Publishing. (in Thai).
สำนักกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา. 2556. ร่างพระราชบัญญัติกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ พ.ศ. ..... กรุงเทพมหานคร: กลุ่มงานการพิมพ์ สำนักการพิมพ์.
Thailand. Ministry of Social Development and Human Security. 2007. National Policy and Strategy on Child Development according to Appropriate World for Children (2007-2016) [Online]. Available: https://www.suphanburi.m-society.go.th/html/16.pdf (in Thai).
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. 2550. นโยบายและยุทธศาสตร์ระดับชาติด้านการพัฒนาเด็กตามแนวทาง “โลกที่เหมาะสมสำหรับเด็ก” (พ.ศ. 2550-2559) [ออนไลน์]. เข้าถึงจาก: https://www.suphanburi.m-society.go.th/html/16.pdf
Thailand. National Statistical Office. 2013. Revelation that Thai Alcoholic and Smoking People are in Worldly Topmost Rank [Online]. Available: https://healthandspa.wordpress.com/ (in Thai).
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. 2556. เผยคนไทยติดอันดับนักดื่มและนักสูบ [ออนไลน์]. เข้าถึงจาก: https://healthandspa.wordpress.com/
Tungkananurak, Wanlop. 2014. Fund for Safe Media Can Prevent Thai Children from Unsuitable Media [Online]. Available: https://www.thaihealth.or.th/partnership/Content/ 25930 (in Thai).
วัลลภ ตังคณานุรักษ์. 2557. กองทุนสื่อปลอดภัย ช่วยเด็กไทยเท่าทันสื่อร้าย [ออนไลน์]. เข้าถึงจาก: https://www.thaihealth.or.th/partnership/Content/25930
World Health Organization. 2014. Types of Healthy Settings: Healthy Cities [Online]. Available: https://www.who.int/healthy_settings/types/cities/en/
