เจตคติและพฤติกรรมการลดใช้ถุงพลาสติกของประชาชนในกรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

ถุงพลาสติกเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่กำเนิดขึ้นมาเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค ทำให้ผู้บริโภคเกิดความสะดวกสบายขึ้นในการดำเนินชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะเมื่อต้องไปซื้อสินค้าต่างๆ แต่ยิ่งมีการใช้ถุงพลาสติกมากขึ้นเท่าไหร่ ก็เท่ากับการสร้างขยะให้แก่โลกมากขึ้นเท่านั้น ปัจจุบันหลายๆประเทศทั่วโลกได้ตระหนักถึงปัญหาขยะจากถุงพลาสติกมากขึ้นส่งผลให้เกิดมาตรการในการลดการใช้ถุงพลาสติกอย่างจริงจัง สำหรับประเทศไทยมีการใช้ถุงพลาสติก 20 ล้านตันต่อปี แต่ก็ยังไม่มีกฏหมายควบคุมการใช้ถุงพลาสติกเข้มงวดเหมือนหลายๆประเทศทั่วโลก จะมีเพียงหน่วยงานต่างๆทีทเกี่ยวข้องพยายามผลักดันโครงการรณรงค์เสริมจิตสำนึก รับรู้และตระหนักถึงปัญหาขยะถุงพลาสติกอย่างต่อเนื่อง ซึ่งยังไม่เห็นการปฏิบัติจริงได้อย่างเป็นรูปธรรม ด้วยเหตุนี้ทำให้ผู้วิจัยสนใจที่จะศึกษาเจตคติและพฤติกรรมการลดใช้ถุงพลาสติกของประชาชนรวมทั้งกลุ่มอ้างอิงมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจลดใช้ถุงพลาสติกและการควบคุมตนเองของประชาชนในการลดใช้ถุงพลาสติก ผลการวิจัยพบว่าประชาชนเคยเห็นหรือรู้จักโครงการลดใช้ถุงพลาสติกจากสื่อต่างๆ คือ ทางโทรทัศน์ อินเทอร์เน็ต หนังสือพิมพ์และญาติพี่น้อง การวิจัยพบว่า ร้อยละ 55.00 ของประชาชนที่เคยเห็นหรือรู้จักโครงการลดใช้ถุงพลาสติกคิดว่าโครงการฯ ประสบความสำเร็จ ส่วนอีกร้อยละ 45.00 คิดว่าโครงการฯ ไม่ประสบความสำเร็จ ส่วนเจตคติ กลุ่มอ้างอิง และพฤติกรรมระหว่างกลุ่มประชาชนที่คิดว่าโครงการลดใช้ถุงพลาสติกประสบความสำเร็จกับกลุ่มที่คิดว่าโครงการฯ ไม่ประสบความสำเร็จแตกต่างกัน สำหรับเหตุผลที่ทำให้ประชาชนคิดว่าโครงการลดใช้ถุงพลาสติกไม่ประสบความสำเร็จมากที่สุด คือ ความเคยชินของพฤติกรรม คนไม่มีจิตสำนึก ถุงพลาสติกเป็นสิ่งจำเป็นและสะดวกเพราะยังไม่มีวัสดุอื่นทดแทนได้ดีเท่า การรณรงค์การลดใช้ถุงพลาสติกอย่างจริงจังไม่มีความต่อเนื่อง ผู้ขายยังคงใช้ถุงพลาสติกใส่สินค้าและขาดการสนับสนุนจากภาครัฐ