แนวทางการเข้าถึงแหล่งเงินทุนของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาและวิเคราะห์กลุ่มผู้ประกอบการ SMEs ที่สามารถเข้าถึงแหล่งเงินทุนได้ ว่ามีลักษณะอย่างไรและให้ความสำคัญกับปัจจัยใด จึงทำให้ได้รับสินเชื่อจากธนาคารพาณิชย์ เพื่อเป็นแนวทางแก่ผู้ประกอบการ SMEs ที่ยังเข้าไม่ถึงแหล่งเงินทุน (2) เสนอแนะแนวทางการพัฒนาและส่งเสริมให้ผู้ประกอบการ SMEs เพื่อให้เข้าถึงแหล่งเงินทุนได้มากขึ้น กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ประกอบการ SMEs ในภาคฯ ที่ได้รับสินเชื่อจากธนาคารพาณิชย์ใน 5 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดนครราชสีมา ขอนแก่น อุบลราชธานี อุดรธานี และร้อยเอ็ด โดยแบบสอบถามได้รับการตอบกลับจำนวน 360 ราย คิดเป็นร้อยละ 22.1 ประกอบกับการสัมภาษณ์ผู้บริหารธนาคารพาณิชย์ที่ดูแลสินเชื่อ SMEs ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 3 ธนาคาร รวม 10 แห่ง สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลใช้เทคนิคการวิเคราะห์ปัจจัย (Factor Analysis) ผลการศึกษาพบว่า ผู้ประกอบการ SMEs ที่ได้รับสินเชื่อจากธนาคารพาณิชย์ ให้ความสำคัญกับปัจจัยสำคัญ 7 ปัจจัย ซึ่งสอดคล้องกับข้อมูลในภาพรวมที่ได้จากการสัมภาษณ์ผู้บริหารธนาคารพาณิชย์ ประกอบด้วย (1) ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ (2) ปัจจัยด้านการบริหารและการจัดการ (3) ปัจจัยด้านประวัติทางการเงินและหลักประกัน (4) ปัจจัยด้านสารสนเทศทางการบัญชีและการเงิน (5) ปัจจัยด้านบุคคล (6) ปัจจัยด้านสถานะทางสังคม (7) ปัจจัยด้านโครงสร้างเงินทุน ตามลำดับ ผลการวิจัยยังพบว่า กลุ่มผู้ประกอบการที่ประสบปัญหาการเข้าถึงแหล่งเงินทุนมากที่สุด ได้แก่ กลุ่มธุรกิจที่จัดตั้งใหม่หรือประกอบกิจการน้อยกว่า 3 ปี และกลุ่มผู้ประกอบการรายย่อยที่จัดตั้งในรูปแบบร้านค้าซึ่งมีอยู่เป็นจำนวนมาก แต่อย่างไรก็ตาม การเตรียมความพร้อมก่อนขอสินเชื่อยังคงเป็นประเด็นที่ผู้ประกอบการควรให้ความสำคัญ กล่าวคือ ควรศึกษาเพื่อให้ทราบถึงนโยบายการให้สินเชื่อของแต่ละธนาคารที่สอดคล้องกับประเภทธุรกิจที่ดำเนินอยู่ ให้ความสำคัญกับการบริหารจัดการทั้งภายในและภายนอกธุรกิจ เข้าใจในเป้าหมายและแผนธุรกิจ ให้ความสำคัญกับการหมุนเวียนบัญชีกับธนาคาร การรักษาประวัติทางการเงินของธุรกิจ ควรปรึกษาบรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อมเมื่อมีปัญหาด้านหลักประกัน มีระบบเอกสารทางการค้าและระบบข้อมูลการบัญชีและการเงิน รวมถึงการบริหารจัดการโครงสร้างเงินทุนที่เหมาะสม ทั้งนี้เพื่อให้ข้อมูลฐานะและผลการดำเนินงานของกิจการมีความถูกต้องและน่าเชื่อถือ ซึ่งนอกจากจะส่งผลดีต่อโอกาสในการได้รับการพิจารณาให้สินเชื่อแล้ว ยังช่วยลดเงื่อนไขการให้สินเชื่อและได้รับอัตราดอกเบี้ยที่เป็นธรรมมากขึ้น รวมถึงยังทำให้ธุรกิจสามารถเข้าถึงมาตรการการส่งเสริมต่างๆ จากภาครัฐได้มากยิ่งขึ้นด้วย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
Navavongsathian, Ampol. 2010. “Growing of Family Business: The Important Issue for Survival and Sustainability.” Journal of Business Administration 32,124 : 39-55. (in Thai).
อำพล นววงศ์เสถียร. 2552. “การสืบทอดธุรกิจครอบครัว : ประเด็นสำคัญของความท้าทายเพื่อการอยู่รอดและยั่งยืน.” วารสารบริหารธุรกิจ 32,124 : 39-55.
Organization for Economic Co-operation and Development. 2011. Thailand: Key Issues and Policies, OECD Studies on SMEs and Entrepreneurship [Online]. Available : https://browse.oecdbookshop.org/oecd/pdfs/product/8511041e.pdf
Philip, Mathew. 2010. “Factors Affecting Business Success of Small and Medium Enterprises (SMEs).” Asia Pacific Journal of Research In Business Management 1, 2 : 1-15.
Phoochinda, Wiksakha. 2012. “Implementation of the Sufficiency Economy Philosophy of Environmental Management in the Manufacturing Industry.” University of the Thai Chamber of Commerce Journal 32, 3 : 1-16. (in Thai).
วิสาขา ภู่จินดา. 2555. “การนำหลักของปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการจัดการสิ่งแวดล้อมของอุตสาหกรรมโรงงาน.” วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย 32, 3 : 1-16.
Piyawattananon, Krisadee. 2003. “The Capital Structure of SMEs in Thailand.” Master’s thesis, Chulalongkorn University. (in Thai).
กฤษดี ปิยะวัฒนะนนท์. 2546. “โครงสร้างเงินทุนของธุรกิจ SMEs ในประเทศไทย.” วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Silbut, Juthathip; Jantharat, Rajitphan; and Chompikul, Jiraporn. 2010. “Factors of Community Leaders Affecting the Strength of Herbal Product Producers.” University of the Thai Chamber of Commerce Journal 30, 4 : 30-43. (in Thai).
จุฑาธิป ศีลบุตร, รจิตพรรณ จันทราช และจิราพร ชมพิกุล. 2553. “ปัจจัยของผู้นำวิสาหกิจผลิตภัณฑ์สมุนไพรชุมชนที่มีผลต่อความเข้มแข็งของวิสาหกิจผลิตภัณฑ์สมุนไพรชุมชน.” วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย 30, 4 : 30-43.
Thai Institute for Banking and Finance Association. 2003. Handbook of Banking and Finance for Thai Bankers. Bangkok: Erawan. (in Thai).
สมาคมสถาบันการศึกษาการธนาคารและการเงินไทย. 2546. คู่มือการเงินการธนาคารสำหรับนักการธนาคารไทย. กรุงเทพมหานคร: เอราวัณการพิมพ์.
Visetsin, Virit. 2012. “Driving Force of NEC to SMEs.” Industry Journal 54: 11-13. (in Thai).
วิฤทธิ์ วิเศษสินธุ์. 2555. “สร้างแรงขับเคลื่อน NEC สู่ SMEs.” อุตสาหกรรมสาร 54: 11-13.
